يادداشت//
خندههاي تصنعي و گريههاي ابتكاري؛ محصول نبود معنويت در جامعه
در همين نزديكي بود كه جديدترين خندهاش را به معرض نمايش گذاشت و در دو هجاي مقطّع، نُتها را تمرين كرد، اما به قدري گلويش ناشيانه چرخيد كه خودش هم نفهميد گريه كرد يا خندهاي بر او مستولي شد؛ نشاط اگر معنوي نباشد كمترين حركات بيشترين سخيفي را نشان خواهد داد.
گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ نشاط معنوي كه رخت بربندد كوچكترين كممحلي و ناملايمتيها، يأس طولانيمدت را به ارمغان خواهد آورد؛ هر چند تمام نتهاي موسيقي در تندترين گام به حركت درآيند.
اما زماني كه نشاط معنوي حكمفرما شود، همه زخارف، خار و خاشاكي بيش نخواهند بود و نيشهايشان حتي حكم پادزهري ميشود كه در نهايت تبسمي را در گوشه لبها خواهد كاشت.
وقتي نشاط معنوي نباشد هر چه فيلمهاي خندهدار نگاه كند خندهاش نخواهد آمد، ولي مجبور مي شود كه در بين ديگران خنده را بر خود تحميل كند و در خندههاي تصنعياش، ارتعاشاتي بيرون بجهد كه در نوع خودش به صداهاي عجيب و غريب موسوم است.
در همين نزديكي بود كه جديدترين خندهاش را به معرض نمايش گذاشت و در دو هجاي مقطع، نُتها را تمرين كرد، اما به قدري گلويش ناشيانه چرخيد كه خودش هم نفهميد گريه كرد يا خندهاي بر او مستولي شد؛ نشاط اگر معنوي نباشد كمترين حركات بيشترين سخيفي را نشان خواهد داد.
در نهايت اينكه، حكمفرما بودن نشاط در جامعه تنها به صداهاي تند و سريع از ادوات موسيقي نيست، وقتي روح حاكم بر جامعه در مدار اسلام ناب بچرخد، تشعشاتي خواهد داشت كه ذرات پليد را تا كهكشان ها دور مي كند و به نيستي مي فرستد.
لینک کپی شد
گزارش خطا