تحول راهبردی در آسمان ایران / رادار چینی و پایان کابوس جنگنده‌های نامرئی

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو همگام با تقویت قابلیت‌های پدافندی هوایی، پکن ایران را به سمت استقلال کامل از زیرساخت‌های حیاتی تحت کنترل غرب سوق می‌دهد. یک تحول سایبری-نظامی بی‌سابقه که نشان‌دهنده عمق پیوند‌های استراتژیک تهران و پکن است.

گزارش‌ها حاکی از انتقال و استقرار رادار پیشرفته YLC-۸B ساخت چین در ایران است. این سامانه راداری، که قابلیت نفوذ به لایه‌های پنهان‌کاری فناوری‌های رادارگریز آمریکایی (Stealth) را دارد، نقطه عطفی در بازتعریف امنیت فضای ایران در برابر عملیات‌های اطلاعاتی-نظامی آمریکا و اسرائیل محسوب می‌شود. این اقدام، که در پی آسیب‌پذیری‌های امنیتی ایران در سال‌های ۱۴۰۳ و اوایل ۱۴۰۴ در برابر خرابکاری‌های وابسته به تل‌آویو صورت گرفته، نشان می‌دهد که چین امنیت خود را مستقیماً به ثبات ایران گره زده است.

در یک تحول سایبری-نظامی بی‌سابقه که نشان‌دهنده عمق پیوند‌های استراتژیک تهران و پکن است، گزارش‌ها حاکی از انتقال و استقرار رادار پیشرفته YLC-۸B ساخت چین در ایران است.

افزایش نفوذ سایبری پکن؛ استراتژی چینی‌ها برای «حاکمیت دیجیتال» ایران

پس از مجموعه‌ای از حملات سایبری و اقدامات خرابکارانه منتسب به عوامل وابسته به رژیم صهیونیستی در بازه زمانی ۱۳۹۹ تا اوایل ۱۴۰۴ (که آسیب‌پذیری‌های زیرساخت‌های حساس ایران را آشکار ساخت)، پکن وارد فاز جدیدی از حمایت‌های فناورانه شد. در ژانویه ۲۰۲۵، چین از تهران درخواست کرد تا سریعاً «حاکمیت دیجیتال» خود را با جایگزینی کامل نرم‌افزار‌های غربی با سیستم‌های رمزگذاری‌شده و بسته چینی تقویت کند. این اقدام با هدف کاهش شدید خطر نفوذ سایبری سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا (CIA) و اسرائیل (موساد) صورت گرفت.

حجم حملات سایبری به زیرساخت‌های ارتباطی ایران در سال‌های اخیر، به عنوان یکی از شدیدترین تهاجمات سایبری جهانی ثبت شده است و لزوم حفاظت از این زیرساخت‌ها برای جلوگیری از سوءاستفاده‌های آتی، حیاتی تلقی می‌شود. گزارش‌های رسمی در سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که در حوزه دولتی، آمار تلاش برای نفوذ به سامانه‌های کنترل فرماندهی و ستادی ایران، رشدی بیش از ۲۰ درصد نسبت به سال ۱۳۹۹ داشته است.

همکاری چین تنها محدود به تبادل اطلاعات امنیتی نبوده، بلکه شامل استقرار فناوری‌های پیشرفته‌ای نظیر سامانه‌های نظارتی و به ویژه ایستگاه‌های راداری پیشرفته است که هدف اصلی آنها مقابله با نفوذ هوایی غرب است. این همکاری دوجانبه، که متقابلاً شامل کمک ایران به چین در شناسایی و انهدام بخشی از شبکه‌های مخفی CIA در چین بوده است، نشان از یک اتحاد امنیتی عمیق و مبتنی بر منافع مشترک دارد که تحت‌الشعاع تهدیدات خارجی مشترک تعریف شده است.

استقرار این رادار‌ها در مناطق کلیدی مرزی و استراتژیک ایران در سال ۱۴۰۴، به طور جدی محاسبه محور صلیبی یهودی را درباره امکان انجام «ماجراجویی» در آسمان ایران با تردید مواجه ساخته است.

YLC-۸B؛ رادار چینی و پایان دوران پنهان‌کاری جنگنده‌های نسل پنجم آمریکا

مهم‌ترین مؤلفه این همکاری دفاعی، انتقال سامانه راداری YLC-۸B ساخت چین است. این سامانه که متعلق به نسل جدید رادار‌های «آگاهی وضعیتی هوایی» (Air Situational Awareness) است، دارای توانایی منحصربه‌فردی در تشخیص و ردیابی اهداف با سطح مقطع راداری (RCS) بسیار پایین، مانند جنگنده‌های پنهان‌کار آمریکایی (F-۳۵ و F-۲۲)، است. در حالی که سامانه‌های راداری قدیمی‌تر معمولاً در تشخیص اهداف با RCS کمتر از ۰.۱ متر مربع دچار مشکل می‌شوند، YLC-۸B با بهره‌گیری از تکنیک‌های پیشرفته‌ای مانند رادار آرایه فازی فعال (AESA) و پردازش سیگنال چند فرکانسی، قادر به شناسایی این جنگنده‌ها در فواصل دور است. استقرار این رادار‌ها در مناطق کلیدی مرزی و استراتژیک ایران در سال ۱۴۰۴، به طور جدی محاسبه محور صلیبی یهودی را درباره امکان انجام «ماجراجویی» در آسمان ایران با تردید مواجه ساخته است. این رادار‌ها به عنوان یک لایه میانی، شکافی را پر می‌کنند که پیش از این توسط سامانه‌های راداری ایرانی یا سامانه‌های دوربرد روسی پر نشده بود. این انتقال نشان می‌دهد که چین اطمینان دارد توانایی نفوذپذیری هوایی غرب به ایران در حال کاهش است و این امر، به طور مستقیم امنیت سرمایه‌گذاری‌های عظیم چین در منطقه را تضمین می‌کند.

این رادار‌ها به عنوان یک لایه میانی، شکافی را پر می‌کنند که پیش از این توسط سامانه‌های راداری ایرانی یا سامانه‌های دوربرد روسی پر نشده بود. این انتقال نشان می‌دهد که چین اطمینان دارد توانایی نفوذپذیری هوایی غرب به ایران در حال کاهش است و این امر، به طور مستقیم امنیت سرمایه‌گذاری‌های عظیم چین در منطقه را تضمین می‌کند.