ما فقط دخترانی بودیم که به مدرسه رفتیم و دیگر هرگز بازنگشتیم
به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، تی ناوین، روزنامهنگار هندی برای کودکان دبستانی شهید میناب شعری سرود و تقدیم آنها کرد.
کلاسهای درس منتظر ما بودند
آماده برای پُر شدن از خنده
ما در آن روز مشتاق بودیم به مدادها، خودکارها و کتابها
به معلمانمان به یادگیری
و به هرچه که ما را انسان بهتری کند
آن روز اما مثل هر روز نبود
آسمان شکافت نه با باران و تندر بلکه با چیزی بسیار بیرحمانهتر
چیزی که ما را از دنیای کوچک و مهربان ما دور کرد
در آن روز فقط جان ما گرفته نشد بلکه عشقی که در خانه به انتظارمان نشسته بود،
آغوشهایی که برای دیدن ما باز شده بودند
و رویاهایی که تازه آنها را در سر پرورانده بودیم
شادمانیهای ساده کودکانه بازیهایی انجام نشده قصههای گفته نشده
و کودکی که هنوز داشتیم زندگی کردنش را میآموختیم
همگی به یکباره از میان رفت
ما سرباز نبودیم
ما دشمن کسی نبودیم
ما فقط دخترانی بودیم که به مدرسه رفتیم و دیگر هرگز بازنگشتیم