آجرلو: ما با آمریکا بیعت نکردیم/ متن یادداشت تفاهم مقدس نیست/ آمریکا به تعهدات عمل نکند به حالت قبل بر می‌گردیم+فیلم

گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو_ سعید آجرلو، کارشناس مسائل سیاسی در تحلیل کلیات تفاهم‌نامه اخیر و پذیرش آتش‌بس، به تغییر پارادایم در روابط دیپلماتیک و نظامی اشاره کرد.

وی با اشاره به تفاوت رویکردی فعلی با ادبیات دهه ۸۰ و ۹۰ خورشیدی، اظهار داشت: «ما از دورانی که مذاکره به معنای عدم ورود به جنگ بود، عبور کردیم. در دوران حاضر، جنگ و مذاکره در کنار یکدیگر یا در دل یکدیگر قرار دارند. این بدان معنا نیست که با امضای تفاهم‌نامه، نیرو‌های نظامی می‌توانند آسودگی خاطر داشته باشند یا در ۶۰ روز آینده احتمالات جنگ صفر شود؛ بلکه در واقعیت، مذاکره و جنگ همزمان جاری هستند.»

آجرلو در تبیین رابطه میان «میدان» و «میز مذاکره» تصریح کرد: «در گذشته تصور می‌شد میدان مخل مذاکره است، اما امروز میدان تقویت‌کننده مذاکره است. یعنی آمادگی نظامی در کنار جدال بر سر کلمات در میز مذاکره، جایگاه ایران را تقویت می‌کند.»

این کارشناس مسائل سیاسی در پاسخ به کسانی که پذیرش آتش‌بس را اشتباه می‌دانند، با مخالفت صریح با این دیدگاه گفت: «ما در بهترین موقعیت ممکن آتش‌بس را پذیرفتیم. در لحظه‌ای که تفاهم را پذیرفتیم، از نظر سیاسی و اجتماعی دارای انسجام بودیم و از نظر نظامی نیز در وضعیت مطلوبی قرار داشتیم؛ بنابراین این تصمیم در بهینه‌ترین زمان اتخاذ شد.»

باید سایه جنگ را برداریم نه فقط با کاغذ بلکه با ترکیب خیابان، دیپلماسی و میدان

آجرلو با بررسی مواضع مختلف در قبال تفاهم‌نامه و آتش‌بس، سه رویکرد اصلی را شناسایی کرد: تداوم جنگ، صلح مطلق و مذاکره. وی با اشاره به اینکه در حال حاضر رویکرد مذاکره پیش گرفته شده است، به نقد این دیدگاه که «مذاکره باعث تداوم سایه جنگ می‌شود» پرداخت و استدلال کرد که خودِ جنگ، عامل اصلی تداوم این سایه است.

آجرلو در تبیین راهبرد لازم برای خروج از وضعیت بحرانی اظهار داشت: «اصل ما برداشتن سایه جنگ است. اما این امر تنها با تکیه بر کاغذ (سند‌های دیپلماتیک) محقق نمی‌شود؛ بلکه باید ترکیبی از دیپلماسی، میدان نظامی و خیابان (انسجام اجتماعی) را به کار گرفت.»

وی با اشاره به ضرورت صیانت از زیرساخت‌های حیاتی کشور، افزود که هدف از این رویکرد ترکیبی، جلوگیری از آسیب به تأسیساتی نظیر پتروشیمی‌ها و همچنین پیشگیری از هرگونه تجزیه یا درگیری‌های داخلی است. او تأکید کرد که در مقاطع حساس، باید توازن دقیقی میان دیپلماسی و میدان برقرار کرد تا بتوان در نقطه بهینه، آتش‌بسی را پذیرفت که همبستگی اجتماعی را حفظ کرده و پیروزی را تثبیت کند.

این کارشناس مسائل سیاسی در تحلیل وضعیت طرف مقابل، به ضعف جایگاه ترامپ اشاره کرد و افزود که وقتی در رسانه‌های غربی و آمریکایی، به جز افراد حقوق‌بگیر، کسی از موضع او دفاع نمی‌کند، نشان‌دهنده این است که ایران در ۴۰ روز گذشته دست بالا را داشته است. وی در نهایت نتیجه گرفت که حفظ همبستگی اجتماعی و جلوگیری از آسیب به تأسیسات ملی در کنار پذیرش به‌موقع آتش‌بس، در واقع معنای تثبیت پیروز و تکذیب شکست طرف مقابل است.

تصمیم برای آتش بس و یادداشت تفاهم با اجماع گرفته شده/ بین میدان و خیابان و سیاسیون ما اتفاق نظر وجود داشته است

آجرلو به تحلیل منطق پذیرش آتش‌بس در اوج فشار بر طرف مقابل پرداخت. وی در پاسخ به این پرسش که آیا با توجه به کاهش ذخایر پدافندی رژیم صهیونیستی و آمریکا و افزایش قیمت نفت، تداوم جنگ سودمندتر نبود، اظهار داشت: «هر کشوری در زمان جنگ با محدودیت‌های خاص خود مواجه است؛ آمریکا با تمام توان نظامی و متحدانش محدودیت‌هایی دارد و ما نیز بر اساس مقدورات و محدودیت‌های خود تصمیم می‌گیرم.»

این کارشناس مسائل سیاسی با اشاره به نهاد تصمیم‌گیره در این روند، تأکید کرد: «این تصمیم با اجماع کامل در شورای عالی امنیت ملی گرفته شده است. همان‌طور که تصمیمات مربوط به توافق هسته‌ای و یادداشت تفاهم ذیل این شورا اتخاذ شده، تصمیم برای آتش‌بس نیز حاصل یک توافق جمعی بوده است.»

آجرلو در بخشی از این گفت‌و‌گو به ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد این مقطع از نبرد اشاره کرد و افزود: «یکی از خصلت‌های بارز این جنگ، وجود اتفاق‌نظر میان میدان (نظامیان)، خیابان (بدنه اجتماعی) و سیاسیون بود. این هماهنگی نشان‌دهنده انسجام داخلی در مواجهه با بحران است.»

وی با رد برخی تحلیل‌ها مبنی بر فشار سیاسی‌ها بر نظامیان برای توقف جنگ، صراحتاً اعلام کرد: «این ایده که سیاسیون اراده خود را بر نظامیان تحمیل کرده‌اند، اصلاً پذیرفتنی نیست و حرف غلطی است؛ چرا که تصمیمات کلان کشور در این مسیر بر اساس اجماع ملی اتخاذ شده است.»

در روز چهلم آتش‌بس را قبول کردیم، چون متن آن به خواسته‌های ما نزدیک شده بود/ آمریکا ۱۴ بند ما را قبول کرد

عضو تیم رسانه‌ای هیأت مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران در توصیف روند مذاکرات و دلیل پذیرش آتش‌بس، به تفاوت میان پیشنهاد‌های اولیه و نهایی اشاره کرد. وی در پاسخ به این سؤال که چرا در روز دهم یا در مواجهه با پیشنهاد ۱۵ ماده‌ای، توافق صورت نگرفت، اظهار داشت: «پیشنهاد ۱۵ ماده‌ای عملاً به معنای تسلیم بود و ما آن را نپذیرفتیم. اما در روز چهلم، متن پیشنهادی به خواسته‌های ما نزدیک شده بود؛ به گونه‌ای که از ۱۵ ماده به ۱۰ ماده‌ای رسید که مبنای اسلام‌آباد قرار گرفت.»

وی با تحلیل استراتژیک زمان‌بندی این تصمیم افزود: «ما نمی‌خواستیم بدون دلیل بجنگیم، اما اگر تا ۶۰ یا ۷۰ روز ادامه می‌دادیم، ممکن بود وضعیت از روز سی و نهم بدتر شود. وقتی در وضعیت پیروزی هستیم، باید آن پیروزی را تثبیت کنیم.»

این مقام مسئول با اشاره به اهداف ایالات متحده در این درگیری‌ها گفت: «هدف آمریکا فروپاشی جمهوری اسلامی و راه انداختن جنگ داخلی در ایران بود، اما در این مسیر ناکام ماندند. اکنون متن موجود نشان می‌دهد که ما در مسیر درست عمل کرده‌ایم و آمریکا ۱۴ بند از خواسته‌های ما را پذیرفته است.»

وی با تشریح نقش دیپلماسی در تبدیل دستاورد‌های میدانی به اسناد رسمی، تصریح کرد: «کار دیپلماسی این است که میدان قدرت را به کلمات و متون تبدیل کند. در جنگ، شما اراده خود را تحمیل می‌کنید و در میز مذاکره، آن اراده باید در قالب یادداشت‌های تفاهم و بیانیه‌های سیاسی مکتوب شود.»

فرمایش رهبری که «تنگه هرمز نباید به قبل جنگ برگردد» کاملا در متن هست

مدیریت تنگه هرمز با ایران است و آن را به اطلاع کشورهای منطقه هم خواهیم رساند/ نیازی به تایید آنها نداریم

آمریکایی‌ها در اسلام آباد می‌گفتند در مدیریت تنگه هرمز شریک هستند ولی الان آمریکایی وجود ندارد

یادداشت تفاهم، متن مقدس نیست؛ آمریکا به تعهدات عمل نکند به حالت قبل بر می‌گردیم/ ما نباید سخنگوی نقض عهد آمریکا باشیم

عضو تیم رسانه‌ای هیأت مذاکره کننده هسته‌ای ایران: ایران وحدت ساحات را کاملا عملیاتی کرد/ اگر ایران نبود صهیونیست‌ها بیشتر از این ضاحیه را می‌زدند

آجرلو افزود: آن‌هایی که می‌گویند ایران لبنان را فروخت یا ایران مثلا تنگه را داد رفت حق دارند نگران باشند ولی متنی که ایران امضا می‌خواهد بکند متنی نیست که بعضی آقایان در خیابان می‌گویند.