فارن‌پالسی: چرا شکست آمریکا مقابل ایران فاجعه‌بارتر از جنگ ویتنام است؟

 به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، نشریه فارن پالسی در مقاله‌ای نوشت، دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا وارد یک جنگ اختیاری شد؛ جنگی که با یک فاجعه سیاسی و نظامی به پایان رسید و تبعات طولانی مدت آنها در داخل آمریکا و خارج این کشور باقی خواهد ماند.

در این گزارش آمده است، جنگ آمریکا علیه ایران یک شکست راهبردی شدیدتر و سنگین‌تر نسبت به جنگ ویتنام است چرا که ضربه‌های مستقیمی به منافع مهم آمریکا زده و جایگاه جهانی این کشور را تضعیف کرده است. این در حالی است که جنگ ویتنام باعث نشد آمریکا در جنگ سرد موفقیت‌هایی کسب نکند.

ضعف آمریکا در ورود به جنگ‌های طولانی مدت

بر اساس این گزارش، جنگ علیه ایران با شکست‌های نظامی سابق آمریکا تفاوت ظاهری دارد. ایران در این جنگ شاهد بسیج نظامی گسترده یا اعتراضات مردمی مانند آنچه در ویتنام رخ داد نبود. معیار شکست آمریکا تعداد کشته‌های این کشور نیست بلکه میزان خسارت‌های وارده به اهداف راهبردی آمریکا به شمار می‌رود.

جنگ ویتنام با وجود تلفات انسانی سنگین نتوانست مسیر قدرت آمریکا را در جهان تغییر دهد، اما در قبال ایران کاملا برعکس بود؛ آمریکا ضعیف‌تر از زمان ورود به جنگ از آن خارج شد. عملکرد نظامی آمریکا با وجود برتری تجهیزات این کشور محدودیت قدرت آمریکا برای ورود به جنگ‌های طولانی مدت را برملا کرد. هدف قرار گرفتن غیرنظامیان ایرانی به ویژه کودکان در میناب نیز تبدیل به نماد این جنگ شد.

قدرت سایبری و موشکی ایران

در ادامه این گزارش تاکید شده است، موفقیت ایران در نفوذ به برخی سامانه‌های دفاعی آمریکا سؤالات خطرناکی را در خصوص میزان قدرت آنها برای رویارویی با حملات طولانی مدت مطرح کرده است. یکی از مهم‌ترین شکست‌های آمریکا در قبال ایران مسئله تغییر نظام در این کشور است چرا که جنگ نه تنها این موضوع را محقق نکرد بلکه باعث تقویت نظام حاکم شد.

حملات هوایی آمریکا و اسرائیل نیز بار دیگر محدودیت قدرت نظامی کلاسیک را نشان داد چرا که برنامه موشکی ایران در برابر این حملات مشترک پایدار ماند و باعث شد ثابت کند هر گونه حمله دیگر علیه این کشور موفق نخواهد بود.

بر اساس این گزارش، ایران متوجه اهمیت تنگه هرمز به عنوان یک اهرم اقتصادی مؤثر در عرصه جهان شده است. عقب نشینی آمریکا از خاورمیانه مانند ویتنام یک گزینه سخت است. این کشور در ضعیف‌ترین حالت داخلی و خارجی خود به سر می‌برد و اعتماد همپیمانان به قدرت این کشور کاهش پیدا کرده است. افکار عمومی در آمریکا نیز از این به بعد نسبت به حمایت از مداخلات خارجی جدید تردید خواهد داشت.