فارن افرز: آمریکا باید خاورمیانه را رها کند

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، فارن افرز با عنوان اینکه آمریکا باید خاورمیانه را رها کند نوشت: 

جنگ ایران یک فاجعه تمام‌عیار است. ایالات متحده و اسرائیل با نقض قوانین بین‌المللی، حداقل هزار و ۷۰۰ غیرنظامی ایرانی را به کام مرگ فرستاده و زیرساخت‌های غیرنظامی را به شدت تخریب کرده‌اند. در مقابل، تلافی ایران جان ۱۸ سرباز آمریکایی را گرفته و بیش از ۶۰۰ نفر را مجروح کرده است. بسته شدن تنگه هرمز هم قیمت انرژی را در سراسر جهان افزایش و اقتصاد جهانی را تحت فشار قرار داده است. این جنگ، آخرین حلقه از زنجیره‌ای از اشتباهات راهبردی است که در ۳۵ سال گذشته، امنیت آمریکا را تضعیف کرده و غرب آسیا را به کام بی‌ثباتی کشانده است.

حضور نظامی مستمر آمریکا در غرب آسیا، که از جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ آغاز شد، به جای تامین امنیت، کشور‌های میزبان را در معرض حملات مستقیم ایران و نیرو‌های نیابتی آن قرار داده است. حدود ۴۳ هزار سرباز آمریکایی در پایگاه‌های پراکنده در عراق، عربستان، امارات، اردن، بحرین، قطر و کویت مستقر هستند که هرکدام به هدفی برای تلافی‌جویی تبدیل شده‌اند. این ردپای نظامی گسترده، آمریکا را به درگیری‌های محلی کشانده و تهدیدات علیه منافع آن را چند برابر کرده است.

هزینه‌های ۳۵ سال مداخله نظامی در غرب آسیا، گزاف و غیرقابل‌انکار است. از ۱۱ سپتامبر تاکنون، آمریکا ۸ تریلیون دلار صرف جنگ‌های منطقه کرده است. بیش از ۱۵ هزار سرباز و پیمانکار آمریکایی کشته و ۱.۸ میلیون نفر از کار افتاده‌اند. اما هزینه انسانی برای مردم منطقه فاجعه‌بارتر است: بیش از ۹۴۰ هزار کشته مستقیم، ۳.۶ میلیون مرگ غیرمستقیم و ۳۸ میلیون آواره. این اعداد، نسل‌هایی را روایت می‌کنند که فرصت زندگی عادی را در طوفان درگیری‌های بی‌پایان از دست داده‌اند.

رابطه آمریکا با اسرائیل، نمونه‌ای آشکار از شکست این استراتژی است. حمایت بی‌قید و شرط واشنگتن، دولت‌های اسرائیل را به الحاق تدریجی کرانه باختری، سرکوب فلسطینیان و ارتکاب نسل‌کشی در غزه جسور کرده است. در فوریه ۲۰۲۶، همین حمایت بود که آمریکا را به جنگ غیرقانونی با ایران کشاند.

 تنها راه حل اساسی، خروج کامل نظامی از غرب آسیا است. عقب‌نشینی جزئی، همچنان آمریکا را در معرض حملات و درگیری‌های جدید قرار می‌دهد. واشنگتن باید کمک‌های نظامی به دولت‌های متجاوز را مشروط به رعایت حقوق بشر کند و از فروش سلاح به کشور‌هایی که قوانین بین‌المللی را نقض می‌کنند، خودداری نماید. همزمان، تقویت دیپلماسی، کمک‌های بشردوستانه و همکاری‌های اقتصادی منطقه‌ای می‌تواند جایگزین حضور نظامی شده و به ثبات پایدار کمک کند.

اگرچه مخالفان از خطرات خروج آمریکا سخن می‌گویند، اما جنگ ایران ثابت کرد که حضور نظامی، نه تنها از آزادی دریانوردی محافظت نکرده، بلکه خود عامل بسته شدن تنگه هرمز بوده است. ترس از خلا قدرت هم بی‌جاست؛ چین و روسیه تمایلی به پر کردن جایگاه آمریکا ندارند. با توجه به خستگی افکار عمومی از جنگ‌های بی‌پایان و نیاز به تمرکز بر تهدیدات واقعی در آسیا و اروپا، زمان آن فرا رسیده که آمریکا پس از ۳۵ سال، از باتلاق خاورمیانه خارج شود.