از «رویای محال» تا «فرار ناگزیر»؛ آغاز خروج تدریجی آمریکا از غرب آسیا

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ تا پیش از رویداد‌های سرنوشت‌ساز «جنگ رمضان»، در اکثر گفتمان‌های تحلیلی، محافل اندیشکده‌ای غرب و رسانه‌های وابسته، سخن گفتن از «اخراج و خروج کامل نیرو‌های تروریستی ارتش آمریکا از غرب آسیا» بیشتر به یک آرزوی دست‌نیافتنی، شعار تبلیغاتی یا «امری محال» شباهت داشت.

شالوده این نگاه بر تصویرسازی شکست‌ناپذیر از ناو‌های هواپیمابر، سامانه‌های پدافندی پیشرفته و چتر حمایتی ایالات متحده استوار بود که سال‌ها به عنوان ابزار ارعاب در منطقه کارکرد داشت.

اما معادلات میدانی و محاسبات راهبردی پس از جنگ رمضان دستخوش تحولی بنیادین شد. شکست سنگین نظامی، تسلیحاتی و محاسباتی که از سوی جمهوری اسلامی ایران و نیرو‌های مسلح کشور به بدنه ارتش آمریکا تحمیل گردید، تمام فرضیه‌های پیشین را باطل ساخت.

 امروز نه تنها خروج آمریکا یک تحلیل خالی از واقعیت نیست، بلکه نشانه‌های عینی، ملموس و تدریجی از تخلیه پایگاه‌ها و فرار نیرو‌های تروریستی واشنگتن از جغرافیای غرب آسیا یکی پس از دیگری در حال ظهور است.

فرسایش بی‌سابقه توان تسلیحاتی پنتاگون :

تصویر واقعی این افول راهبردی را بیش از هر چیز می‌توان در گزارش‌ها و آمار‌های فاش‌شده از سوی رسانه‌های معتبر غربی مشاهده کرد؛ گزارش‌هایی که با صحت‌سنجی داده‌های میدانی، عمق بحران در ارتش آمریکا را نمایان می‌سازند.

در همین راستا، شبکه خبری سی‌ان‌ان (CNN) در گزارشی افشاگرانه به نقل از منابع آگاه پنتاگون اعلام کرد که ارتش ایالات متحده در جریان جنگ و تقابل مستقیم با ایران، حدود ۸۰ درصد از موجودی موشک‌های رهگیر مهم سامانه پدافندی پیشرفته «تاد» (THAAD) و تقریباً نیمی از موشک‌های رهگیر سامانه «پاتریوت» خود را مصرف کرده است.

این آمار تکان‌دهنده که نشان‌دهنده انهدام و فرسایش شدید چتر پدافندی آمریکا در منطقه است، ابعاد جدیدی از آسیب‌پذیری واشنگتن را برملا می‌کند. تولید مجدد این سامانه‌های گران‌قیمت سال‌ها زمان می‌برد و خالی شدن ۸۰ درصدی انبار موشک‌های تاد بدین معناست که آمریکا نه تنها دیگر توان دفاع از پایگاه‌های خود در منطقه را ندارد، بلکه عملاً توان حمایتی خود از متحدان منطقه‌ای‌اش را نیز از دست داده و در مقابل قدرت موشکی و پهپادی ایران خلع سلاح شده است.

دکترین جدید امنیت منطقه‌ای؛ نفی حضور بیگانه و تثبیت اقتدار مقاومت تحولات میدانی جنگ رمضان تنها به ابعاد نظامی محدود نماند، بلکه اراده سیاسی منطقه را نیز تغییر داد. منطق جدیدی در غرب آسیا شکل گرفته است که حضور نیرو‌های فرامنطقه‌ای را نه عامل ثبات، بلکه منشأ اصلی ناامنی و بحران می‌داند.

علی‌اکبر ولایتی، مشاور مقام معظم رهبری در امور بین‌الملل، با تبیین این واقعیت نوظهور و اشاره به شکست نقشه راهبردی واشنگتن تصریح کرد:

«تحولات اخیر با پایداری نیرو‌های مسلح، ایستادگی مردم ایران و شجاعت محور مقاومت رقم خورد. شکست آمریکا و رژیم صهیونیستی این باور را تقویت کرد که نیرو‌های خارجی، عامل اصلی ناامنی، باید منطقه را ترک کنند. کشور‌های منطقه با همکاری فزاینده می‌توانند امنیت را تامین کنند.»

این موضع‌گیری نشان‌دهنده آن است که موازنه اقتدار در منطقه به نفع ملت‌ها و نیرو‌های بومی تغییر یافته و مشروعیت سیاسی و امکانیِ حضور ارتش آمریکا در غرب آسیا به نقطه صفر رسیده است.

تغییر جغرافیای سیاسی خلیج فارس :

ضلع سوم ناکامی‌های راهبردی آمریکا، در حوزه سیادت دریایی و آبراه‌های بین‌المللی رخ داده است. گزارش‌های موثق رسانه‌ای و دیپلماتیک حاکی از آن است که طبق آخرین توافقات و تفاهمات حاصل‌شده میان ایران و سلطنت عمان، «مسیر عمانی» که مسیر ترانزیتیِ مطلوب و خط امنِ مورد استفاده ناوگان دریایی آمریکا در تنگه هرمز و دریای عمان محسوب می‌شد، مسدود خواهد شد.

این گام راهبردی بدین معناست که سیطره سنتکام و ارتش آمریکا بر حیاتی‌ترین شریان انرژی جهان از دست رفته است. با بسته شدن این مسیر و بازتعریف ترتیبات امنیتی تنگه هرمز بر پایه حاکمیت مشترک کشور‌های ساحلی منطقه (ایران و عمان)، ناوشکن‌ها و شناور‌های آمریکایی دیگر هیچ حاشیه امنی برای مانور نظامی و مداخلات دریایی نخواهند داشت.

افول هژمونی و خروج ناگزیر:

کنار هم قرار دادن این واقعیت‌ها—از فرسایش ۸۰ درصدی سامانه‌های پدافندی تاد و تخلیه انبار تسلیحاتی پنتاگون گرفته تا انسداد خطوط مواصلاتی دریایی در تنگه هرمز و شکل‌گیری اجماع منطقه‌ای بر اخراج بیگانگان—تنها یک نتیجه را پیش روی ناظران می‌گذارد: واشنگتن دچار یک بن‌بست کامل راهبردی در غرب آسیا شده است.

آنچه تا دیروز توسط رسانه‌های غربی یک «رویای محال» توصیف می‌شد، امروز به دست نیرو‌های مسلح ایران و محور مقاومت به یک «واقعیت ناگزیر» مبدل شده است. آمریکا دیگر نه‌تنها اراده‌ای برای ماندن ندارد، بلکه فاقد ابزار تسلیحاتی، جغرافیایی و سیاسی لازم برای ادامه حضور در منطقه است و روند ترک تدریجی غرب آسیا توسط نیرو‌های تروریستی آمریکا، گام نهایی این شکست تاریخی خواهد بود.