عطوان: تغییر مسیر ترامپ از جنگ به تحریم، اعتراف به شکست گزینه نظامی است

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو به نقل از رای الیوم؛ عبدالبرای عطوان تحلیلگر جهان عرب در تازه ترین یادداشت خود نوشت که وقتی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، صرف‌نظر از اینکه محاصره و تحریم‌های اقتصادی علیه ایران گسترده‌ترین تحریم‌های تاریخ باشد یا کوچک‌ترین آن‌ها، به استفاده از سلاح محاصره و تحریم اقتصادی روی می‌آورد، این به معنای آن است که گزینه نظامی‌ای که طی شش ماه گذشته به آن متوسل شده بود، در تحقق اهداف مورد نظر از این جنگ شکست خورده است؛ یعنی وادار کردن ایران به تسلیم در برابر تمام شروط و خواسته‌های آمریکا. آنچه تاکنون رخ داده، کاملاً برعکس بوده است.

ترامپ به دلیل غرور، حماقت و اطلاعات گمراه‌کننده و مسمومی که اسرائیل درباره ارزیابی توانمندی‌های سیاسی و نظامی رقیب ایرانی، قدرت نظام سیاسی این کشور، میزان حمایت گسترده مردمی از آن و مهم‌تر از همه، مدیریت متمایز جنگ و استفاده ماهرانه و هوشمندانه و بی‌سابقه از برگ‌های قدرت نظامی، سیاسی و دیپلماتیک به او ارائه کرد، دچار خطای محاسباتی شد.

ترامپ آخرین نفس‌های خود را می‌کشد و برای بقا تقلا می‌کند و تلاش دارد هرگونه «پیروزی» را که بتواند برایش حکم طناب نجات داشته باشد، به دست آورد؛ اما به نظر می‌رسد شانس او برای خروج از این بحران عمیقی که متحدان اسرائیلی‌اش او را به درون آن کشانده‌اند، بسیار اندک، اگر نگوییم ناممکن، است.

همان‌گونه که گزینه نظامی آمریکا، با وجود ابعاد گسترده‌اش، در تحقق هیچ‌یک از اهداف خود شکست خورد، محاصره اقتصادی نیز شکست خواهد خورد و شاید حتی با شدت بیشتری ناکام بماند؛ زیرا ایران یک قاره است، مساحت آن نزدیک به دو میلیون کیلومتر مربع است، سرزمین‌های حاصلخیزی دارد و جمعیت آن که بیش از ۹۵ میلیون نفر است، هرگز گرسنه نخواهد ماند؛ چراکه مردم این کشور از محصولات خود تغذیه می‌کنند و تولیدات صنعتی داخلی نیز بخش عمده نیازها و احتیاجات آن‌ها را تأمین می‌کند. علاوه بر این، ایران در میان کشورهای اسلامی و ملت‌های دوست احاطه شده است.

گزینه نظامی به معنای تعیین تکلیف سریع جنگ است، اما محاصره اقتصادی جنگ را طولانی‌تر می‌کند و دستیابی به نتایج آن را بسیار دشوارتر می‌سازد. بنابراین، آیا ترامپ و دولتش زمان کافی برای برداشت این ثمرات نامطمئن را در اختیار دارند، به‌ویژه آنکه تنها سه ماه تا انتخابات میان‌دوره‌ای باقی مانده و هیچ نشانه‌ای از تمایل متحدان غربی یا شرقی آمریکا برای مشارکت در این محاصره وجود ندارد؛ چراکه آن‌ها از پیامدهای چنین اقدامی بیمناک هستند؟

چین از طریق رئیس‌جمهور خود تأکید کرده است که درخواست ترامپ برای محاصره ایران، به‌عنوان کشوری متحد چین، را نخواهد پذیرفت. همین مسئله درباره روسیه نیز صدق می‌کند. حتی بیشتر کشورهای عربی حوزه خلیج فارس که متحد آمریکا هستند نیز حاضر نخواهند شد امنیت، ثبات و موجودیت خود را در برابر فشارهای رئیس‌جمهور آمریکا به خطر بیندازند؛ به‌ویژه پس از آنکه ترامپ از نظر نظامی آن‌ها را ناامید کرد و نتوانست از آن‌ها یا پایگاه‌های پرهزینه‌شان در برابر موشک‌ها و پهپادهای ایرانی محافظت کند. شاید ائتلاف سه‌جانبه مکه میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان که با عجله شکل گرفت، یکی از شواهدی باشد که این واقعیت را تأیید می‌کند.

اگر ترامپ احتمال بازگشت به گزینه نظامی شکست‌خورده‌ای را که هیبت آمریکا به‌عنوان یک ابرقدرت و برتری تسلیحات و توانمندی‌های نظامی آن را خدشه‌دار کرد، منتفی ندانسته است، ایران نیز خود را به‌خوبی برای چنین سناریویی آماده می‌کند و حتی ممکن است خود آغازکننده استفاده از این گزینه باشد. اظهارات مقام‌های ایرانی نیز این واقعیت را تأیید می‌کند.

سرتیپ احمد وحیدی، فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، امروز تأکید کرد که کشورش و «بازوهای ضربتی» آن، تقویت تولید صنایع دفاعی و تهاجمی در همه حوزه‌ها را برای افزایش سطح آمادگی نظامی ادامه خواهند داد.

همچنین سرتیپ علی عبداللهی، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران، به آمریکا و رئیس‌جمهور آن هشدار داد که «هرگونه خطای محاسباتی از سوی دشمنان با پاسخ‌های انقلابی، کوبنده، بازدارنده و ویرانگر مواجه خواهد شد».

اما سخن پایانی را سردار حسین محبی، سخنگوی سپاه پاسداران، مطرح کرد که به دشمنان «بشارت» داد «غافلگیری‌های بزرگی در راه است» و این غافلگیری‌ها در رویارویی‌های نظامی آینده آشکار خواهد شد؛ چه از نظر حجم و کارایی کلاهک‌های موشکی، چه از نظر برد آن‌ها و چه از نظر دقت اصابتشان.

تجربه‌های مقاومت ایران و مقابله با تجاوزهای مستمر آمریکا و اسرائیل طی چند سال گذشته، نه فقط در شش ماه اخیر، به ما آموخته است که ایرانی‌ها اگر چیزی را اعلام کنند، آن را عملی می‌کنند، ضربه می‌زنند، دشمن را به دردسر می‌اندازند و پاسخ آن را می‌دهند.