اردوهای جهادی؛ توجه به محرومان و کاهش فاصله طبقاتی

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ امام علی (ع): همانا جهاد دری است از درهای بهشت که خداوند آن را بر روی بندگان خاص خود گشوده است.

 

کوله بار خود را بستیم، کوله بار هجرت از معاصی به بهانه خدمت؛ چرا که خاتم المرسلین فرمودند: «هجرت کن از معاصی که برترین هجرت هاست»؛ هر چند کلام آقایمان نیز برایمان حجت است، آنجا که فرمود: «بزرگترین مبارزه با آمریکا، خدمت به مردم است»

 

جوانان، نوجوانان و همه اقشار بسیجی در سال جهاد اقتصادی بار دیگر نشان دادند که فرمان رهبری را با عمق جان پذیرفته و شعار «وای اگر خامنه ای حکم جهادم دهد...» را نه تنها از سر شور جوانی، بلکه با شعور و باور قلبی ایمان دارند.

 

این هجرت ها جنس از خودگذشتگی شهدا را دارد، ملکوتیانی که پرچم اسلام را در بلندای قله های دنیا به اهتزاز درآوردند و اینک نوبت ماست که افتخاراتی در سایه امام عصر و مقام معظم رهبری برای اسلام و ایران رقم بزنیم.

 

نمی دانم از کجا و از کدام لحظه های شیرین بنویسم؛ آن زمانی که حضور پربرکت این جوانان در استان گلستان و ساخت منزل مسکونی توسط این عزیزان توانست خواب راحت و بی دغدغه را به چشمان پیرمردی که از شدت فقر و نداشتن منزل مسکونی مجبور بود هر شب در منزل یکی از اهالی مهمان شود به ارمغان آورد و برق شادی را در دل این پیرمرد رزمنده بکارد یا تعجب آن زن روستایی که ناباورانه به حضور دانشجویان پزشکی نظاره گر بود که با چه صفا و سادگی در میانشان حضور پیدا کردند و به مداوا و خدمت دهی پرداختند و یا زمانی که یک گروه از دانشجویان بسیجی رمضان خود را وقف حضور در مناطق محروم کردند و حاضر شدند در این لحظاتی که شاید همه به این فکر بودند که از این لحظات کمال استفاده را ببرند و به عبادت مشغول شوند در این روستاها حضوری فعال و سازنده داشتند و با لذت و از عمق جان برای زنان و دختران روستایی کلاس های قرآن و احکام برگزار می کردند که البته اگر با دقت بنگریم این اعمال عین عبادت و بندگی خداست؛ چرا که به فرموده امام معصوم عبادتی بالاتر از خدمت به خلق نیست.

 

اینها تنها گوشه ای بود از خدماتی که توسط فرزندان خمینی و خامنه ای انجام گرفت، اما این قصه ها و غصه ها و محرومیت ها همچنان سر دراز دارد و هنوز تخریب مدارس، نبود امکانات بهداشتی-آموزشی و مشکلاتی که شاید زیبنده جامعه مهدوی نباشد، بر روی قلبمان سنگینی می کند و آرام و قرار را از جوانان جهادگر بسیجی مي گيرد؛ مشکلاتی که لازم است مسئولان انقلابی با همین روحیه بسیجی وارد عمل شوند و آنها را برطرف کنند.

 

اما جهادگران بسیجی منتظر حضور مسئولان هم نمی مانند و این شعار که «ما تا آخرین نفس ایستاده ایم» را با حضور خود در مناطق محروم و رفع کل محرومیت ها اثبات مي كنند.

 

جهادگران با ایمان به اینکه وظیفه، قدم نهادن در مسیر جهاد اکبر است، به مناطق محروم هجرت كردند تا خودبینی را به خداشناسی مبدل سازند، باشد تا از مرحله خودسازی سربلند بیرون آیند.