مکتب امام (ره)؛ ذخیره پایان‌ناپذیر برای ملت ایران

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، سعید دهنوی؛ بارها در رسانه های نوشتاری و گفتاری و از زبان افراد مختلف دیده و شنیده ایم که منش و شخصیت امام راحل (ره) را به عنوان الگویی برتر در زندگی فردی و اجتماعی مطرح می کنند.

 

محورهای اخلاقی شخصیت ایشان، نظم در امور، مدیریت و ابهت باورنکردنی، کیاست و فراست در امور حکومتی و رابطه عاطفی ایشان با خانواده کوچک شان که هیچ گاه به خاطر مشغله های فراوان از رسیدگی به آنها غافل نشد و نیز پیوند عاشقانه با خانواده بزرگ ترشان که همان مردم انقلابی ایران بود و دلجویی از آنها، رفتار صادقانه و خضوع در مقابل آنها نمونه هایی هستند که برای هر انسان آزاده ای قابل الگوبرداری است.

 

اگرچه این شاخصه های منحصر بفرد از زوایای گوناگون مورد بحث، بسط و بررسی قرار گرفته است؛ اما ارائه یک گفتمان و یک مکتب جامع و مانع از سیره عملی و شخصیتی ایشان مسئله اي بوده که تا به حال تا حد زیادی مغفول مانده است؛ البته این غفلت تا حدی توجیه پذیر است؛ چرا که ارائه چنین مکتبی از شخصیت این بزرگوار نیازمند مطالعه، پژوهش و آشنایی بسیار نزدیک با اعتقادات، معنویات و عقلانیات این چهره اثرگذار در تاریخ است و طبیعی است که این مهم از عهده هر کسی برنیاید.

 

از طرفی نقش جریان های خارجی و داخلی که منافقانه در صددند تا آموزه های انقلاب را به انحراف بکشانند و از این طریق به مقاصد ناصواب خود برسند در این غفلت کاملا واضح است.

 

اقدامات این افراد از ابتدای انقلاب تا به حال در مواجهه با ترویج مکتب امام در لایه های گوناگونی رخ داده است. تقابل مستقیم با دیدگاه های امام و ترور شخصیتی ایشان که از سوی اجیرشدگان خاندان پهلوی و سپس سلطنت طلب های خارج نشین صورت گرفته و هم اکنون با اضافه شدن حلقه های فکری جنبش سبز در لندن به این طیف، دامنه وسیع تری پیدا کرده است.

 

قدیمی و ارتجاعی دانستن اندیشه های امام راحل (ره)در عین احترام به شخص ایشان و طرح ادعای ناکارآمدی تفکرات ایشان در ایران کنونی که در قالب دیدگاه «به موزه سپردن امام» در دوران سازندگی و اصلاحات طرح می شد و ادعای نزدیکی نسبی و سببی با ایشان و خود را یار غار ایشان دانستن و هر دم از محاسن رفتاری این شخصیت سخن راندن و از طرفی مبانی فکری ایشان را زیر پا گذاشتن آخرین لایه ای بود که برای تقابل با این مکتب ناب از سوی سردمداران فتنه سبز دنبال شد؛ که عملکرد ننگین این جماعت و مشخص شدن شعارهای پوک آنها در برابر مردم و هواداران شان در ادامه نتوانست اهداف حداکثری آنها را عملی کند.

 

اگر از علت های این غفلت تاریخی گذر کنیم و نتایج نامطلوب آن را بخواهیم از نظر بگذرانیم تنها اشاره به ترویج مکتب های التقاطی و ناقص در دوره خلأ و مظلومیت گفتمان امام و جنجال آفرینی ها و انحراف های پیامد آن کافی است تا عواقب نگران کننده این غفلت را دریابیم. مکتب هایی ساختگی و کاریکاتوری که ابداع کنندگان شان با پررنگ کردن برخی از وجوه اسلام و انقلاب و نادیده گرفتن ابعادی دیگر از آن، به تئوری پردازی و فلسفه بافی در باب حقانیت خود می پردازند.

 

در این میان تلاش مقام معظم رهبری در باز تبیین تفکرات امام (ره) و واکاوی شاخص های اجتماعی و فردی شخصیت ایشان همواره راهگشای مردم و نخبگان بصیر و هم چنین خنثی کننده توطئه های متلون دشمنان علیه این گفتمان و مکتب بوده است.

 

فرمایشات رهبری در 14 خرداد در مرقد امام راحل (ره) از همین جنس بود، ولی با یک سری تفاوت هایی که سعی داریم در این نوشتار به برخی از آن ها بپردازیم.

 

حضرت آیت الله خامنه ای در شرایطی در سالروز ارتحال امام خمینی (ره) سخنان خود را برای تمام جهانیان ایراد فرمودند که وقوع برخی رخدادها مانند قیام های منطقه و دخالت های آمریکا و اسرائیل در آنها و هم چنین برخی مسائل داخلی هم چون شدت گرفتن موضع گیری ها علیه جریان انحرافی، تحلیل ایشان را به همراه رهنمودهایی راهگشا می طلبید.

 

ایشان اگرچه به نسق سال های گذشته به نکاتی در باب شخصیت و منش امام اشاره داشتند، اما این بار با طرح موضوع اساسی مکتب امام (ره)و تشریح ابعاد این مکتب گامی بسیار مهم در راستای ارائه الگو و گفتمان در حوزه شخصیتی امام به تمام مردم جهان بالاخص مردم و مسئولان نظام اسلامی ایران، برداشتند.

 

حرکتی که اگر با تحقیقات و مطالعات نخبگان و جامعه دانشگاهی کشور همراه شود چه بسا بتواند به عنوان یک نسخه جامع راهگشای خیلی از مشکلات و کمبودهای درون انقلاب اسلامی باشد؛ اگر چه که این مکتب بنا به فرموده ایشان به عنوان یک سرمایه در گذرگاه های دشوار مورد استفاده و تأسی مردم ایران قرار گرفته و باعث شده هم اکنون با گذشت ثلث قرن از انقلاب اسلامی، ملت ایران بتواند در مقابل سنگین ترین توطئه ها ایستادگی کند، اما ارائه این مکتب در قالب یک بسته و مجموعه با سه بعد و در حد کمال به این معناست که این مکتب می بایست بیشتر مورد توجه و مداقه قرار گیرد.

 

ایشان با تبیین دو بعد اصلی این مکتب به همراه بعد عدالت و تعیین جایگاه هر کدام در مکتب امام مسیر ترک تازی خیلی ها را که متأسفانه با تأکید بر برخی ویژگی های شخصیتی امام راحل(ره) قصد دارند تا برداشتی دلخواه از سیره ایشان برای مقاصد حزبی و گروهی خود داشته باشند، مسدود کرد.

 

در دوران سازندگی و اصلاحات خیلی ها تلاش داشتند برخی از وجوه راه و خط امام راحل را از ذهن مردم پاک کنند و فقط مواردی از این خط را که در راستای خواسته های شان بود برجسته کنند که این دسیسه با هوشیاری رهبر حکیم انقلاب امام خامنه ای تا حد زیادی بی اثر شد و هم اکنون نیز عده ای هستند که با طرح مکتب های انحرافی و انتساب آنها به امام راحل می خواهند به گونه ای دیگر این خط و راه را به انحراف بکشانند که توصیه های رهبری معظم معطوف به این عده بود.

 

عدم تزاحم عقلانیت با معنویت در مکتب امام و هم چنین هم سویی عدالت خواهی با اخلاق گرایی در این مکتب، باید مورد توجه تمام رهروان این خط باشد و هر کدام از این ابعاد می بایست به طرز شایسته ای در جایگاه خودش مورد استفاده قرار گیرد تا ان شاء الله همان طور که در گذشته هم بوده، ملت ما بتواند با حرکت در مسیر این خط روشن، آینده ای بهتر و درخشان تر را در عرصه های مختلف برای ایران عزیز رقم بزند و دست منحرفان و معاندین را از این نظام اسلامی کوتاه کند.