شناخت درست شهدا، راه امروز را روشن می‌کند

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از سمنان، مریم کاتبی روز گذشته در یادواره شهدای دانشجو در جمع دانشجویان طرح ولایت دانشگاه آزاد شاهرود با بیان خاطراتی از دوران حضور خود در دفاع مقدس خطاب به دانشجویان بسیجی تصريح كرد: باید هر روز شکر گزار خداوند باشیم؛ چه بسا ما از موقعیتی که در آن قرار داریم ناراحت و گله مند باشیم، اما این شرایط به نفع و صلاح ما باشد.

 

وی در مورد نحوه حضور خود در میادین نبرد افزود: با توجه به فعالیت های پیش از انقلاب و آشنایی با دکتر فیاض بخش در زمان قائله کردستان به خواست این شهید والا مقام که در آن زمان وزیر بهزیستی بود به کردستان اعزام شدم؛ در حالی که ناراحت و نگران بودم و فکر می کردم این رویداد از بدبختی من است؛ در حالی که نمی دانستم این جریان موجب تحول بزرگی در من خواهد شد و با چه بزرگوارانی همرزم می شوم.

 

کاتبی با بیان خاطراتی از شهید محمد بروجردی افزود: شخصیت این شهید مظلوم تا کنون آنچنان که باید برای نسل جوان و مردم شناخته شده نیست؛ در حالی که محمد بروجردی مسیح کردستان و فرمانده فرماندهان غیور آن سرزمین بود و همه فرماندهان افتخارشان این بود که با شهید بروجردی همرزمند.

 

این بانوی رزمنده درباره روزهای حضورش در کردستان پیش از آغاز جنگ گفت: در زمان قائله کردستان گروهک های کومله با استفاده از زنان، بسیاری از اقدامات خود را انجام می دادند؛ در یک مورد زنی با نام «گلاویژ با وفا» با حضور در بیمارستان سنندج و وارد کردن سم سیانور در وسایل تزریقات موجب شهادت گروه زیادی از پاسداران و حتی مردم همشهری و بیگناه بستری در بیمارستان شد و حضور زنانی همچون بنده برای بازرسی از این زنان در آن مقطع بسیار ضروری بود.

 

وي كه از زنان امدادگر حاضر در دفاع مقدس بود، افزود: در زمان حضور در کردستان به علت اینکه ماه ها برق نداشتیم و وسایل ارتباطی هم مثل امروز نبود از آغاز جنگ خبردار نشدیم، حتی هواپیماهای جنگی عراق را که می دیدیم فکر می کردیم خودی اند و برای دفع شر کوموله ها به این منطقه رفت و آمد می کنند؛ در حالی که این هواپیماها از روی سر ما برای بمباران تهران و سایر جاها در تردد بودند و ما نمی دانستیم.

 

کاتبی کمرنگ شدن ارزش های معنوی و روحانی که شهدای همرزمش چون متوسلیان، بروجردی، رضا چراغی، ممقانی، همت و دیگران سرشار از آن بودند، را آفت بزرگ جامعه امروز دانست و تاکید کرد: امروز ایثار در بین ما کمرنگ شده است و فکر می کنیم فاصله ما با شهدا خیلی زیاد است؛ در حالی که الان هم می شود مثل آنها بود و به آنها رسید.

 

این بانوی رزمنده در خصوص شرایط آن زمان گفت: ما نباید فکر کنیم که در آن روزها همه گوش به فرمان امام بودند و هیچ مشکلی وجود نداشت، در آن زمان هم خیلی ها حرف های نادرستی می زدند؛ برخی بدون در نظر گرفتن شرایط و ضرورت جنگ به خارج رفتند و درس خواندند و الان برگشته اند و به جایگاه هایي دست یافته اند و حتی به رزمندگان خرده می گیرند.

 

وي عبرت گرفتن از دوران دفاع مقدس و تاریخ را ضروری دانست و تاکید کرد: چون درک ما از خدا کم است، فکر می کنیم شرایطی که در آن قرار داریم زجر آور است؛ در حالی که در پایان جنگ پس از عملیات مرصاد با گریه به منزل بازگشتیم و اكنون خدا را شکر می کنم که در آن زمان این سعادت نصیبم شد.

 

کاتبی با اشاره به کمبودها و شرایط سخت روزهای جنگ گفت: ما در جنگ هرچه داشتیم از دشمن به غنيمت گرفته بوديم.

 

این بانوی رزمنده در پایان به خیزش اسلامی مردم منطقه و وضعیت نامشخص حاج احمد متوسلیان اشاره کرد و ابراز اميدواري كرد كه با توسل به شهدا برای پیروزی مردم مظلوم منطقه، پس از 29 سال خبری از متوسلیان و همراهانشان بدست آيد.