انتقام؛ نظریه اصلی یهود

گروه سياسي «خبرگزاری دانشجو»، در بخش پایانی یادداشت «بررسی شبکه ترور یهود» به بررسی مهم ترین تشکل غیردولتی و تروریستی صهیونیستی و افکار و عقاید آنها می پردازیم.

 

 

مهمترین تشكل غیردولتی و تروریستی صهیونیست، «اتحادیه دفاع یهود» نام دارد كه فعالیت های جنایی وسیعی را صورت داده است. JDL در سال 1968 توسط «خاخام میركاهان» بنیان نهاده شد. وی تحت نام «میخاییل كینگ» زندگی و كار می كرد و این هویت را حتی از همسرش مخفی نگه می داشت. وی طی این دوره برای CIA و FBI كار می كرد. او به عنوان عضو FBI در حزب راستگرای جان بیرچ و همین طور در بعضی گروه های دانشجویی چپگرا به جاسوسی پرداخت.

 

كاهان در سال 1968 با چند تن از هم دانشگاهی های خود «اتحادیه دفاع یهود» را تاسیس كرد و در اوایل دهه 1970، JDL را تعطیل و به اسرائیل نقل مكان كرد. وی به عنوان رهبر JDL و بر اساس سوء شهرتی كه در سطح بین المللی بدست آورده بود در سال 1976 حزب رادیكال كاچ را بنا نهاد. وی در سال 1984 به عنوان تنها نامزد حزب خود توانست به كنست (پارلمان اسرائیل) راه یابد.

 

کاهان می گوید: «... انتقام یك نظریه اصلی یهود است كه نوعی فرمان و دستور برای آنان تلقی می شود. به لطف دوران آرام و دشواری كه در آن زندگی می كنیم، انتقام به امری بد و خطرناك تبدیل شده است؛ چرا اعراب به حاكمیت یهود تمكین نمی كنند؟ یك دولت واقعی یهودی، دولتی است كه جلوگیری از بی حرمتی را با از میان برداشتن شیطان یعنی این كشور عربی كه در میان ما قرار دارد، درك می كند.» كاهان سرانجام در 5 نوامبر 1990 و به هنگام ایراد سخنرانی برای حامیان خود در هتلی در مركز مانهاتان نیویورك ترور شد.

 

 

میركاهان رهبر این سازمان در بسیاری از سخنرانی ها، مقالات و كتاب های خود نوعی سلطه طلبی و برتری طلبی صهیونیسم را تبلیغ می كرد. برای وی و بسیاری از طرفداران پر شور او، هرگونه اقدامی برای بقا و رفاه یهود از جمله ترور، مصادره اموال و قتل، كاملاً موجه بود. 

 

وی وعده داد روزی خواهد آمد كه تمام غیر یهودیان به برتری این قوم «برگزیده» گردن نهند: «قوم یهود هرگز نابود نمي شود، بلكه آنها و خدای آنها برای پیروزی بر شیاطین و جهالت دیگر ملل، روزی ظاهر خواهد شد. صهیون باید به درجه ای برسد كه همه مردم به آن بگروند و خدای یهود خدایی خواهد بود كه همه در مقابل او زانو خواهند زد.»

 

كاهان و طرفدارانش قانونی را كه روابط جنسی یهودیان و غیر یهودیان را جرم قلمداد می كرد، تبلیغ می كردند. (ازدواج یهودیان با غیر یهودیان در اسرائیل ممنوع بود)، اما این قانون سطح وسیعتری از تماس ها را بین یهودیان و غیر یهودیان از جمله مدارس مختلط، مراكز اجتماعی، سواحل و حتی همسایگی ممنوع كرده بود.

 

كاهان در سخنرانی های بسیاری و از جمله در كتابی با عنوان «آنها باید بروند» در سال 1980، نقشه اش را برای اخراج اجباری و دسته جمعی (یا انتقال) اعراب فلسطین از سرزمین اسرائیل ... «اسرائیل بزرگ» (شامل كرانه غربی تحت اشغال اسرائیل از سال 1967) بیان كرد.

 

وی معتقد بود حضور اعراب در اسرائیل باعث دشمنی، آشوب و خونریزی و به مثابه یك بمب ساعتی است كه موجودیت صهیونیسم را تهدید می كند، بنابراین اعراب ساكن اسرائیل باید به كشورهای عربی انتقال یابند.

 

 

 اتحادیه دفاع یهود با اینکه یک سازمان صهیونیستی و یهودی بود، برای نشان دادن مظلومیت یهودیان خصوصا یهودیانی که در شوروی و آمریکا ساکن بودند، از کشتن آنها هیچ گونه ابايی نداشت و پس از اقدامات تروریستی خود علیه یهودیان و مظلوم نشان دادن یهودیان، آنها را وادار می کردند تا به سرزمن های اشغالی کوچ کنند.

 

در زیر بخشی از جنایات آنها آورده شده است:

 

در 26 ژانویه سال 1972 یک گروه JDL ، دفاتر آژانس مبادلات فرهنگی آمریکا و شوروی در نیویورک را بمب‌گذاری کردند که در آن یک منشی 27 ساله (که اتفاقاً یهودی بود) کشته شد و 13 نفر نیز زخمی شدند.

 

در ماه می 1974، اعضای JDL با یک لوله فلزی به یکی از فعالان جامعه اعراب آمریکا که دکتر محمد مهدی نام داشت، ‌حمله‌ور شدند که منجر به شکستگی استخوان کمر وی شد.

 

در 11 آوریل 1982، آلن گودمن با یک اسلحه خودکار به طرف مسجدی در اورشلیم آتش گشود که دو فلسطینی کشته شدند. وی بعد از ورود به مسجد دوباره اقدام به تیراندازی کرد که چند نفر دیگر مجروح شدند.

 

در ژانویه 1984 و در کلن آلمان، پروفسور هرمن گریو، مسئول غیریهودی (ناظر) بر نوشته‌های مذهبی یهودی، به ضرب گلوله یک عضو گروه «گاچ» که رهبر آن کاهان بود، کشته شد.

 

بنا بر گزارش‌ها این قتل طبق حکم مذهبی آیین یهود مبنی بر به قتل رساندن غیر یهودیانی که در متون مذهبی یهود تجسس و کنجکاوی می‌کنند، صورت گرفته است.

 

 

همان طور که در این سلسله یادداشت ها مشاهده کردید، مشکل تروریسم ضد دولتی صهیونیسم بیش ازچند دهه قدمت دارد و امروز نیز همچنان باقی است. یهود یا همان صهیونیزم در جهان امروز به غده ای سرطانی تبدیل شده است و همیشه سعی در سرکوب مخالفان و منتقدان خود كرده است. تروریست‌های یهودی صهیونیست از طریق خشونت، تهدید و ارعاب موفق به خاموش کردن صداهای بی‌شماری شده‌اند. به این قسمت از مصاحبه آریل شارون که در سال 1956 انجام داد ، توجه نمایید:

 

«من چیزی به نام اصول بین المللی نمی شناسم. من قول می دهم هر کودک فلسطینی را که در این منطقه به دنیا بیاید، بسوزانم. یک زن و کودک فلسطینی به مراتب از یک مرد فلسطینی خطرناک تر هستند؛ چرا که وجود یک کودک فلسطینی، نشانه تداوم نسل هایی است که در آینده خواهد آمد. من اگر حتی یک شهروند معمولی اسرائیل هم بودم، زمانی که یک فلسطینی را می دیدم، او را می سوزاندم و قبل از کشتن او را شکنجه می کردم».

 

این جملات نشانگر نوع دیدگاه رژیم صیونیستی به انسان ها و بخصوص از بین بردن نسل فلسطینیان است، اما واقعیتی که در عصر حاضر وجود دارد این است که صهیونیزم با تمامی تلاش های خود در جهت ارعاب و ایجاد خفقان در میان ملت ها پس از پیروزی انقلاب اسلامی تمامی ابهت پوشالی اش شکسته شده و با تاکیدات امام خمینی (ره) مبنی بر غیرقانونی و غیرمشروع بودن اسرائيل موج جدیدی از مبارزات ملت ها در مقابل صهیونیزم بوجود آمد.