طنزپرداز مصلح اجتماعی است

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، سید علی میرفتاح، نویسنده، روزنامه نگار و طنزپرداز پيش از ظهر امروز در كارگاه بررسی طنز مطبوعاتی در ششمین جشنواره سراسری طنز مكتوب حوزه هنری با اشاره به اینكه طنز، وادی امنی نیست، گفت: در خصوص طنز در عرصه مطبوعاتی به دلیل ویژگی های این گونه آثار ، مجبور می شویم تاوان حرف ها را بپردازیم، در صورتی كه اصل ماجرا بر این است كه طنز پرداز وارد عرصه شوخی می شود كه تاوان كمتری بدهد.

وی با بیان اینكه بر روی تعریف طنز اشتراك نظر وجود ندارد، گفت: تلقی هایی كه از طنز وجود دارد بسیار زیاد است و هنوز به اتفاق نظر در این مورد نرسیده ایم و به طور مثال شهرام شكیبا در جلسه ای راجع به طنز مطبوعاتی صحبت می كرد و اشاره اش به این بود كه بهترین راه برای طنز نوشتن این است كه به گاف ها و اشتباهات مسوولان مانور دهیم و شكلی از طنز را به وجود بیاوریم.

میرفتاح ادامه داد: سوال من این است كه آیا باید منتظر باشیم تا مسوولانمان گاف بدهند و سپس درباره آن طنز بنویسیم و آیا وظیفه روزنامه نگار طنزپرداز این است كه گروهی را از خود عصبانی كند؟ متاسفانه در كشور ما بخشی از فعالیت های احزاب سیاسی به روزنامه ها سپرده شده است، در صورتی كه در هیچ كجای دنیا روزنامه ها كار احزاب را انجام نمی دهند و این به كار طنزپرداز آسیب می زند.

این نویسنده و روزنامه نگار طنزپرداز با تاكید بر اینكه تاریخ ادبیات بی نظیری داریم، اظهار كرد: بزرگان ادبیات ما مانند سعدی توانسته اند با استفاده از ظرایف ادبیات و طنز انتقادات خود را به حاكمان زمانشان منتقل كنند و ما نیز باید بتوانیم طوری حرف بزنیم كه آدم ها را متوجه اشتباهاتشان كنیم بدون اینكه ناراحت شوند.

میرفتاح با اشاره به اینكه روزنامه نگار در حال حاضر این فرصت را دارد كه با مسوولان بی واسطه از طریق مطالب روزنامه اش سخن بگوید، گفت: روزنامه نگار با استفاده از امكاناتی كه دارد می تواند اشتباهات مسوولان را به گوششان برساند.

وي افزود: معتقدم طنزی كه می نویسیم  وظیفه اش اصلاح امور است و طنزپردازان به معنای مصلح اجتماعی هستند و باید راه هایی را پیدا كنیم كه در هر شرایطی بتوانیم حرفمان را بزنیم و البته طنز پرداز نباید با حرص  و عصبانیت بنویسد؛ چرا كه وقتی با عصبانیت بنویسیم اثرمان باعث نارحتی می شود و حرفمان شنیده نمی شود.