گزارشي از نمايشگاه خودكفايي؛
دستان هنرمندي كه تار و پود زندگي را ميبافند
دومين نمايشگاه خودكفايي و اشتغال مددجويان تحت پوشش بنياد وفاق سبز علوي پر بود از زنان سرپرست خانواري كه با افتخار توليدات هنري خود را به نمايش گذاشته بودند تا به همه بگويند زنان هم ميتوانند با استفاده از هنر خود خانوادهاي ر ا از فقر نجات دهند.
گروه اجتماعی «خبرگزاری دانشجو»؛ از ديروزهايش میگفت که چطور با مرگ شوهرش تنها شد و او ماند با دو دختر و پسر کوچک که دلشان بابا میخواست و تمام امکانات یک زندگی عادی که بچههای دیگر داشتند.
دستهای عزادارش هر روز موهای دخترک را شانه میزد و برای پسرک از بزرگواریهای مردی میگفت که بابای همه یتیمان تاریخ بود؛ اما دل بی سامانش با هیچ قصهای آرام نمیگرفت و غم نان رهایش نمیکرد.
امروز که تابلو فرشهای زیبایش در نمایشگاه خودکفایی و اشتغال مددجویان بنیاد وفاق سبز علوی به نمایش گذاشته شده است، میگوید: هیچ وقت هنر قالی بافیام را جدی نمیگرفتم و فکر نمیکردم هنر پولسازی باشد؛ اما این بنیاد خیریه به هنرم هویت داد.
کبری افچنگی یکی از هزار زن سرپرست خانواری است که با حمایت بنیاد خیریه وفاق سبز علوی توانسته زندگیاش را از فقر مالی نجات دهد.
خودش میگوید: بعد از مرگ همسرم چند سال تحت پوشش بنیاد بودم. بعد از مدتی با اجرای طرح خودکفایی به خانمهای تحت پوشش هنرهایی مثل خیاطی و قالی بافی یاد دادند. من هم که از قدیم قالیبافی بلد بودم، وارد این کار شدم. خوبی این کار این است که از صبح تا شب پیش بچههایم هستم و کارم را هم انجام میدهم.
دومین نمایشگاه خودکفایی و اشتغال مددجویان تحت پوشش بنیاد وفاق سبز علوی پر بود از زنان سرپرست خانواری که با افتخار تولیدات هنری خود را به نمایش گذاشته بودند تا به همه بگویند زنان هم میتوانند با استفاده از هنر خود خانوادهای را از فقر نجات دهند.
این بانوان که تا دیروز تحت پوشش این بنیاد خیریه بودند، امروز نان بازوی خود را میخورند و حتی شاید خودشان روزی به خیرین موسسات خیریه بپيوندند.
کبری افچنگي كه یکی از این بانوان است میگوید: از اینکه دیگر از بنیاد حقوق ماهیانه نمیگیرم و با حمایت بنیاد وفاق سبز علوی کار میکنم، خیلی خوشحالم؛ چون بچههایم نان بازوی خودم را میخورند.
10 سال میگذرد از روزی که امیرحسین رستمی و دوستانش تصمیم گرفتند بنیاد خیریهای برای حمایت از زنان سرپرست خانوار راهاندازی کنند، اما تفکر ولایی یاران وفاق سبز علوی همگام با ندای رهبر انقلاب در سال جهاد اقتصادی، فقرزدایی و ایجاد خودکفایی در خانوادههای محروم را نشانه گرفت و امروز حاصل تلاش این بانوان در دومین نمایشگاه خودکفایی و اشتغال با عنوان پلی به سوی آسمان ولایت به نمایش گذاشته شد.
امیرحسین رستمی، مدیرعامل بنیاد خیریه وفاق سبز علوی در این باره میگوید: سرلوحه کار ما، خدمترسانی به نیازمندان و خودکفا کردن آنهاست؛ به نحوی که در آیندهای نه چندان دور نه تنها از زیر چتر حمایتی نهادهای خیریه خارج شوند، بلکه خود، خیران و حامیان شایستهای برای سایر نیازمندان باشند.
استانی غریب با زنانی هنرمند
دور تا دور غرفه استان کهگليویه و بویراحمد با جا قرآنی و جا آینهایهای ابریشمی و پشمی تزيین شده است.
زهره آرام و سر بهزیر است. پوشیده در لباس محلی فیروزهای رنگ. بلند و باوقار. در حالی که روی پای چپش چمباتمه زده مشغول بافتن گلیم است. از کار و بارش که میپرسم با لهجه غریب و مهربانش از خوبیهای کمیته امداد استانش میگوید: «به ما وام دادند تا بتوانيم هنرمان را دنبال کنیم. تمام گلیمهایمان را هم که میبافيم با قیمت خوب از ما میخرند.»
فاطمه افشار، پوشیده در چادر و مقنعه سیاه رنگ در حالی که پشت میزی پر از جهیزیه سفید عروس نشسته، میگوید: «با کمک کمیته امداد به مشهد رفتم و در موسسه خیریه ریحانةالنبی کار دوختن سرویس آشپزخانه و لباس عروس را یاد گرفتم. الان هم خودم کار می کنم.»
علی داد تردست که دختران غرفه کهگيلویه و بویراحمد را برای معرفی و ارائه بهتر هنرشان راهنمایی میکند، میگوید: «بعضی تجار هستند که میخواهند هنرهای دستی زنان و دختران استان را با قیمت ارزان بخرند، اما کمیته امداد مواد اولیه را در اختیار هنرمندان قرار میدهد و تولیدات هنری آنها را هم با قیمت روز بازار خریداری میکند.»
علی داد تردست از سال 75 تا کنون در زمینه خودکفایی زنان سرپرست خانوار در استان کهگيلویه و بویراحمد فعالیت میکند.
او میگوید: «در بخش پاتاوه شهرستان دنا از استان کهگليویه و بویر احمد تا کنون حدود 500 طرح اشتغالزایی برای زنان و دختران اجرا کردیم که 100 طرح در زمینه صنایع دستی است.»
زهرا محمدنژاد، بانوی هنرمندی است که با گلیم و جاجیم، هنرهای دستی زیبایی درست میکند؛ از جا قرآنی گرفته تا کوزه و کیف و گلدان.
خانم محمدنژاد بعد از مرگ همسرش کارهای زیادی را امتحان کرده، خودش میگوید: «مدتی در محضر اسناد رسمی کار میکردم، مدتی هم خیاطی و گلدوزی میکردم، اما بالاخره با کمک کمیته امداد روی این هنرم پایبند شدم و پنج سال است که به طور حرفهای کار میکنم.»
دستان هنرمند زهرا محمدنژاد حکایت غریبی دارد از تنهاییهای بانویی كه تاب کمکهای مستقیم و بلاعوض را نداشت.
او میخواهد پسر 21 ساله و دختر 14 سالهاش با نان بازوی مادر بزرگ شوند؛ او میگوید: «واقعا از کمیته امداد ممنونم که از من حمایت کرد تا بتوانم روی پای خودم بایستم.»
نمایشگاه خودکفایی پلی به سوی آسمان ولایت، دیروز به کار خود پایان داد، اما یاران خیر ما در بنیاد خیریه وفاق سبز علوی و سایر موسسات خیریه منتظر دستهای خیر و مهربان شما هستند تا با کمکهای مادی و معنوی خود ادامه دهنده راه مولایمان علی علیهالسلام باشیم؛ همان کوچه گردانی که خود نخستین عاشق بود.
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰