قاتلان آهني كه به جان شهرنشينان افتاده‌اند

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ ماشين متحرك، اين قاتل آهني كه موتورش را خود انسان ساخت، وقتي روشن مي شود نه سازنده‌اش را مي‌شناسد و نه مالكش را، بلكه اين استعداد بالقوه را دارد كه همه زير بگيرد و تا سر حد مرگ همه را له‌ كند.

 

شهرنشينان و ترددكنندگان در جاده‌هاي بين شهري، بيشترين قربانيان ماشين‌هاي آهني را رقم مي‌زنند و اگر آماري كه هر از گاهي از طريق سازمان پزشكي قانوني منتشر مي‌شود را ورق بزنيم مويد اين مطلب است كه تنها در هفت ماه امسال از حدود 13 هزار كشته در حوادث رانندگي، 8058 كشته متعلق به جاده‌هاي برون شهري است و پس از آن 3796 نفر در تصادفات درون شهري جان خود را از دست داده‌اند.

 

از حدود 13 هزار كشته تصادفات رانندگي كه پزشكي قانوني در جريان اين تصادفات بوده، فقط نزديك به 1000 نفر در جاده‌هاي روستايي كشته شده‌اند؛ به اين ترتيب هر چه از محيط‌هاي شهري و جاده‌هاي بين‌شهري دورتر مي‌شويم تعداد كشته‌هاي تصادفات كمتر مي‌شود؛ البته اگر جاده‌هاي روستايي بيشتر به علائم راهنمايي و رانندگي تجهيز مي‌شدند تعداد كشته‌ها به مراتب كمتر از اين مي‌شد. 

 

استان‌هايي كه در آن تعداد ماشين‌ها بيشتر است و بيشتر با صنايع مونتاژ و خدمات انس گرفته‌اند، تصادفات هم بيشتر است و سه استان با مركزيت كلانشهري از جمله تهران هر كدام بيش از 1000نفر از 13 هزار كشته‌هاي كل كشور را به خود اختصاص داده‌اند؛ در استان‌هايي مانند كهگيلويه و بويراحمد، ايلام و خراسان جنوبي آمار كشته‌ها در حول و حوش 100 نفر است.

 

علاوه بر 13 هزار كشته ثبت شده در دفاتر پزشكي قانوني، تصادفات شهري در هفت ماه نخست امسال، بيش از 190 هزار مصدوم بر جاي گذاشته است كه مصدومان قطع نخاعي و معلول بخش قابل توجهي از اين آمار را به خود اختصاص مي دهند؛ 139 هزار مورد مصدوم تصادفي مربوط به مردان است و 52 هزار مصدوم نيز متعلق به زنان.

 

با اينكه آمار كشته‌ها و مصدومان تصادفات در نتيجه يكسري اعمال قوانين سخت‌تر و اطلاع‌رساني در سال‌هاي اخير كاهش يافته است، اما اين كاهش‌ها ناچيز بوده و همچنان ماشين‌هاي آهني ساخت انسان قاتل جان انسان‌ها هستند و خسارت‌هاي مالي و جاني عظيمي را بر اقتصاد كشور تحميل مي‌كنند.