«زندگي ايده‌آل»؛ نشريه‌اي با سس زرد!

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ اینکه زندگی ایده آل چگونه زندگی ای است و شاخصه هایش چیست و خصیصه هایش می تواند خیلی منفاوت باشد، بستگی دارد چه کسی آن را ترسیم کند و به نظر او پارامتر هایی که که یک زندگی را «ایده آل» می کند چه چیزهایی باشد.

 

نشریه ای با جلد های معمولا جذاب با عکس بازیگران و بعضا ورزشکاران به نام و مشهور با کاغذ های تمام گلاسه گرم بالا و صفحات تمام رنگی و ... اینها جزئیات نشریه «زندگی ایده آل» است، نشریه ای که به نظر می رسد، مخاطب خاص دارد و برای آنها تدوین و تولید می شود.

 

مخاطبینی با وضع مالی نسبتا خوب، لوکس و فانتزی پسند. مخاطبینی که ظاهرا کار خیلی جدی ای ندارند و آنقدر وقت اضافی در شبانه روزشان هست که در نشریه ای، عطرهای خوشبو برای هر فصل را انتخاب کنند و مثلا برایشان خیلی مهم باشد که کفش پوست مارشان را با چه چیزهایی می توانند ست کنند! و قس علی هذا.

 

من دقیقا نمیدانم تعداد مخاطبین این نشریه و کلا این ژانر نشریه چه کسانی و چه تعداد از هم وطنانم هستند، فقط می توانم امیدوار باشم تعداد آن ها خیلی زیاد نباشد.

 

حدس میزنم بیشتر خانم ها این نشریه (نشریات) را تهیه می کنند و امیدم برای کم بودن مخاطبانش شدت می گیرد. شاید چون معتقدم برای فلج کردن و از کار انداختن یا به تحرک وا داشتن و پویایی یک جامعه باید بر روی زنان آن جامعه تمرکز کرد، چون این زنان هستند که مرد پرور و یا احیانا نا مرد پرورند! و اگر بخواهید جامعه را از کار بیندازید باید به فکر از کار انداختن آنها بود.

 

وقتی تعداد نشریاتی شبیه به زندگی ایده آل افزون تر می شود و مخاطبان آن نیز بیشتر بانوان هستند شاید کمی نگران کننده باشد. اینکه روی دکه مجله فروشی باید برای همه نوع سلیقه ای نشریه وجود داشته باشد به نظرم امری کاملا بدیهی و طبیعی است، اما اینکه دامنه گستردگی این نشریات تا کجا باشد و چه تعداد نشریه در سرانه تولید نشریات کشور به فلان سلیقه خاص که چندان عمومی هم نیست و الزام و اجباری برای عمومی شدن آن هم وجود ندارد، اختصاص پیدا کند؛ قطعا موضوعیت دارد.

 

قطعا باید خیلی نامحسوس و زیر پوستی، برای مخاطبی هم که ذهن-مشغولی چندانی نسبت به جهان اطرافشان ندارند، دغدغه هایی ایجاد کرد؛ نه اینکه به درگیری های ذهنی بی اهمیتشان دامن زد و مثلا برایشان مهم کرد که این ماه چند نوع شال گردن می توانند ببندند و چقدر این شال گردن ها با فلان دستکش قشنگ سِت می شود!

 

چیزی که شماره های مختلف این نشریه را از هم متمایز می کند، پرونده های ویژه ای است که هر شماره دارد.

 

مثلا در این شماره در باره سریال تا ثریا پرونده ویژه ای تشکیل داده و با تعداد زیادی از بازیگران آن مصاحبه گرفته یا آن ها برای نشریه یادداشت نوشته اند و از همه منویات قلبی شان در حین کار نوشته اند و گفته اند، حتی اینکه چه خوابی می دیدند وقتی درگیر فیلمبرداری بوده اند!

 

باقی قسمت های این ماهنامه تقریبا تکراری است، مثل بخش آشپزی یا صفحاتی که مربوط به خانم هاست و هرچه دلتان بخواهد درباره آنها توضیح داده، از اینکه چطور پوست شفاف تری داشته باشند تا ... اینکه چطور آرایششان را پاک کننند یا چرا نباید دوغ بخورند!

 

در هر حال نشریه زندگی ایده آل، به خلاف اسمش برای من به هیچ عنوان مبین و راهنمای داشتن یک زندگی ایده آل نیست.

 

اين نشريه بیشتر نشان دهنده یک زندگی آرام و ساکت و بی دغدغه و خوشحال است.