خوابگاه دختران علم و صنعت؛ فرسوده ولي سرسبز

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ كز كرده‌اند در اتاق‌هاي 3، 4 و 5 نفره، كوهي از كتاب‌هاي كوچك و بزرگ مهندسي كنار تخت‌هايشان روي هم تلنبار شده، با دقتي وسواسگونه درس مي‌خوانند تا روزي با موفقيت از خوابگاه خداحافظي كنند.

 

ناراحتند از فرسودگي خوابگاه و جمعيت زياد اتا‌ق‌ها و سوسك‌هايي كه هر از چندگاهي از چاه‌هاي قديمي بيرون مي‌زنند، اما تمام اين مشكلات را به صداقت مسئولان خوابگاه دخترانه دانشگاه علم و صنعت و سرسبزي درختان استوارش مي‌بخشند؛ همان‌هايي كه تمام تلاش خود را مي‌كنند تا محيط فرهنگي، ورزشي و رفاهي خوبي براي دختران خوابگاهي دانشگاه علم و صنعت فراهم كنند.

 

با گذشت پيش از 80 سال از عمر دانشگاه علم و صنعت ايران شايد مشكل فرسودگي ساختمان برخي دانشكده‌ها و خوابگاه‌ها يكي از مشكلات اصلي اين دانشگاه باشد، اگر چه مسئولان دانشگاه با احداث ساختمان‌هاي جديد سعي در رفع اين مشكلات دارند، اما تا رسيدن به حد مطلوبي كه موردنظر دانشجويان ايده‌آل گرايان است، فاصله زيادي دارند.

 

خوابگاه دخترانه دانشگاه علم و صنعت بخشي از مجموعه اصلي دانشگاه را به خود اختصاص داده و دانشجويان مشكلاتي مثل استفاده از سرويس‌هاي حمل‌ونقل يا دوري مسير را ندارند، اما فرسودگي ساختمان‌هاي خوابگاه دختران را نمي‌توان ناديده گرفت.

عطيه، دانشجوي مهندسي مواد دانشگاه علم و صنعت فرسودگي بافت خوابگاه را مهمترين مشكل آن مي‌داند و مي‌گويد: اگر چه به بافت داخلي اتاق‌هايمان رسيدگي كرده‌اند، اما باز هم با بافت جديد و نوساز فاصله زيادي دارد؛ حمام و سرويس‌هاي بهداشتي اغلب اتاق‌ها به خاطر بالا بودن سن ساختمان نياز به تعميرات زيادي دارند.

زهرا هم دانشجوي خوابگاهي ديگري است كه مقصر اصلي سوسك‌هاي چاه‌هاي قديمي را فرسودگي بافت خوابگاه مي‌داند و مي‌گويد: با وجود اينكه مسئولان تعميرات مدام و رسيدگي مي‌كنند و چاه‌ها را تميز مي‌كنند، اما به خاطر قديمي بودن ساختمان هر از گاهي از چاه ها سوسك بيرون مي‌آيد.

 

 

عصرهاي پاييز و شب‌هاي پركار امتحانات موقع خوبي هستند تا دانشجويان خوابگاهي زير آلاچيق‌هاي محوطه خوابگاه يا كنار حوض آب بنشينند و درس بخوانند. روزهاي پنجشنبه و جمعه سايه خنك درختان بلند محوطه خوابگاه آنها را براي شروع يك هفته پركار آماده مي‌كند.

عطيه، دانشجوي خوابگاهي دانشگاه علم و صنعت مي‌گويد: من تا به حال به خوابگاه دوستانم در دانشگاه شريف و اميركبير رفته‌ام واقعا فضاي سبز و محيط شاد و سرسبز محوطه خوابگاه علم و صنعت را ندارند.

 

او ادامه مي‌دهد: اگر چه خوابگاه دانشگاه اميركبير نسبت به خوابگاه ما بافت جديدتري دارد، اما فضاي سبز آن خيلي كم است در حالي كه همين فضاي سبز، وجود آلاچيق‌ها و درختان محوطه روحيه ما را شاد مي‌كند.

دانشجويان خوابگاهي دانشگاه علم و صنعت مي‌توانند تا ساعت 10 شب بيرون از خوابگاه باشند، در حالي كه آخرين ساعت ورود در دانشگاه‌هاي ديگر مثل الزهرا يا صنعتي شريف 8:30 شب است.

 

عطيه علت اين مسئله را محيط امن و مسكوني محوطه اطراف دانشگاه مي‌داند و مي‌گويد: محيط اطراف دانشگاه شريف تجاري است و امنيت كمتري براي دانشجويان دختر دارد، اما محيط اطراف خوابگاه علم صنعت مسكوني است و امنيت بيشتري دارد.

 

به اعتقاد دانشجويان خوابگاهي، مسئولان خوابگاه بايد خودشان زماني خوابگاهي بوده باشد تا بتواند سختي‌ها و الزامات اين نوع زندگي را بهتر درك كنند. يكي از دانشجويان در اين مورد مي‌گويد: مسئولي كه حتي يك شب در خوابگاه نبوده، نمي‌تواند سياست‌گذاري درستي براي خوابگاه داشته باشد.

او ادامه مي‌دهد: سال‌هاي قبل ما مي‌توانستيم ماهي 2 شب مهمان داشته باشيم، اما حالا قانون را عوض كرده‌اند و به ازاي هر شب ميهمان بايد 2000 تومان به خوابگاه بدهيم.

اين دانشجو معتقد است: وقتي دانشجويان از صبح تا عصر در محيط كاملا خشك و علمي دانشگاه هستند، دوست دارند در خوابگاه با رفتارهاي مناسب‌تر و منعطف‌تري مواجه شوند اگر چه سخت‌گيري‌هاي به موقع براي خود ما مفيد است، اما سخت‌گيري‌هاي بي‌جا هم چندان زيبا نيست.

 

 

آخرهاي ترم كه مي‌شود زمان ارائه كارهاي عملي كه از راه مي‌رسد، اتاق دانشجويان معماري ديگر جايي براي راه رفتن هم ندارد. وسايل كارشان را روي زمين پهن كرده‌اند و خودشان هم خم شده‌اند روي ابزارآلات و اين گونه كاركردن عايدي جز كمردرد و سردرد و البته شايد هم نمره‌اي خوب از كار عملي برايشان ندارد.

يكي از دانشجويان مي‌گويد: دانشجوياني كه يكي از هم اتاقي‌هايشان طراحي صنعتي يا معماري باشد، واقعاً از دست وسايل آنها كلافه مي‌شوند. بعضي از كارها هم كه بايد با چوب و فلز انجام شود كه اصلاً در اتاق نمي‌توان انجام داد.

او مي‌گويد: بعد از مدت‌ها پيگيري بالاخره يكي از اتاق‌هاي خوابگاه به عنوان كارگاه در اختيار دانشجويان رشته‌هاي صنعتي و معماري قرار گرفت، اما اين اتاق هم تمام ساعات روز باز نيست.

مسئولان خوابگاه به خاطر جلوگيري از سرقت وسايل كارگاه فقط زمان‌هاي محدودي كارگاه را باز مي‌كنند كه باز هم براي همه دانشجويان قابل استفاده نيست.

تا پيش از راه‌اندازي اين كارگاه، هر دانشجوي طراحي صنعتي و معماري 1.5 دانشجو محسوب و اتاق‌هاي 5 نفره به 3 نفر از اين دانشجويان اختصاص مي‌يافت، اما با راه‌اندازي كارگاه اين مزيت را هم از دانشجويان گرفتند در حاليكه كارگاه در همه ساعات روز قابل استفاده نيست.

 

يكي از دانشجويان مهندسي شيمي دانشگاه علم و صنعت مي‌گويد: با وجود تمام مشكلات ما روزها و شب‌هاي خوبي را در خوابگاه مي‌گذرانيم؛ چون دانشجوها  باهم خوب و صميمي هستند درست برخلاف برخي دانشگاه‌هاي صنعتي كه جو خوابگاه رقابتي و حسادتي است جو خوابگاه علم و صنعت كاملاً دوستانه و براساس همكاري است.

امكانات رفاهي و ورزشي خوابگاه علم و صنعت، زمين بسكتبال و وسايل ورزشي هر روز ساعتي از اوقات فراغت دانشجويان را به خود اختصاص مي‌دهد.

يكي از دانشجويان مي‌گويد: مسئولان خوابگاه بايد بتوانند شبيه سازي كوچكي از يك خانه در خوابگاه ايجاد كنند و خوابگاه علم و صنعت با امكانات فرهنگي مناسب تا حد زيادي به اين هدف رسيده است.