این دفعه شهید می شوم ...

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ شش روز پس از قبول قطعنامه 598 توسط ایران و در شرایطی که نیروهای عراقی با بهره‌برداری از ضعف شدید روحیه نیروهای ایرانی مجدداً به خرمشهر حمله کرده و تا آستانه تصرف آن پیش رفته بودند، سازمان مجاهدین خلق عملیاتی با نام فروغ جاویدان را آغاز کرد.

 

نیروهای منافقين با استعداد حدود 5000 نیروی مسلح در قالب ۳۲ تیپ (هر تیپ ۱۵۰ نفر) در روز سوم مرداد 1367حمله به مرزهای ایران را جهت به اصطلاح فتح سه روزه تهران از مرز خسروی آغاز کردند.

مسعود رجوی، سركرده منافقين در شب آغاز عملیات گفت: «براساس تقسیمات انجام شده، ۴۸ ساعته به تهران خواهیم رسید ... کاری که ما می خواهیم انجام دهیم در حد توان و اشل یک ابرقدرت است؛ چون فقط یک ابرقدرت می تواند کشوری را ظرف این مدت تسخیر کند ... از پایگاه نوژه هم ترسی نداشته باشید؛ هر سه ساعت به سه ساعت دستور می دهم هواپیماهای عراقی بیایند و آنجا را بمباران کنند. پایگاه هوایی تبریز را هم با هواپیما هر سه ساعت به سه ساعت مورد هدف قرار خواهیم داد ... علاوه بر آن، ضد هوایی و موشک سام ۷ هم که داریم ... هوانیروز عراق تا سرپل ذهاب به همراه ستون ها خواهد بود. از نظر هوایی ناراحت نباشید؛ چون هواپیماهای عراقی پشتیبان ما هستند و تمام ماشین ها به صورت ستون حرکت می کنند.»

در این عملیات در ابتدا نیروهای ویژه بعثی که از قبل خطوط مرزی را شکسته و تا سرپل ذهاب پیشروی کرده بودند، متعهد شدند از طریق توپخانه و بمباران هوایی منافقین را تا رسیدن به مقصود پشتیبانی کنند.
 

این عملیات سه روز به طول انجامید؛ در روز اول، هدف سد کردن هجوم مجاهدین خلق بود، در روز دوم حرکت نیروی زمینی صورت گرفت که با پشتیبانی بسیار قوی نیروی هوایی و هوانیروز همراه شد و در روز سوم یگان‌های مجاهدین خلق به کلی منهدم شدند؛ فرماندهی این عملیات را سپهبد علی صیاد شیرازی به عهده داشت.

در نهايت اين عمليات با بيرون راندن دشمن از خاك ایران اسلامی و به هلاكت رساندن حدود 2000 نفر و به اسارت در آوردن 250 تن از نیروهای دشمن به اتمام رسيد.

در واقع عملیات مرصاد یا عملیات فروغ جاویدان پایانی افتخارآفرین برای هشت سال دفاع و مقاومت ملت قهرمان ایران و شكستي برای منافقین به پشتيباني حزب بعث و نيروي هوايي ارتش عراق رقم زد.

 

به بهانه سالروز عمليات مرصاد، «خبرگزاري دانشجو» بر آن شد تا شهداي دانشجوي اين عمليات افتخارآفرين را معرفي كند.

 

شهيد بهمن محتشمي
 

شهيد بهمن محتشمي پانزدهم بهمن ماه سال1341 در يك خانواده زحمتكش در تهران چشم به جهان گشود.

 

وي كه اولين فرزند خانواده بود، دوران كودكي را در محله نارمك تهران سپري كرد و در سال 48 وارد دبستان شد و اين دوره از تحصيل را در خرداد سال 1353 به پايان رساند.

 

محتشمي كه عشق و علاقه خاصي به قرآن و مسائل ديني و همچنين اشعار عارفانه داشت، در حين تحصيلات به فراگيري قرآن و احكام اسلامي پرداخت و اين امر سبب پيشرفت قابل توجه در تحصيلات و مسائل فرهنگي در وي شد.

 

در فعاليت هاي فرهنگي مسجد محل از جمله برپايي مراسم شهدا، هيئت ها و غيره حضوري فعال داشت؛ پس از اخذ مدرك ديپلم تجربي در سال 1360 به خدمت نظام وظيفه اعزام شد و به عنوان گروهبان دوم وظيفه، مدت 18 ماه در جبهه‌هاي غرب به دفاع از مرزهاي كشور اسلامي خود پرداخت.

 

سپس به جبهه‌هاي جنوب اعزام شد و در اواخر خدمت خود در اين منطقه در يكي از حملات نيروهاي دشمن بر اثر تركش خمپاره از ناحيه كمر مجروح گرديد.

 

پس از اتمام دوره خدمت نظام مدتي در نهضت سوادآموزي به فعاليت پرداخت، در سال 1365 در آزمون سراسري دانشگاه شركت كرد و در رشته پزشكي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي و درماني ايران پذيرفته شد.

 

وي در حين تحصيل در دانشگاه به عنوان آخرين بار در سال 1367 داوطلبانه به جبهه‌هاي نبرد حق عليه باطل اعزام شد و پس از پيوستن به صفوف رزمندگان در عمليات مرصاد، بر اثر حملات ناجوانمردانه دشمن به درجه رفيع شهادت نايل آمد.

 

حضور در نماز جمعه و مسجد محل و بجا آوردن مراسم پرشکوه نماز شب از فعالیت های عبادی شهید بود.

همچنين فروتني، سادگی، صداقت و کمک به تهیدستان از ویژگی های بارز اخلاقی وي به شمار مي آمد.

 

 

دفعه آخر که در جبهه مجروح شدم سعادت شهادت را نداشتم، ولی انشاالله این دفعه شهید می شوم، من به خاطر مجروحان به رشته پزشکی رفتم و به خاطر آنها درس خواندم.

سخن مادر شهيد محتشمي: مدت دو سال در جبهه های غرب و جنوب با درجه گروهبان دومی مشغول به خدمت بودند که در سال 1361 در جبهه غرب (گیلانغرب) از ناحیه کمر با ترکش خمپاره مجروح شدند و با توجه به عزت نفس والایی که داشتند تا زمان ترخیص از بیمارستان ارتش و گذراندن دوران کوتاه نقاهت از مجروحیت ایشان خبر نداشتیم و حتی اقدام به تشکیل پرونده جانبازی نکردند. 

پیام برادر شهید: برادر من در طول زندگی جهاد اکبر را در نظر داشت و به تزکیه نفس عمل می کرد.