نثر گلابدره‌اي نظام گسيخته بود

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، محمدرضا بايرامي امروز در مراسم تشييع سيد محمود گلابدره‌اي كه از مقابل خانه هنرمندان آغاز شد، گفت: به تصور من زندگي و كار گلابدر‌ه‌اي داراي افت و خيزهاي شديدي بوده است.

 

اين نويسنده كشورمان افزود: اگر جمله «هنرمند محصول بي‌قراري و عدم ثابت مرسوم» است را بپذيريم، در خواهيم يافت كه گلابدره‌اي اين ويژگي را داشته و به اين دليل آثاري با اين چنين فراز و نشيب‌هايي به وجود آورده است.

وي با بيان اينكه التهابي كه در نثر وي وجود داشته است، نظام گسيخته بود، ادامه داد: اين ويژگي در نثر گلابدره‌اي مي‌توانست به سبك نيز تبديل شود و در دوره‌اي نمود پيدا كند.

 

بايرامي يادآور شد: تا چند سال گذشته كه مسئوليت خانه داستان را بر عهده داشتم، به دليل نزديكي منزل وي تا خانه داستان به ما بسيار سر مي‌زدند و در اين مدت حرف مي‌زد و خاطره‌ مي‌گفت و از افرادي كه با او مراوده داشته‌اند سخن مي‌گفت كه ما اكثرا خسته مي‌شديم، ولي مرحوم گلابدره‌اي هميشه با انرژي و با توان بسيار سخنراني مي‌كرد و هيچ وقت خسته نمي‌شد.

 

اين قصه‌نويس كشورمان بيان داشت: گلابدره‌اي با توجه به اينكه تنها بود با نوشتن آثار خود از تنهايي در مي‌آمد و احساس تنهايي نمي‌كرد كه اگر من در شرايط وي قرار مي گرفتم، افسرده مي‌شدم.

 

وي عنوان كرد: اواخر عمر گلابدره‌اي خودش به قصه مبدل و به يك وضعيت سرگرداني بين جهان و قصه تبديل شده بود كه هيچ وقت گلايه‌اي نداشته است.

 

در ادامه اين مراسم فيروز زنوزي جلالي نيز گفت: 48 ساعت است كه روح سرگردان گلابدره‌اي آرام گرفته است.

اين نويسنده داستان كوتاه تصريح كرد: ادبيات داستاني ايرانيان قبل از فوت گلابدره‌اي هزينه‌هاي درمان  را پرداخت كرد كه اين موضوع قابل تحسين است و اميدوارم كه اين اقدامات مفيد تنها براي بيماري نويسندگان نباشد و در زمان زندگي آنها نيز اتفاق بيفتد.

زنوزي جلالي با بيان اينكه گلابدره اي در تمام نوشته‌هايش خودش بوده است، عنوان كرد: گلابدره‌اي يك نثر مشخصي داشت و نثر خود را به خوبي شناخته بود.

وي خاطر نشان كرد: تنش‌هاي موجود در زندگي محمود چه در ايران و چه خارج از ايران باعث شده بود تا زندگي وي بيشتر شبيه به زندگي جلال‌آل احمد شود.

اين نويسنده داستان كوتاه در پايان خطاب به مسئولين گفت: اميدوارم مسئولين فرهنگي ما بيش از گذشته به ديدار اهل قلم آمده و آنها را ببينند و اجازه دهند كه ما نيز بيشتر آنها را ببينيم.