ترسيم لحظه هاي ساده يك زندگي خوابگاهي در تهران

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ با نزديك شده به مهر هر كدام از دانشجويان شهرستاني ميهمان 4 ساله يكي از خوابگاه هاي كشورمان مي شوند تا سالهاي سخت دور از خانه را در كنار دوستان دانشگاهي شان به سالهايي پر از تجربه هاي شيرين و ماندگار تبديل كنند.
 

«خبرگزاري دانشجو» با حضور در ميان برخي دانشجويان خوابگاهي تهران از سختي ها و شيريني هاي زندگي خوابگاهي و امكانات و كاستي هاي خوابگاه هاي 3 دانشگاه مهم پايتخت مي گويد.

در اين گزارش نگاهي مي كنيم به زندگي دانشجويان تنها  دانشگاه دخترانه كشور و پاي صحبت هاي دانشجويان خوابگاهي دو دانشگاه صنعتي پايتخت يعني دانشگاه خواجه نصير و علم و صنعت مي نشينيم.

 

دانشگاه علم و صنعت و بافت فرسوده ولي سرسبز
 

كز كرده‌اند در اتاق‌هاي 3، 4 و 5 نفره، كوهي از كتاب‌هاي كوچك و بزرگ مهندسي كنار تخت‌هايشان روي هم تلنبار شده، با دقتي وسواسگونه درس مي‌خوانند تا روزي با موفقيت از خوابگاه خداحافظي كنند.
 
ناراحتند از فرسودگي خوابگاه و جمعيت زياد اتا‌ق‌ها و سوسك‌هايي كه هر از چندگاهي از چاه‌هاي قديمي بيرون مي‌زنند، اما تمام اين مشكلات را به صداقت مسئولان خوابگاه دخترانه دانشگاه علم و صنعت و سرسبزي درختان استوارش مي‌بخشند؛ همان‌هايي كه تمام تلاش خود را مي‌كنند تا محيط فرهنگي، ورزشي و رفاهي خوبي براي دختران خوابگاهي دانشگاه علم و صنعت فراهم كنند.
 
با گذشت پيش از 80 سال از عمر دانشگاه علم و صنعت ايران شايد مشكل فرسودگي ساختمان برخي دانشكده‌ها و خوابگاه‌ها يكي از مشكلات اصلي اين دانشگاه باشد، اگر چه مسئولان دانشگاه با احداث ساختمان‌هاي جديد سعي در رفع اين مشكلات دارند، اما تا رسيدن به حد مطلوبي كه مورد نظر دانشجويان است، فاصله زيادي دارند.
 

خوابگاه دخترانه دانشگاه علم و صنعت بخشي از مجموعه اصلي دانشگاه را به خود اختصاص داده و دانشجويان مشكلاتي مثل استفاده از سرويس‌هاي حمل‌ و نقل يا دوري مسير را ندارند، اما فرسودگي ساختمان‌هاي خوابگاه دختران را نمي‌توان ناديده گرفت.

 

عطيه، دانشجوي مهندسي مواد دانشگاه علم و صنعت فرسودگي بافت خوابگاه را مهمترين مشكل آن مي‌داند و مي‌گويد: اگر چه به بافت داخلي اتاق‌هايمان رسيدگي كرده‌اند، اما باز هم با بافت جديد و نوساز فاصله زيادي دارد؛ حمام و سرويس‌هاي بهداشتي اغلب اتاق‌ها به خاطر بالا بودن سن ساختمان نياز به تعميرات زيادي دارند.

 

زهرا هم دانشجوي خوابگاهي ديگري است كه مقصر اصلي سوسك‌هاي چاه‌هاي قديمي را فرسودگي بافت خوابگاه مي‌داند و مي‌گويد: با وجود اينكه مسئولان تعميرات مدام و رسيدگي مي‌كنند و چاه‌ها را تميز مي‌كنند، اما به خاطر قديمي بودن ساختمان هر از گاهي از چاه ها سوسك بيرون مي‌آيد.
 
آرامش سبز خوابگاه دخترانه دانشگاه علم و صنعت
 
عصرهاي پاييز و شب‌هاي پركار امتحانات موقع خوبي هستند تا دانشجويان خوابگاهي زير آلاچيق‌هاي محوطه خوابگاه يا كنار حوض آب بنشينند و درس بخوانند. روزهاي پنجشنبه و جمعه سايه خنك درختان بلند محوطه خوابگاه آنها را براي شروع يك هفته پركار آماده مي‌كند.

 

عطيه، دانشجوي خوابگاهي دانشگاه علم و صنعت مي‌گويد: من تا به حال به خوابگاه دوستانم در دانشگاه شريف و اميركبير رفته‌ام واقعا فضاي سبز و محيط شاد و سرسبز محوطه خوابگاه علم و صنعت را ندارند.
 
او ادامه مي‌دهد: اگر چه خوابگاه دانشگاه اميركبير نسبت به خوابگاه ما بافت جديدتري دارد، اما فضاي سبز آن خيلي كم است، در حالي كه همين فضاي سبز، وجود آلاچيق‌ها و درختان محوطه روحيه ما را شاد مي‌كند.

صميميت دانشجويان خوابگاهي علم و صنعت سرمايه اصلي‌مان است
 
يكي از دانشجويان مهندسي شيمي دانشگاه علم و صنعت مي‌گويد: با وجود تمام مشكلات ما روزها و شب‌هاي خوبي را در خوابگاه مي‌گذرانيم؛ چون دانشجوها  باهم خوب و صميمي هستند، درست برخلاف برخي دانشگاه‌هاي صنعتي كه جو خوابگاه رقابتي و حسادتي است، جو خوابگاه علم و صنعت كاملاً دوستانه و براساس همكاري است.

 

امكانات رفاهي و ورزشي خوابگاه علم و صنعت، زمين بسكتبال و وسايل ورزشي هر روز ساعتي از اوقات فراغت دانشجويان را به خود اختصاص مي‌دهد.

 

يكي از دانشجويان مي‌گويد: مسئولان خوابگاه بايد بتوانند شبيه سازي كوچكي از يك خانه در خوابگاه ايجاد كنند و خوابگاه علم و صنعت با امكانات فرهنگي مناسب تا حد زيادي به اين هدف رسيده است.

 

 

تنها دانشگاه دخترانه كشور پر است از دختران شاد و پرشوري كه هر روز در محيطي آرام و در خنكاي درختان بلند دانشگاه درس مي‌خوانند و بحث علمي و سياسي مي‌كنند و گاهي گوشه خلوتي براي ترسيم آينده تحصيلي و شغلي‌شان مي‌يابند.
 
عصرها كه مي‌شود بعد از پايان آخرين كلاس دانشگاه، چند دقيقه‌اي نمي‌گذرد كه به خوابگاه مي‌رسند، خوابگاه دانشجويان دانشگاه الزهرا (س) درست كنار مجموعه دانشگاهي قرار گرفته و دانشجويان بدون صرف كوچكترين وقت و هزينه‌اي به دانشگاه مي‌رسند.

فريبا محمدنژاد، رئيس اداره خوابگاه‌هاي دانشگاه الزهرا (س) با شور و حرارت خاصي برايمان از محيط آرام و زيباي تنها دانشگاه دخترانه كشور مي‌گويد.

 

او مي گويد: تمام سعي ما اين است كه خوابگاه دانشجويي را به يك شهرك زيبا و با امكانات كامل زندگي تبديل كنيم، به اين ترتيب دانشجويان مي‌توانند از سوپرماركت، آرايشگاه، خياطي، فروشگاه، مواد بهداشتي و پوشاك و ساير امكانات ورزشي و رفاهي خوابگاه استفاده كنند.

 

مركز بهداشت و درمان دانشگاه كنار مجتمع خوابگاهي، هر روز آماده درمان دانشجويان بيمار است
 
به گفته فريبا محمدنژاد هر روز هفته يكي از متخصصان رشته‌هاي پزشكي مانند پوست، روان پزشكي، متخصص زنان و غيره در مركز بهداشت و درمان حضور يافته و با دريافت حق ويزيت بسيار كمي حدود 700 تا 800 تومان، دانشجويان را ويزيت مي‌كنند.

به گفته فريبا محمدنژاد، مسئول اداره خوابگاه‌هاي دانشگاه الزهرا (س) تمام ساختمان‌هاي خوابگاه مجهز به سيستم اينترنت وايرلس بوده و دانشجويان مي‌توانند با استفاده از لپ تاپ‌ خود از اينترنت استفاده كنند، البته دانشجوياني كه لپ تاپ ندارند، مي‌توانند از دو سايت كامپيوتري دانشگاه الزهرا (س) بهره مند شوند.

 

گلستان (1) مخصوص دانشجويان سال اولي است، اين ساختمان اگر چه امكاناتي مثل اينترنت وايرلس و اتاق‌هاي بسيار روشن ندارد، اما دو مسئول كاردان و باتجربه دارد كه دانشجويان سال اولي را براي زندگي خوابگاهي و ادامه چهار سال زندگي گروهي با دانشجويان آماده مي‌كنند.

 

خانم دائمي، يكي از مسئولان گلستان (1) مهربان و خوش برخورد است، پيشاني پر چين و چشمان به گود نشسته‌اش حكايت غريبي دارد از سال‌ها تلاش براي التيام غم غربت دانشجويان شهرستاني سال اولي.

 

افروز احمدي را در حالي مي‌يابيم كه دارد خودش را براي رفتن به دانشگاه آماده مي‌كند؛ افروز اهل مسجدسليمان است و امسال سال اولي است كه ميهمان خوابگاه دانشجويي الزهرا شده است.

 

او مي‌گويد: من دو سال توي اهواز در رشته نقاشي درس خواندم. آنجا هم در خوابگاه زندگي مي كردم. آنجا سخت گيري‌هاي بيهوده و زيادي در مورد رفت و آمدهايمان وجود داشت. از صبح تا ساعت 4 بعدازظهر فقط براي انجام كارهاي بانكي و اداري مي ‌توانستيم از خوابگاه بيرون برويم و اگر كلاس نداشتيم اجازه خروج از خوابگاه را به ما نمي‌دادند، در حالي كه اينجا كنترل‌ها خيلي به جا و به موقع است.

 

كمي آن طرف تر، نازنين و فاطمه و رعنا با عجله خودشان را براي غذا خوردن و رفتن به دانشگاه حاضر مي‌كنند. فاطمه روي زمين نشسته و مشغول آماده كردن سالاد براي ناهار است و نازنين و رعنا هم ظرف به دست مي‌خواهند به سلف سرويس خوابگاه بروند و غذاي ظهر را بگيرند.

 

خوابگاه دانشگاه الزهرا (س) برخلاف خوابگاه‌هاي ساير دانشگاه‌هاي تهران روزانه دو وعده غذاي گرم به دانشجويان مي‌دهد؛ دانشجوياني كه دوست ندارند ناهارشان را در دانشگاه بخورند، مي توانند به خوابگاه بيايند.

 

جعبه پشمك و شيريني‌هاي چهارلوز يزدي روي كتابخانه كنار درب ورودي نشان مي‌دهد كه يكي از اهالي اين اتاق چهار نفره يزدي است. حدسمان درست بود، فاطمه انعام زاده دختر يزدي خوابگاه از تلخ و شيريني‌هاي زندگي خوابگاهي مي‌گويد.

 

او مي گويد: خوابگاه هر چه قدر هم كه خوب باشد مثل خانه نيست. بايد خيلي به اخلاق و رفتارت توجه كني؛ چون دوستان تو اعضاي خانواده‌ات نيستند كه تو را با هر رفتاري بپذيرند. اينجا ملاحظاتي وجود دارد كه بايد رعايت كنيم تا زندگي براي‌مان شيرين شود.
 
زندگي‌شان شيرين است. درست مثل شيريني يزدي كه در هر بار سفر به شهرستان سوغات مي‌آورند. اعضاي اين اتاق چهار نفره از همان سال اول دانشگاه همديگر را پيدا كردند و ديگر حاضر نشدند تا حالا كه سال سوم هستند از هم جدا شوند، اما ناراحتند از مشكل كمبود جا كه به گفته خودشان مشكل هميشكي دانشجويان رشته هنر است.

 

نازنين بزرگي‌زاده، دانشجوي رشته طراحي صنعتي مي‌گويد: وسايل دانشجويان رشته هنر خيلي زياد است، اگر چه دانشگاه براي رفع اين مشكل اتاق‌هاي كم‌جمعيت‌تر را به ما مي‌دهد، اما هنوز اين مشكل حل نشده. دوست من صنايع دستي مي‌خواند؛ چون جاي كافي براي كارهاي بافت ندارد و ميز و صندلي‌ها استاندارد نيستند، هر شب با كمر درد مي‌خوابد.

 

نازنين ماجراي چند شب پيش اتاق‌شان را برايمان تعريف مي‌كند: دوست نازنين شش مرتبه يك كار چاپ كاغذ را انجام داد، اما چون جاي مناسبي براي خشك كردن چاپ نداشت آن را به ديوار مي‌چسباند. شش مرتبه كارش از روي ديوار افتاد و خراب شد.

 

رعنا، اصفهاني است. 3 سالي مي‌گذرد از روزي كه تصميم گرفت مستقل شود. او مي‌گويد: من تك فرزند خانواده هستم. دوست داشتم در دانشگاهي معتبر در اصفهان قبول شوم تا بتوانم زندگي مستقل و بدون وابستگي به پدر و مادرم را تجربه كنم.

 

رعنا دوري از خانواده را مهم‌ترين سختي زندگي مستقلش مي‌داند و مي‌گويد: مدتي كه در خوابگاه زندگي كني، تازه مي‌فهمي خانواده چه امكاناتي برايت حاضر مي كرد كه اينجا از آن امكانات خبري نيست. اينجا ديگر خبري از غذاهاي خوشمزه خانه نيست، نمي‌گويم غذاي دانشگاه بد است، اما كيفيت عالي هم ندارد.

 

درست روبروي گلستان (2) آرزو شاه‌حسيني و دوستش روي سبزه‌هاي محوطه خوابگاه نشسته‌اند و با هم ناهار مي‌خورند. آرزو قابلمه بزرگي را روبرويش گذاشته و يك كاسه كوچك ماست و خيار. آرزو خجالتي، كم حرف و سر به زير است. از همه چيز راضي است، مگر دلتنگي‌هايي كه هنوز رهايش نكرده.

 

او مي‌گويد: گاهي خيلي دلم براي خانه تنگ مي‌شود، اما چون راهم دور است، هر ترم فقط يك بار مي‌توانم به كرمان بروم و خانواده‌ام را ببينم. امسال اولين سالي است كه آرزو دانشجوي دانشگاه الزهرا شده.

 

اين دانشجو مي‌گويد: من در مورد شناخت تهران مشكلات زيادي دارم؛ اصلا هيچ جا را بلد نيستم. دانشگاه هم تا به حال اردو يا برنامه‌اي براي آشنايي با تهران برايمان نگذاشته.
 
سايت كامپيوتري خوابگاه درست كنار گلستان (4) و (5) يعني محل سكونت دانشجويان تحصيلات تكميلي قرار دارد. دانشجويان پشت به كامپيوترهاي سايت نشسته‌اند و مشغول انجام كارهاي درسي دانشگاه هستند.

 

فريبا رشيدي، دانشجوي كارشناسي ارشد رشته تربيت بدني مشغول آماده كردن پاورپوينت تحقيق درسي‌اش است. او مي‌گويد: محيط خوابگاه كمي شلوغ است و ما به راحتي نمي‌توانيم مطالعه كنيم. به نظر من بايد اتاق‌هاي دانشجويان تحصيلات تكميلي بزرگ‌تر باشد.

 

دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه الزهرا در اتاق‌هاي دو نفره و چهار نفره ساكن هستند و از دو سايت اينترنت خوابگاه، يكي به آنها اختصاص يافته، با وجود اين هنوز هم گاهي دانشجويان براي استفاده از اينترنت گاهي بايد تا نيم ساعت منتظر باشند.

 

سمانه صادقي جاي دنج گوشه تختش نشسته و مشغول نوشتن پايان‌نامه‌اش است. سمانه دانشجوي كارشناسي ارشد رشته زبان‌شناسي برايمان از 9 سال زندگي در خوابگاه مي‌گويد: ديگر خسته شده‌ام. دوست دارم توي يك خانه زندگي كنم نه خوابگاه.

 

سمانه اهل كاشمر است. سال اول دبيرستان بود كه در امتحان ورودي مدرسه نمونه دولتي قبول شد و چون در شهرستان مدرسه نمونه دولتي نبود به همراه دوستانش به مدرسه نمونه دولتي تربت حيدريه منتقل شد. بعد چهار سال مهمان خوابگاه دانشگاه تهران بود و حالا هم دانشگاه الزهرا.
 
سپيده اهل رامسر است. اتاق سپيده پر است از نقاشي‌هاي قشنگ از دوستان هنري‌اش، اما خودش حسابداري مي‌خواند. او مي‌گويد: من به خوابگاه دوستانم در دانشگاه تهران و خواجه‌نصير سرزدم. خوابگاه ما نسبت به آنها خيلي قشنگ‌تر و آرام‌تر است.

 

اگر چه محيط امن و آرام و زيباي خوابگاه توجه هر بيننده‌اي را به خود جلب مي‌كند، اما دكتر ايزدي، معاون دانشجويي دانشگاه از كمبود بودجه‌هايي مي‌گويد كه اگر حل شود دانشگاه مي‌تواند فضاي فرهنگي و رفاهي بهتري براي دانشجويان فراهم كند.

 

 

خوابگاه سيمرغ دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي يك آپارتمان كوچك پنج طبقه در خيابان شريعتي است؛ 130 دانشجوي دختر دانشگاه خواجه نصير بعد از جدا شدن از شهر و روستاهايشان به اينجا آمدند تا در محيطي امن و تحت كنترل مسئولان دانشگاه زندگي كنند و درس بخوانند.
 
حياط كوچك خوابگاه با تك درخت آن شايد تنها فضاي سبز اين خوابگاه باشد، اما به يمن نزديكي آن با پارك بانوان، دانشجويان معمولاً ورزش‌هاي دسته‌جمعي مثل واليبال و بدمينتون را در پارك بانوان انجام مي‌دهند.

 

يكي از دانشجويان اين خوابگاه مي گويد: خوشبختانه برخورد خوب و صميمي مسئولان خوابگاه يكي از مهمترين مزيت‌هاي خوابگاه سيمرغ است؛ چون مسئولان از خود دانشجويان دانشگاه هستند، درك بهتري از شرايط و سختي‌هاي زندگي دانشجويي دارند.

 

او وضعيت اتاق‌هاي خوابگاه را خوب و مناسب مي‌داند و ادامه مي‌دهد: معمولاً اتاق‌هاي هفت يا هشت نفره را به دانشجويان ورودي جديد مي‌دهند و هر چه به سال‌هاي بالاتر مي‌رويم تعداد جمعيت اتاق‌هايمان كمتر مي‌شود؛ يعني به طور كلي دانشجويان ما در اتاق‌هاي هفت، سه يا چهار نفره زندگي مي‌كنند.

 

 

سالن مطالعه درست كنار موتورخانه قرار گرفته و هر كسي بخواهد در سالن مطالعه درس بخواند بايد توان تحمل سر و صداي موتورخانه را هم داشته باشد.
 
يكي ديگر از دانشجويان در اين مورد مي گويد: سالن مطالعه در داخل پاركينگ و درست كنار موتورخانه است؛ به خاطر همين بچه‌ها ترجيح مي‌دهند كه در داخل اتاق‌هايشان درس بخوانند.

 

او مي‌گويد: با وجود سر و صداي موتورخانه، تهويه‌ نامناسب و وجود سوسك و مارمولك در سالن مطالعه، ما معمولاً ترجيح مي‌دهيم به آنجا نرويم.

 

اما فصل گرم امتحانات دانشگاه كه از راه مي‌رسد، نه تنها همان سالن مطالعه پر سر و صدا، بلكه راهروها و نمازخانه خوابگاه هم پر مي‌شود از دانشجوياني كه ايستاده، نشسته يا در حال راه رفتن درس مي‌خوانند.

 

در طبقه همكف، نمازخانه كوچكي قرار دارد كه غير از ساعات محدود و نماز، در بقيه ساعت‌هاي روز اتاق تلويزيون و اتاق ورزش دانشجويان است.
 
در گوشه‌اي از نمازخانه چند وسيله ورزشي قرار داده اند و در گوشه‌اي ديگر تلويزيون كه فضاي كوچك نمازخانه‌ را كوچك‌تر كرده.                                
 
يكي از دانشجويان مي‌گويد: مساحت اين اتاق براي نمازخانه خوب است، ولي چون استفاده‌هاي ديگري هم از آن مي‌كنند اندازه اتاق مناسب نيست، البته چاره ديگري هم نيست؛ چون خوابگاه فضاي ديگري براي اتاق تلويزيون و ورزش ندارد.

 

اگر چه كمبود بودجه مشكل هميشگي خوابگاه‌هاي دانشجويي است، اما مسئولان خوابگاه سيمرغ سال گذشته چند دستگاه ماشين لباسشويي براي دانشجويان خريداري كردند، اين در حالي است كه همچنان براي حل مشكلات تاسيساتي مثل خراب بودن آسانسور خوابگاه، بهانه نبود بودجه كافي آورده مي‌شود.

 

يكي از دانشجويان مي‌گويد: مدتي آسانسور‌مان خراب بود و بعضي بچه‌ها كه در طبقه پنجم زندگي مي‌كنند، واقعاً براي استفاده مداوم از پله‌ها مشكل داشتند، اما مسئولان‌مان مي‌گفتند خوابگاه بودجه ندارد.

 

سايت كامپيوتر خوابگاه سيمرغ حدود 15 كامپيوتر دارد كه از اين تعداد تنها سه كامپيوتر فعال است؛ يكي از دانشجويان مي‌گويد: كامپيوترهاي سايت آن قدر مشكل داشتند كه خيلي از دانشجويان لپ تاپ تهيه كردند تا ديگر نيازي به استفاده از آنها نداشته باشند.
 
دانشجويان خوابگاه سيمرغ برخورد مناسب مسئولان خوابگاه و نجابت اخلاقي دانشجويان را يكي از مهمترين برتري‌هاي اين خوابگاه نسبت به ديگر خوابگاه‌هاي دانشجويي مي‌دانند و اميدوارند اندك مشكلات تجهيزاتي خوابگاه هم بزودي حل شود.