ركورد دار فراموشي شعار انتخاباتي در دنيا

موضوع به اينجا بر مي گردد كه در كنفرانس خبري ميرحسين موسوي كه چند روز پيش در موسسه اطلاعات برگزار شد، آقاي موسوي در صحبت هاي مقدماتي خود، مهمترين دليل براي ورود به صحنه انتخابات را قانون گريزي موجود قلمداد كرد.

وي تصريح كرد: قانون گريزي هر چند به نيت خوب هم صورت بگيرد باز هم مذموم است و قابل قبول نيست.

كانديداي رياست جمهوري دهم ادامه داد: قانون ملاك عمل است و چون امروزه قانون گريزي بسيار تكرار مي شود، تبديل به يك روال شده است و اين خطرناك است.

خوب اين سخنان جناب مهندس را فعلاً داشته باشيد.

در ابتداي كنفرانس مطبوعاتي مجري جلسه يك «قانون» مهم گذاشت و آن قانون اين بود كه با توجه به كثرت سوال كنندگان، هر خبرنگار فقط يك سوال بپرسد و آقاي موسوي هم فقط به يك سوال جواب دهد.

خبرنگار اول و دوم قانون را رعايت كردند، ولي خبرنگار سوم دو سوال پرسيد كه اعتراض يكي از حاضران بلند شد كه :«قرار شد فقط يك سوال بپرسين!»

اما آقاي موسوي به هر دو سوال فرد سوال كننده پاسخ دادند.

چند نفر ديگر هم گذشت و باز هم خبرنگاري دو سوال پرسيد و آقاي موسوي به هر دو سوال پاسخ گفت. تا اينكه همه سوال كنندگان بعد، دو سوال مطرح كردند و خلاصه اين قانون گريزي به قول آقاي موسوي تبديل به يك روال شد.

متاسفانه هر چه زور زدم نتوانستم راهي به سوي ميرحسين پيدا كنم و به آقاي مهندسي بگويم كه به قول خودتان قانون گريزي هر چند با نيت خوب هم باشد و هر چند قصد شما اين بود كه سوالات را بي پاسخ نگذاريد، ولي در هر صورت شما از قانون تخطي كرديد و شعار ابتدايي خود كه «خطرناك بودن قانون گريزي» بود را نقض  كرديد.

مي خواستم بگويم كه آقاي مهندس موسوي، معمولاً اكثريت كانديداهاي انتخابات عادت دارند كه شعار مي دهند و بعد از پيروز شدن آرام آرام شعارهايشان را فراموش مي كنند، ولي شما از لحاظ فراموشكاري شعارهايتان در دنيا ركورددار شديد.

فكر مي كنم ركورد 30 دقيقه براي فراموش كردن شعار، ركوردي بي نظير نيست؟!

سجاد برومند - خبرنگار «شبکه خبر دانشجو»

/انتهاي پيام/