مقدم و فيلمي خسته كننده با ريتم ناموزون

به گزارش خبرنگار ادب و هنر «شبکه خبر دانشجو»، در ادامه روند پخش آثار توقيفي در جشنواره بيست و هشتم فيلم فجر شامگاه ديشب و بامداد امروز فيلم سينمايي «صد سال به اين سال ها» كه مدت سه سال در محاق توقيف بود براي اهالي رسانه در برج ميلاد به نمايش در آمد.

فيلم «صد سال به اين سال ها» صورتي شبه اپيزوديك داستان يك نسل از مردم اين سرزمين را در بستر يك خانواده و يك دوستي از زمان پهلوي تا اثناي انقلاب اسلامي و سال هاي اخير را روايت مي کند.

مضامين فيلم و نوع داستان به همراه نشانه گذاري هاي خاصي كه توسط كارگردان در بخش هاي مختلف اين فيلم تعبيه شده بود گوياي اين نكته بود كه تاريخ پيش از انقلاب در زمانه پس از انقلاب تفاوت هاي متنابهي دارد.

اين نشانه گذاري ها بعضاً در حد بيانيه هاي سياسي كاركردهاي صرفاً‌ سوري و شعاري پيدا مي كرد و فيلم را از حوزه سينماي داستاني و ارزش هاي بصري خاص آن دور مي نمود.

«صد سال به اين سال ها» نوعي تيرگي و سياهي را براي سال هاي پس از انقلاب به تصوير مي كشد كه بخشي از آن را نتيجه اتفاقات پس از انقلاب و از جمله جنگ تحميلي مي داند و بخش هاي ديگري را با نوعي نشانه گذاري ها به القاء مواردي منتهي مي كند كه شائبه هاي تاويل گذاري ها را براي مخاطب پيش مي آورد.

تمام اين ها در نهايت منجر به نتايجي شده است كه چندان نمي تواند براي يك كارگردان سينمايي آن هم با سابقه سامان مقدم كه فيلم هاي ارزشمندي را از او به خاطر داريم فراهم آوريم؛ فيلم هايي مثل «كافه ستاره» و «مكث» كه جزو آثار ارزشمند سينمايي پس از انقلاب است.

فيلم «صد سال به اين سال ها» دقيقاً از همان نقطه اي آسيب پذير شده است كه «كافه ستاره» و «مكث» در آن نقاط به قوت گراييدند.

وجه تاويل گذار و شبه سياسي «صد سال به اين سال ها» فيلم را از داستان سينمايي اش دور كرده و ارزش هاي بصري اش را فرو كاسته است در حالي كه مقدم مي توانست همين موضوعات را آنچنان كه در «مكث» و «كافه ستاره» هم بيان كرده بود با روشي بصري و با دقت و تدبير در مولفه هاي سينمايي به نوعي تدارك ببيند كه مخاطب جذابيت هاي سينمايي را از دست ندهد و صرفاً به بازخوردهاي سياسي منجر نشود.

فيلم «صد سال به اين سال ها» در مجموع در بسياري از لحظات اثري كش دار و نه چندان خوش ريتم بود كه با تمام تلاش خود تنها توانست كارهاي نيم بند و نه چندان درست و پر پيمان خود را تعريف كند.

فراز و فرود، كش و قوس هاي حاشيه اي و ريتم ناموزون در بخش هاي مختلفي از فيلم مخاطب را دچار خستگي و از دست دادن جذابيت هاي بصري درباره «صد سال به اين سال ها» كرد.

سامان مقدم مي توانست قدري از اين تيرگي يكدست و فلاكت يك پارچه و قضا و قدر تاريك بكاهد و و بر حقايق روشن و واقعيات انكار ناپذير پس از انقلاب تاكيد كند در اين صورت فيلم «صد سال به اين سال ها» هم به لحاظ مفهومي و هم به لحاظ تصويري اثري قابل قبول تر بود.

اي كاش خاطره خوب ما از سامان مقدم كه بايد فيلم هاي دوست داشتني اش به ويژه «مكث» و «كافه ستاره» پديد آمده با «صد سال به اين سال ها» از دست نمي رفت و كم رنگ نمي شد.

جشنواره بين المللي فيلم فجر در پنجمين روز خود آثار متعدد و متنوعي را در بخش هاي مختلف به نمايش خواهد گذاشت./انتهاي پيام/