خال سياه

* خال سياه

آفتاب از مشرق پيشاني تو طلوع مي كند
و درختان به احترام حضور تو بر مي خيزند
شكوفه ها از باغ لبخند تو مي ريزند
و غنچه ها با فروغ مهر تو باز مي گردند
مرغابي هاي وحشي
تنها در زلال زمزم محبت تو تن مي شويند
و پروانه هاي سرگردان
در حريم شمع وجود تو مي رقصند
در قحط سالي دل ها اگر شبنمي از آسمان عشق تو ببارد
سرزمين دل ها
لبريز از گل و گياه و پرنده و نور خواهد شد
اي عشق!
در مسيل زمان
هيچ سنگي نيست
كه يادگاريت را
 از سينه اش بشويد
چه رسد به شقايقي كه:
در عمق سرخي قلبش
داغدار خال سياه عروس سبز قلم توست.

ابوالفضل فيروزي (ني نوا)/

/انتهاي پيام/