آن موسيقي پاياني نفسگير و محشر!

محمدرضا محقق - بخش ادب و هنر؛  همه چيز در يک ويژگي منحصر به فرد و در تلالويي منقلب کننده در فضايي ملهم از درد و صبر و بصيرت و تاريخ و زيبايي تصوير، مرتب شده است و آن ويژگي، موسيقي تيتراژ پاياني سريال است که بي ترديد از بهترين و زيباترين هاي تاريخ سريال هاي تلويزيوني ماست.

سريال تلويزيوني «مختارنامه» پس از 9 سال زمان، که ساخت و پرداخت آن متحل شد، چندي است به پخش رسيده و مخاطبان را دريافته است.

«مختارنامه» از همين آغاز، شروعي جدي و جذاب داشت؛ سه قسمتي که تا کنون از آن به نمايش درآمده است، نمونه‌هايي از زيبايي، دقت، ارزش هاي بصري و روايت جذاب سينمايي را در حين نمايش اشارت هايي از متن و بطن تاريخ و حواشي کمتر گفته شده آن به تصوير کشيده است.

آنچه تا کنون از «مختارنامه» به نمايش درآمده، شايسته سپاس و تقدير است، خاصه آن که در فضاي کنوني سريال هاي وجبي و فيلم هاي نازل و مبتذل، چنين اثري به دري گرانبها مي‌ماند که بايد قدرش را دانست.

روايت جذاب بصري در کنار ديالوگ هاي ميرباقري که مثل هميشه خوب و متناسب و روان و درگيرکننده و درست نوشته شده، در کنار فيلمبرداري خوب و کاراکترهاي جاافتاده و البته موسيقي بسيار زيبا و تکان دهنده اش مجموعا مخاطب را در عطش هر چه بيشتر نوشيدن از اين جام دردي و اين سبوي زلال و صافي نگه مي‌دارد و به پيش مي‌برد.

شخصيت مختار تا اينجاي کار خيلي جذاب و سينمايي پرداخت شده و نيز شخصيت کيان و البته کاراکتر بسيار جذاب و تکان دهنده والي مداين که با يک بازي بسيار حساب شده و فوق العاده به زيبايي هر چه تمامتر، اين نقش را آراسته و پيراسته به تماشاگر شناسانده و عرضه کرده است.

حتي مهدي فخيم زاده هم در اين سريال يک نقش خوب و جذاب و يک بازي به يادماندني از خود ارائه داده است و ترديدي نيست که اين همه، بيش و پيش از هر چيز و هر کس ديگري مرهون و مديون دقت عمل و ممارست و طلبگي مجدانه و ارزشمند و حساب شده داوود ميرباقري است.

اميد آن که «مختارنامه» هر چه پيشتر مي رود همچنان زيباتر و جذاب تر و دوست داشتني تر و به يادماندني تر شود و در يادها بماند و بار ديگر خاطره سريال ارزشمند «امام علي (ع)» را در دل و ديده مخاطبان تداعي کند./انتهاي پيام/