جایزه شهید غنی‌پور فقدان نقد سالم در جامعه را مرتفع می‌کند

به گزارش گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، یوسفی گفت: گمان نمی‌کنم کسی با برپایی جایزه خوبی نظیر جایزه شهید غنی‌پور مخالف باشد؛ اما سوال اینجاست که آیا نباید در کنار این جشنواره کارهای جدی و اثرگذار دیگری هم انجام بگیرد؟
 

وی ساختار رمان و داستان کوتاه را کاملا از یکدیگر جدا دانست و اشاره کرد: برخی نویسندگان و منتقدان بدون توجه به ساختار داستان کوتاه و رمان هر دو را با یک متر و معیار اندازه می‌گیرند و تفاوت‌های جدی میان این دو را در نظر نمی‌آورند.
 

يوسفي ابزار اساسی خلق یک رمان خوب را شخصیت و استعداد هنری و ادبی دانست و توضیح داد: اینکه بعضی‌ها می‌گویند دوره رمان به سر آمده، حرف نامربوط و عامیانه‌ای است که نشانه‌های غلط بودن آن حتی در حیات قالب کلاسیکی چون غزل نیز پیداست.
 

وی همچنین با اشاره به تاریخ رمان در غرب یادآور شد: در قرون 17 تا 19 ميلادي شاخک‌های احساسی بسیاری از نویسندگان غرب به سوی کشف قالب جدید رمان گرایش پیدا کرد و از آن زمان به بعد معدودند نویسندگانی چون چخوف و دوموپاسان که در سطح داستان کوتاه باقی بمانند و به سوی رمان کشیده نشوند.
اين نويسنده كودك و نوجوان با بیان اینکه عامل اساسی رشد فرهنگی در هر جامعه‌ای مطالعه است، تصریح کرد: این معیاری است که سازمان جهانی یونسکو هم برای تعیین جوامع با فرهنگ و فاقد فرهنگ در نظر می‌آورد و این بیانگر میزان اهمیت مطالعه در جامعه و در میان مردم است.
 

وی جایزه شهید غنی‌پور را ابزار مهمی در جهت بسط و گسترش کتابخوانی در جامعه معرفی کرد و متذکر شد: امروزه در کشوری چون ارمنستان هم برای توجه به کتاب از ترفندهای متعددی چون برگزاری نمایشگاه‌ها و جشنواره‌های ادبی استفاده می‌کنند و طبیعی است که این ابزار در کشوری با پیشینه فرهنگی ایران نیز می‌تواند کارآمد باشد./انتهاي پيام/