معرکه فرصت طلبان ظاهرالصلاح و باطن النفاق

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ در بررسی چالش های فراروی سینمای پس از انقلاب و مواجهه اش با گروهی که از آن به عنوان متحجران و واپس گرایان نام بردیم به گروه دیگری می رسیم که با پدیدآمدن انقلاب و ایجاد فضایی که شعائر دینی و مذهبی جای مدل های مبتذل فیلم فارسی را گرفت رشد و نموی سرطانی یافت و با فرصت طلبی و ریاکاری بر نفاقی که در درون خود داشت جامه عمل پوشاند و بعضا با سوء استفاده از بی اطلاعی و بی کفایتی و کار نابلدی مدیران سوار بر کشتی سینما گشته و به همان روند فیلم فارسی سازی اش ادامه داد؛ منتها با شکل و شمایلی ظاهر فریب و منافقانه.
 

دقیقا همان شیوه و منش و روندی که بر سینمای فیلم فارسی زمان شاه سیطره داشت و راه آن را مشخص می کرد بر سینمای منافقانه ای سایه افکنده بود که حتی اگر تسبیح هم به دست بازیگرانش می داد و محاسن برایشان می گذاشت، اما همان ابتذال و سخافت و سطحی زدگی را پی می گرفت و می گیرد و همان لودگی ظاهری و باطنی شالوده اش را تشکیل می دهد.
 

خیلی جالب و مشکوک است که پس از گذشت سه دهه از پیروزی انقلاب مقدس اسلامی و خون های پاکی که در راه به ثمر نشستن این انقلاب ریخته شده و دقیقا در زمان دولتی که داعیه ارزش ها و آرمان های اول انقلاب و احیای آنها را دارد سینمای ایران ذلیل ترین و مبتذل ترین دوران خود را تجربه می کند، به نظر شما آیا این وضعیت اتفاقی است؟!
 

روزگاری فیلم توقیفی و به اصطلاح آقایان مبتذل سینمای ما آدم برفی بود. فیلمی که براستی از ارزشمندترین و متعهدترین ساخته های فاخر داود میرباقری است و از همه اینها گذشته اساسا یک فیلم به شدت ضد آمریکایی است.
 

اما اکنون فیلم توقیفی و مبتذل کدام نمونه هاست؟ هذیان واره مالیخولیایی منگلیسمی به اسم زمهریر یا دهها فیلم لوده و مزخرفی که بر سر در سینماها چهره زشتشان ر ا به رخ مردم می گشند و حریم عفت خانواده ها را می درند و ابتذال و حتی سکس مخفی را به خورد مخاطب می دهند.
 

آن وقت یکی از تهیه کنندگان همین آثار سینمایی در تلویزیون و در برنامه زنده به منتقدی که از فیلم هایش بد گفته و آنها را نقد کرده حمله می کند و او را به ضدیت و حجمه علیه نظام جمهوری اسلامی متهم می کند و خود را مدافع نظام قلمداد می کند و از مقام قضایی می خواهد علیه این منتقد اعلام جرم کند و او را دستگیر نماید!!
 

فیلم فارسی ساز امروزی که در ادبیاتی زشت و سخیف و نکبت بار به تمامی منتقدان توهین می کند و می گوید که مردم نمی دانند که منتقد خوردنی است یا پوشیدنی حواسش نیست که با این حرف در واقع به شعور تمام مردم توهین می کند.
 

وضعیتی که بر سینمای امروز ما حاکم شده باعث شده تا چنین مدعیانی معرکه گیری کنند و این روند ادامه همان جریان و چالشی است که در ابتدای متن به عنوان یکی از مهمترین فراز و فرودهای سینمای پس از انقلاب از آن یاد کردیم.
 

یعنی گروهی که با پدیدآمدن انقلاب و ایجاد فضایی که شعائر دینی و مذهبی جای مدل های مبتذل فیلم فارسی را گرفت رشد و نموی سرطانی یافت و با فرصت طلبی و ریاکاری بر نفاقی که در درون خود داشت جامه عمل پوشاند و بعضا با سوء استفاده از بی اطلاعی و بی کفایتی و کار نابلدی مدیران سوار بر کشتی سینما گشته و به همان روند فیلم فارسی سازی اش ادامه دادغ منتها با شکل و شمایلی ظاهر فریب و منافقانه.
 

در بررسی وضعیت کنونی سینمای کشور به نقاط بسیار ابهام برانگیزی می رسیم که جای تامل و دقت فراوان دارد.
 

به نظر می رسد علیرغم تفاوت های ظاهری و جنگ زرگری حاکم میان دسته اول و دومی که برای سینمای اصیل انقلاب ایجاد چالش کرده و می کنند، در پشت صحنه و هماهنگی خواه و ناخواهی که میان آنها پدیدار گشته تلاش هم مقصدی برای نابودی سینمای اصیل و مظلوم و نحیف انقلاب در جریان است.
 

این نکته را جدی بگیریم!/انتهاي پيام/