كرم پور: جشنواره‏ فیلم کیش تاثیر به‏سزایی در پاس‏داشت خرده فرهنگ‌ها دارد

به گزارش گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، مهدی کرم پور با بیان این مطلب گفت: من برای سینمای بومی تعریف خاصی ندارم. معتقدم که سینما در همه جای دنیا سینماست. اما می‏توانیم سینمایی داشته باشیم که نشانه‏های بومی داشته و فرهنگ در مضامین آن جاری باشد. سینما دستور و قواعد جهانی دارد. با این حال در مضامین و نشانه­های فرهنگی است که می­توانیم این بومی­سازی را انجام دهیم.

 

وی ادامه داد: در دنیایی که به سرعت به سمت جهانی­سازی می­رود، خرده‏فرهنگ‏ها برای فیلمساز اهمیت بسیاری دارد. یعنی باید تلاش کنیم تا خرده‏فرهنگ‏ها را حفظ کنیم، آن را به نمایش بگذاریم و از آن مواظبت کنیم. در چنین شرایطی، جشنواره‏هایی مثل کیش می‏تواند تاثیر به‏سزایی در پاس‏داشت این خرده‏فرهنگ‏ها داشته باشد.

به گفته وی وقتی جشنواره‏ای، دوربین مستند خود را به نقاط مختلف کشور می‏فرستد و می‏خواهد برای آن مستندسازی کند، گمان می‏کنم وظیفه ما به عنوان فیلمساز این است که مضامین ملی و بومی را در این فیلم‏ها حفظ کنیم.

 

این فیلمساز جوان کشور با بیان این که در عصر ارتباطات که از چین تا آمریکا همه می‏خواهند یک نوع لباس بپوشند و از ایتالیا تا ماداگاسکار یک نوع غذا بخورند، فکر می‏کنم وظیفه ما به عنوان فرهنگ‏سازان جامعه این است که نگه‏دارنده آن چیزهایی باشیم که در عین تفاوت با هم، می‏تواند به گسترش گفتمان فرهنگی کمک کند.

 

وی در خصوص انگیزه حضورش در جشنواره فیلم کیش خاطر نشان ساخت: اولین انگیزه­ام حضور محمد خزاعی در این جشنواره است. خزاعی همه جا بانیِ کار خیر شده. وقتی به من پیشنهاد کار در این بخش از جشنواره را داد با توجه به این‏که مدیر لایقی است استقبال کردم. دومین انگیزه‏ام سوژه فیلم است، چون قرار است اروند را جلوی دوربین ببرم.

 

به اعتقاد وی این منطقه برای من یاد و خاطره مقاومت یک ملت است. پس از سال‏ها این تنها جنگی بود که قسمتی از کشور ما به بیگانگان واگذار نشد و توانستیم از داشته‏هایمان حفاظت کنیم. وقتی به آبادان، خرمشهر و شلمچه رفتم دیدم مردمی که روی نفت، گاز و ثروت خدادادی خوابیده­اند همچنان از خیلی امکانات محروم هستند. آن زمان پیش خودم گفتم این باید مستندی باشد که نشان دهد هنوز این افراد می­خواهند باشند. باید بگویم این سوژه بود که من را جذب کرد تا این فیلم را بسازم.

 

کرم پور یادآور شد: می‏خواهم به آبادان، شلمچه و خرمشهر اشاره کنم که در زمان حضورم در آن جا گمان کردم با دغدغه‏های اجتماعی که دارم می‏توانم بخشی از آن محرومیت را به تصویر بکشم. من پیش از این نیز فیلم دیگری در مسجد سلیمان با نام شهری که بود ساخته بودم. ضمن این‏که چند دوره در جشنواره‏های فیلمی که در خوزستان برگزار می‏شد داور بوده‏ام. خوزستان یکی از سرزمین‏های مورد علاقه من است و دوست دارم درباره آن فیلم بسازم./انتهاي پيام/