از اتاق معاونان تا دغدغه خوابگاه؛ روایت صادقانه مسئولان و دانشجویان خوارزمی از چالشهای رفاهی و آموزشی

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ در پی طرح دوبارهی برخی گلایهها از سوی دانشجویان و موضوع مشکلات صنفی در دانشگاه خوارزمی بار دیگر به محور گفتوگوهای داخلی این دانشگاه تبدیل شده است؛ مسائلی که بنا بر اظهارات برخی افراد درگیر، عمدتاً حول وضعیت رفاهی، زیرساختی و سازوکارهای رسیدگی به مطالبات صنفی میچرخد و انتظار میرود با گفتوگوی شفافتر میان مسئولان و جامعه دانشگاهی، مسیر حلوفصل مؤثرتری برای آنها پیدا شود.
سیدحسین لواسانی، معاون دانشجویی دانشگاه خوارزمی، و فرشاد حکمتیجو، نماینده دانشجویان، در استودیو SNNTV به بررسی و گفتوگو درباره مسائل صنفی دانشگاه خوارزمی پرداختند.
در ابتدای برنامه، لواسانی گفت: دانشگاه خوارزمی به عنوان قدیمیترین مؤسسه آموزش عالی کشور که پیش از تأسیس دانشگاه تهران در سال ۱۲۹۸ شکل گرفته، همواره تلاش کرده جایگاه خود را در رتبهبندیهای علمی حفظ کند. این دانشگاه دارای دو پردیس در تهران و کرج است؛ ۹ دانشکده در کرج و ۶ دانشکده در تهران فعال هستند.
وی درباره وضعیت خوابگاهها اظهار داشت: در پردیس کرج، وضعیت خوابگاهها و تغذیه دانشجویان نسبتاً مطلوب است، هرچند فرسودگی ساختمانها یکی از چالشهای اصلی ماست. با وجود بازسازیهای انجامشده، زیرساختها همچنان نیازمند نوسازی جدیاند. یکی دیگر از مسائل کلان، کمبود بودجه در آموزش عالی است؛ نهادی که نقش پیشران توسعه کشور را دارد، اما بودجه آن پاسخگوی نیازهای فعلی نیست.
معاون دانشجویی دانشگاه خوارزمی در خصوص وضعیت خوابگاههای تهران نیز گفت: در پردیس تهران خوابگاههای دختران بهصورت پراکنده و خوابگاه پسران به شکل متمرکز در خیابان لالهزار مستقر هستند. استانداردهای مورد نظر ما در بخش خوابگاهها بالا است، اما بافت فرسوده، چالشهای متعددی را ایجاد کرده است.
وی افزود: در تابستان امسال به دلیل فرسودگی یکی از خوابگاههای دختران در شمسآباد، ناچار شدیم آن را از مدار خارج کنیم و همین امر موجب تراکم در سایر خوابگاهها شد. در ابتدا تصمیم داشتیم به دانشجویان جدیدالورود خوابگاه اختصاص ندهیم، اما با توجه به ضرورت تأمین رفاه دانشجویان، در نهایت خوابگاههایی برای ورودیهای جدید نیز در نظر گرفته شد.
در ادامه، فرشاد حکمتی نماینده دانشجویان دانشگاه، گفت: یکی از دغدغههای جدی دانشجویان، وضعیت خوابگاههای دختران و اعلام «فاقد خوابگاه بودن» در دفترچه انتخاب رشته است که باعث نگرانی بسیاری از خانوادهها شد.
در پاسخ به این موضوع، لواسانی توضیح داد: در دفترچه کنکور برای دانشجویان دختر ذکر شده بود که خوابگاه ارائه نمیشود و برای دانشجویان پسر در مقطع کارشناسی ارشد امکان استفاده از خوابگاه وجود دارد. با این حال، توضیحات تکمیلی در پیوست دفترچه آمده بود. البته ممکن است برخی داوطلبان بهدلیل شرایط خاص دوران کنکور، آن بخشها را نخوانده باشند. در هر حال، با توجه به شرایط موجود، دانشگاه تصمیم گرفت برای دانشجویان جدید نیز خوابگاههایی بهصورت خودگردان در نظر بگیرد تا مشکلی برای اسکان آنان ایجاد نشود.
گفتنی است معاونت دانشجویی دانشگاه خوارزمی اعلام کرده که بازسازی و بهسازی خوابگاهها در دستور کار قرار دارد و مذاکراتی نیز برای تأمین اعتبارات لازم در این زمینه با وزارت علوم در حال انجام است.
لواسانی در خصوص وضعیت خوابگاههای پسران گفت: در بخش پسران نیز ابتدا خوابگاه خودگردانی در نزدیکی دانشگاه در نظر گرفته بودیم، اما بهدلیل پایین بودن سطح کیفیت و عدم انطباق با استانداردهای سازمان امور دانشجویان و صندوق رفاه، تصمیم گرفتیم دانشجویان را موقتاً به خوابگاه لالهزار منتقل کنیم. این خوابگاه از نظر استانداردها وضعیت بهتری دارد و در حال حاضر در حال آمادهسازی فضایی جایگزین برای تأمین ظرفیت مازاد هستیم تا ظرف یک ماه آینده یا در داخل دانشگاه و در یک محل اجارهای، دانشجویان مستقر شوند.
وی افزود: واقعیت این است که کیفیت خوابگاههای خودگردان بهمراتب پایینتر از خوابگاههای دولتی است. نظارت و الزاماتی که در خوابگاههای تحت پوشش دانشگاه وجود دارد، از لحاظ بهداشت، ایمنی و رفاه، سطح قابل قبولی را تضمین میکند؛ اما در خوابگاههای خصوصی، این الزامات بهطور کامل رعایت نمیشود.
در ادامه برنامه، فرشاد حکمتی نماینده دانشجویان دانشگاه خوارزمی با تأکید بر لزوم شفافیت در تصمیمات دانشگاهی گفت: ما امروز برای بیان صادقانه مطالبات دانشجویان در این نشست حاضر شدیم. همانطور که لواسانی اشاره کردند، دانشگاه خوارزمی از قدیمیترین دانشگاههای ایران است و دانشجویان ممتاز بسیاری در این دانشگاه تحصیل میکنند. انتظار میرود که چنین دانشگاهی از نظر زیرساختهای آموزشی، پژوهشی و رفاهی نیز در سطحی متناسب با جایگاه علمی خود باشد.
وی با انتقاد از وضعیت خوابگاهها افزود: خوابگاه شمسآباد که یکی از خوابگاههای دخترانه بود، بهدلیل فرسودگی از مدار خارج شد. این موضوع جدید نیست و از سالهای گذشته باید برای آن برنامهریزی میشد. متأسفانه در دوره مدیریت قبلی، توجه کافی به مسائل رفاهی دانشجویان نشده بود و همین امر موجب شد که اکنون با کمبود ظرفیت و پراکندگی دانشجویان در خوابگاههای مختلف مواجه شویم.
نماینده دانشجویان ادامه داد: پراکندگی خوابگاههای دختران علاوه بر دشواریهای رفتوآمد، ممکن است از نظر امنیتی نیز مشکلاتی ایجاد کند. ما انتظار داریم دانشگاه با برنامهریزی دقیقتر، خوابگاههایی متمرکز و ایمن برای دانشجویان فراهم کند.

وی همچنین با اشاره به نیازهای رفاهی و ورزشی دانشجویان گفت: یکی از مطالبات مکرر دانشجویان واحد تهران، ایجاد امکانات ورزشی مانند استخر برای استفاده دانشجویان دختر و پسر است. این درخواست بارها به معاونت دانشجویی و هیئت رئیسه دانشگاه اعلام شده، اما تاکنون اقدام عملی صورت نگرفته است. همچنین سالنهای مطالعه و فضاهای رفاهی خوابگاهها سالهاست که بهروزرسانی نشدهاند.
در ادامه این نشست، لواسانی بر ادامه روند بهسازی خوابگاهها و تعامل مستمر با نمایندگان دانشجویان تأکید کرد و گفت: ما با همکاری دانشجویان و استفاده از نظرات آنها تلاش داریم شرایط اسکان و رفاه دانشجویی را بهبود دهیم تا محیطی در شأن دانشجویان دانشگاه خوارزمی فراهم شود.

فرشاد حکمتی، نماینده دانشجویان دانشگاه خوارزمی، با اشاره به کمبود امکانات رفاهی در خوابگاهها گفت: متأسفانه در برخی خوابگاهها حتی امکانات اولیه و در شأن دانشجو نیز وجود ندارد. برای مثال سالن مطالعه خوابگاه پسرانه با وجود ظرفیت ۶۷۰ نفر، تنها حدود ۶۰ صندلی دارد. این میزان حتی برای ایام عادی هم کافی نیست، چه برسد به شبهای امتحان. در حال حاضر دو سالن مطالعه فعال داریم؛ یکی در خوابگاه لالهزار و دیگری در ساختمان مرکزی، که هر دو پاسخگوی نیاز دانشجویان نیستند.
وی افزود: البته در سال جاری تغییراتی در دکوراسیون و فضای داخلی ایجاد شد؛ از جمله نصب دیوارکوبهای MDF، تعویض موکتها و خرید صندلیهای چرخدار جدید که فضای مطلوبتری فراهم کرده است. اما با وجود این تغییرات، همچنان با کمبود فضا و امکانات مواجه هستیم و این مسئله نیازمند اختصاص بودجه از سوی هیئت رئیسه دانشگاه و وزارت علوم است.
نماینده دانشجویان با انتقاد از ضعف زیرساختهای رفاهی گفت: دانشگاه خوارزمی، که مهد تربیت نخبگان کشور است، باید از نظر خدمات رفاهی و آموزشی در تراز شأن دانشجویان خود باشد. متأسفانه در سالهای گذشته این موضوع مغفول مانده و اگرچه امسال شرایط نسبت به گذشته بهتر شده، اما هنوز با وضعیت مطلوب فاصله زیادی داریم.
در ادامه، یکی از حاضران در جلسه به موضوع تبدیل بخشی از نمازخانه یکی از خوابگاهها به فضای اقامتی اشاره کرد و از معاون دانشجویی خواست درباره صحت این موضوع توضیح دهد.
لواسانی در پاسخ گفت: هر موضوعی باید در بستر خودش دیده شود. زمانی که تصمیم گرفتیم برخلاف اعلام اولیه، برای دانشجویان جدیدالورود خوابگاه در نظر بگیریم، بهناچار با کمبود ظرفیت مواجه شدیم. در این شرایط دو رویکرد پیشرو داشتیم؛ یا بر تصمیم اولیه مبنی بر عدم ارائه خوابگاه پافشاری کنیم، یا اینکه با اتخاذ تدابیر موقت، دانشجویان را اسکان دهیم. با توجه به اهمیت آرامش و امنیت روانی دانشجویان تازهوارد، گزینه دوم را انتخاب کردیم.
وی تأکید کرد: افزایش ظرفیت خوابگاهها در مدت کوتاه اجتنابناپذیر بود و بهصورت موقت از برخی فضاهای موجود استفاده شد تا دانشجویان بدون دغدغه آغاز سال تحصیلی خود را پشت سر بگذارند. در عین حال، نوسازی فضاهای رفاهی و ایجاد ظرفیتهای پایدار در دستور کار معاونت دانشجویی قرار دارد.
به گفته معاون دانشجویی دانشگاه خوارزمی، این نهاد در حال رایزنی با وزارت علوم و صندوق رفاه برای تأمین بودجه لازم بهمنظور بهسازی و افزایش ظرفیت خوابگاههاست.
وی با اشاره به کمبود ظرفیت در خوابگاهها اظهار داشت: هدف ما این بود که اسکان دانشجویان جدیدالورود در فضای داخلی دانشگاه انجام شود تا از نظر امنیت و آسایش خاطر خانوادهها، اطمینان بیشتری حاصل شود. خوشبختانه در هفتههای آینده خوابگاه جدیدی برای پسران تجهیز میشود و دانشجویان سالبالایی به آن منتقل خواهند شد تا فضای لالهزار در اختیار دانشجویان جدید قرار گیرد.

او افزود: این تصمیم کاملاً موقت است. متأسفانه تابستان امسال بهدلیل محدودیت زمانی و شرایط خاص کشور، فرصت کافی برای بازسازی اساسی خوابگاهها نداشتیم. دانشجویان عملاً تا پایان شهریور در خوابگاه بودند و همین مسئله بازسازی را دشوار کرد. با این حال، در همان شرایط با همکاری شرکتهای دانشجویی بخشی از تعمیرات و بهسازی خوابگاه لالهزار انجام شد.
معاون دانشجویی دانشگاه خوارزمی با بیان جزئیات فنی درباره ظرفیت خوابگاه لالهزار گفت: این ساختمان هفت طبقه و دارای حدود ۱۰۰ تا ۱۱۰ اتاق است. مساحت اتاقها از ۱۸ تا ۴۰ متر مربع متغیر است و در حال حاضر در اتاقهای کوچکتر سه تا چهار نفر و در اتاقهای بزرگتر تا ۱۰ نفر اسکان داده شدهاند. میانگین سرانه فضای اتاقها حدود ۴ متر مربع و سرانه فضای مشاع شامل سالن مطالعه، سالن بدنسازی، نمازخانه و گیمنت حدود ۱۰ متر مربع است. سال گذشته حدود ۵۴۰ دانشجو در این خوابگاه اقامت داشتند و اکنون با افزایش ظرفیت، این رقم به حدود ۷۰۰ نفر رسیده است.
او در واکنش به پرسشی درباره تبدیل کلاسها به خوابگاه» گفت: هر تصمیمی باید در بستر خودش بررسی شود. ما با کمبود شدید فضا مواجه بودیم و دو گزینه داشتیم؛ یا بر تصمیم اولیه مبنی بر عدم ارائه خوابگاه به ورودیهای جدید پافشاری کنیم، یا با تدابیر موقت، دانشجویان را در فضای دانشگاه اسکان دهیم. بدیهی است رفاه و امنیت دانشجو برای ما در اولویت است، حتی اگر ناچار شویم برخی فضاهای اداری یا آموزشی را موقتاً به خوابگاه تبدیل کنیم.
لواسانی تأکید کرد: تفاوت استاندارد خوابگاههای دانشگاهی با خوابگاههای خودگردان بسیار زیاد است. در خوابگاههای خصوصی نه سال مطالعه وجود دارد، نه نظارت بر سلامت و ایمنی دانشجویان بهصورت کامل انجام میشود. در حالیکه در خوابگاههای دولتی تمامی الزامات صندوق رفاه و سازمان امور دانشجویان رعایت میشود. به همین دلیل ترجیح ما همیشه استفاده از فضاهای داخلی دانشگاه با محدودیت بر اجاره خوابگاههای بیرونی است.
وی گفت: اگر لازم باشد حتی اتاق معاونان دانشگاه را نیز به خوابگاه تبدیل میکنیم. این تصمیم از سر اهمیت دادن به رفاه دانشجویان است و نشان میدهد که اسکان آنان برای ما در اولویت مطلق قرار دارد.
فرشاد حکمتی، نماینده دانشجویان، با اشاره به کمبودهای محسوس در خوابگاهها و فضاهای مشاع گفت: ظرفیت فعلی خوابگاه پسرانه حدود ۶۷۰ تا ۶۸۰ نفر است، اما سالن مطالعه ما تنها ظرفیتی در حدود ۵۰ تا ۶۰ نفر دارد؛ این عدد برای ایام عادی و بهویژه شبهای امتحان کاملاً ناکافی است. وقتی افزایش ظرفیت در اتاقها اعمال میشود، لازم است فضای مشاعی مانند سالن مطالعه و فضای ورزشی که جزو سرانه ۱۰ متر مربع هر خوابگاه محسوب میشود نیز تامین شود؛ در غیر اینصورت دانشجویان تحصیلات تکمیلی و پژوهشگران ما دچار مشکل میشوند.
حکمتی افزود که پراکندگی خوابگاههای دختران در تهران و نبود سرویس رفتوآمد ایمن و منظم برای آنها بهعنوان یک «معضل اساسی» مطرح است: «کلاسها گاهی تا ساعت هفت شب ادامه دارد؛ فراهم نبودن سرویس منظم، رفتوآمد و امنیت دانشجویان دختر را به مخاطره میاندازد.» او همچنین خواستار تجهیز فوری فضای اتاقها با میز، صندلی و قفسه کتاب شد و تاکید کرد که انتظار نمیرود دانشجوی دانشگاه دولتی دغدغههای پایهای رفاهی را داشته باشد.
در مقابل، لواسانی، معاون دانشجویی دانشگاه خوارزمی، ضمن تایید مشکلات موجود و لزوم پاسخگویی، به تشریح اقدامات موقت و دلایل آنها پرداخت. او گفت دانشگاه در کوتاهمدت برای جلوگیری از معضل اسکان ورودیهای جدید و کاهش نگرانی خانوادهها «اقدامات موقت» اتخاذ کرده و اعلام کرد: «در هفتههای آتی خوابگاهی جدید برای پسران تجهیز میشود و دانشجویان سالهای بالاتر به آن منتقل خواهند شد تا فضای لالهزار برای ورودیها آزاد شود.
معاون دانشجویی جزئیات فنیتری از خوابگاه لالهزار ارائه داد و اعلام کرد این ساختمان هفت طبقه حدود ۱۰۰ تا ۱۱۰ اتاق دارد؛ مساحت اتاقها بین ۱۸ تا حدود ۴۰ متر مربع متغیر است و با وجود ظرفیت نامی حدود ۷۰۰ نفر، سرانه فضای اتاقها در عمل حدود ۴ متر مربع بوده است. دکتر لواسانی درباره تفاوت خوابگاههای دولتی و خودگردان نیز تاکید کرد: «استانداردها و نظارتهای خوابگاههای تحت پوشش دانشگاه با خوابگاههای خودگردان زمین تا آسمان فرق دارد؛ در خوابگاههای خودگردان بسیاری از الزامات بهداشتی، ایمنی و خدمات مشاع وجود ندارد.
اگر لازم باشد اتاق معاونان را هم به خوابگاه تبدیل میکنم
در پاسخ به نگرانیهایی درباره «تبدیل کلاس یا فضاهای آموزشی به خوابگاه»، معاون دانشجویی تصریح کرد که تصمیمات در قالب شرایط اضطراری و موقت اتخاذ شدهاند و اولویت اصلی، تامین امنیت و رفاه دانشجویان است: «اگر لازم باشد حتی فضاهای اداری را موقتاً به اسکان تبدیل میکنیم تا دانشجویان دغدغه اسکان نداشته باشند؛ اما این اقدام موقت است و دغدغه ما ایجاد ظرفیتهای پایدار و استاندارد است.
یکی از نمایندگان دانشجویان در این نشست گفت: «دانشجو باید دغدغهی اصلیاش درس و پژوهش باشد، نه تغذیه، سرویس، میز و صندلی یا کمد شخصی. در دورهی قبل فضایی بسته و غیرپاسخگو حاکم بود و حتی یک جلسه پرسش و پاسخ برگزار نشد. وقتی به رئیس وقت دانشگاه مشکلات را منتقل کردیم، پاسخ این بود که اگر نمیپسندید، از کشور بروید! این نوع برخورد برای قدیمیترین دانشگاه ایران زیبنده نیست. حالا که دکتر لواسانی با روی باز و روحیهی انتقادپذیری در معاونت حضور دارند، انتظار داریم این مسیر شفاف و پاسخگو ادامه پیدا کند.
او در ادامه به کمبود امکانات اشاره کرد و گفت: «در ا اقهایی که ۵ یا ۶ نفر ساکن هستند، تنها یک میز و یک کمد وجود دارد؛ بدیهی است که این برای فضای درسی کافی نیست. درست است که اخیراً تعدادی کمد جدید خریداری شده، اما هنوز حداقل ۷۰ کمد دیگر در خوابگاه لالهزار نیاز داریم. همچنین خوابگاه دخترانه هم شرایط مشابهی دارد. بافت خوابگاهها فرسوده است و اگرچه اقدامات مثبتی مثل موکتکشی، دیوارکوبهای MDF و صندلیهای جدید انجام شده، اما این حد از بهسازی کافی نیست. دانشگاه خوارزمی باید در شأن نام و سابقهاش شرایط رفاهی مطلوبتری برای دانشجویان فراهم کند.
او تأکید کرد که مسئولان دانشگاه باید با حضور میدانی و بازدید منظم از خوابگاهها، در جریان واقعی وضعیت دانشجویان قرار گیرند: «پیشنهاد ما این است که هر دو هفته یا نهایتاً ماهی یکبار اعضای هیئترئیسه از خوابگاهها و دانشکدهها بازدید کنند و مستقیم با دانشجویان گفتوگو داشته باشند. وقتی بیش از ظرفیت دانشجو جذب میشود، باید همزمان ظرفیت کلاسها و امکانات آموزشی هم افزایش یابد. کلاسهایی که برای ۲۵ نفر طراحی شده، حالا ۴۰ نفر در آن حضور دارند؛ این نه برای استاد و نه برای دانشجو شرایط مناسبی نیست.
در پاسخ به این مطالبات، لواسانی، معاون دانشجویی دانشگاه خوارزمی، توضیح داد: مسائل خوابگاهها را در سه سطح زمانبندی بررسی کردهایم: کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت. بخشی از مشکلاتی که دانشجویان اشاره کردند مانند خرید کمد، تأمین میز و صندلی و بهبود تجهیزات رفاهی در گروه اقدامات کوتاهمدت قرار دارد و در حال انجام است. اما برای خوابگاههای دختران هدفگذاری ما این است که همهی آنها را در بلندمدت بهصورت متمرکز در پردیس اصلی دانشگاه مستقر کنیم تا هم از نظر امنیت و هم از نظر سرویس رفتوآمد دغدغهای وجود نداشته باشد.
او در خصوص پیشنهاد فروش خوابگاه شمسآباد و خرید فضای جدید در تهران نیز گفت: فروش یا واگذاری فضاهای ملکی دانشگاه فرایندی اداری و ملی است که باید با مجوز وزارت علوم و سازمان برنامه انجام شود. با این حال، پیشنهاد دانشجویان برای خرید فضای نزدیکتر به دانشکدهها حتماً در هیئترئیسه مطرح و پیگیری خواهد شد.
در پایان این نشست، نمایندگان دانشجویی تأکید کردند که تا زمانی که وعدهها به نتیجهی ملموس نرسد، پیگیری از مسیرهای صنفی و رسانهای ادامه خواهد داشت. همچنین مقرر شد گزارش پیشرفت اقدامات معاونت دانشجویی بهصورت دورهای منتشر شود تا جامعهی دانشجویی در جریان روند بهبود زیرساختهای رفاهی قرار گیرد.
دانشجویان: نیاز فوری به امکانات ورزشی داریم
یکی از دانشجویان با اشاره به نبود استخر و فضای ورزشی مناسب در واحد تهران گفت:ما درک میکنیم که ساخت استخر زمانبر است و شاید چند سال طول بکشد، اما میشود در کوتاهمدت برای استفاده از استخرهای اطراف، بلیت یا سوبسید دانشجویی در نظر گرفت. این مسئله فقط ورزشی نیست، بلکه روی روحیه و سلامت روان دانشجویان تأثیر مستقیم دارد.
او افزود: دانشجویان واحد کرج از امکانات خوبی مانند استخر برخوردارند، اما در تهران چنین امکانی نداریم. این تفاوت باعث نارضایتی است و انتظار داریم حداقل اقدامات حمایتی موقت انجام شود.
در واکنش به این مطالبه، لواسانی گفت: ساخت استخر در برنامه بلندمدت دانشگاه قرار دارد و شخص آقای دکتر عبدالله، ریاست دانشگاه، برای اجرای این پروژه مصمم هستند. البته به دلیل محدودیت فضا و بودجه، اجرای آن زمانبر خواهد بود، اما همزمان در حال بررسی راهحلهایی برای استفاده از ظرفیتهای ورزشی خارج از دانشگاه هستیم.
در بخش پایانی نشست، موضوع تغذیه دانشجویان مطرح شد. یکی از دانشجویان گفت: در دورههای قبل، کیفیت غذا در حدی پایین بود که چند بار مقابل سلف مرکزی تجمع کردیم. اما از زمان مدیریت جدید، تغییر محسوسی ایجاد شده. قبلاً فقط یک نوع غذا در ناهار داشتیم، الان شش نوع ناهار و دو نوع شام ارائه میشود. کیفیت هم به حالت نرمال رسیده است.
او ادامه داد: تنها مشکل فعلی ما در تغذیه، مربوط به حملونقل و انتقال غذاست. چون غذا از سلف مرکزی به دانشکدهها منتقل میشود، تا برسد به دست دانشجو سرد میشود. کیفیت پخت خوب است، اما زمانبندی سرو و انتقال باید اصلاح شود.
در پاسخ به این موضوع، لواسانی گفت: تغذیه از اولویتهای ما بوده و رضایت دانشجویان در این بخش برایمان مهم است. تلاش میکنیم با اصلاح فرآیند توزیع و بهبود ناوگان حملونقل غذا، این مشکل نیز برطرف شود.