کد خبر:۱۳۵۳۷۰۳
گزارش|
شهید سید حسین علمالهدی و علمداری در هویزه؛ روایتی از هجرت تا جهاد در کلام رهبر انقلاب
شهید سید حسین علمالهدی، نابغه جوان دفاع مقدس و فرمانده سپاه هویزه، الگویی تمامعیار از پیوند «عقیده و جهاد» بود. او که از نوجوانی لرزه بر اندام رژیم پهلوی انداخته بود، با پیروزی انقلاب و آغاز جنگ تحمیلی، میدان رزم را با معرفت دینی گره زد. روایت حضرت آیتالله خامنهای از آخرین ساعات حیات این شهید، تصویرگر روحی است که ماندن در بند خاک را برنتافت و برای رسیدن به «لقاءالله» گوی سبقت را از همگان ربود.
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، حسین علمالهدی سرانجام بهعنوان فرمانده یکی از گردانهای عملکننده در سال ۱۳۵۹ در عملیات هویزه (نصر) شرکت کرد و در ۱۶ دیماه و در سن بیست و دو سالگی به شهادت رسید.
سید حسین، فرزند برومند آیتالله حاج سید مرتضی علمالهدی، در خانهای رشد یافت که سیاست با دیانت گره خورده بود. او هنوز در سنین نوجوانی بود که با درک عمیق از فساد رژیم شاه، اقدام به تخریب مراکز فساد (کاباره سیرک مصری) در اهواز کرد.
نقطه عطف زندگی او در سال ۱۳۵۶، حضور در دانشگاه مشهد بود. این هجرت علمی، فرصتی تاریخی برای حسین فراهم کرد تا در محضر حضرت آیتالله خامنهای و شهید هاشمینژاد، مبانی اندیشه اسلامی خود را مستحکم کند. او که پیش از انقلاب بارها طعم شکنجه و زندان را چشیده و حتی به اعدام محکوم شده بود، با روحی صیقلیافته در مکتب ولایت، به استقبال پیروزی انقلاب رفت.
پاسدارِ بصیرت و حریم ولایت
با پیروزی انقلاب اسلامی، حسین علمالهدی در قامت یک استراتژیست مومن ظاهر شد. او که در کمیته استقبال، وظیفه حفاظت مسلحانه از امام خمینی (ره) را بر عهده داشت، پس از آن نیز در افشای چهرههای نفوذی همچون تیمسار مدنی نقشی کلیدی ایفا کرد. با آغاز جنگ تحمیلی، او رادیو اهواز را به سنگر تبیین «جنگهای پیامبر (ص)» تبدیل کرد تا به رزمندگان بیاموزد که دفاع مقدس، استمرار تاریخی جهاد صدر اسلام است.
روایت رهبر انقلاب از پرواز در «کرخهنور»
اوج شکوه زندگی حسین، در عملیات هویزه رقم خورد. حضرت آیتالله خامنهای که خود از نزدیک شاهد حماسهآفرینی این جوان رشید بودهاند، آخرین ملاقات با او را در روز شهادتش (۱۶ دی ۱۳۵۹) چنین روایت میکنند:
«روز شهادت حسین، کنار کرخهنور ایستاده بودم تا نماز بخوانم. حسین علمالهدی و عدهای دیگر از برادران از جمله حسن قدوسی، با گرمی و پرشور با من برخورد کردند. به آنها گفتم ارتش به اینجا رسیده و شما میتوانید برگردید، اما حسین با قاطعیت گفت: نه، ما میخواهیم برویم به پیش.»
معظمله در ادامه با کلامی عمیق میفرمایند: «آنها در حقیقت بهپیش رفتند و به لقاءالله پیوستند.» این نگاه رهبری نشاندهنده آن است که حرکت علمالهدی نه یک پیشروی نظامی صرف، بلکه یک سیر الیالله بود.
پیوند با تاریخ؛ زیستن در اتمسفر یاران پیامبر (ص)
شهید علمالهدی معتقد بود که جنگ ایران و عراق، حجاب زمان را دریده و ما را به رنجهای «بلال» و استقامت «مصعب بن عمیر» پیوند داده است. او در آخرین سخنرانیهای خود خطاب به رزمندگان تاکید داشت که شرط ورود به بهشت، اثبات صبر و استقامت در میدان جهاد است.
امروز مزار او در یادمان شهیدهویزه، گواه صدق جوانی است که هم در میدان مبارزه با طاغوتِ داخلی پیشرو بود و هم در برابر متجاوز خارجی، تا آخرین قطره خون ایستادگی کرد.
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰
اخبار مرتبط
