به بهانه حضور چشمگیر روز گذشته؛ مساجد و هیئتها بهترین مکان برای گفت و گوی مستقیم با مردم / شبکه ارتباطی را بازیابی کنیم

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، ایران در هفته سوم دی ماه روزهای متفاوتی را از سرگذراند. تشدید فشار دشمنان با جنگ نرم و نوعی فشار روانی که شاید به نوعی بتوان این پدیده را در جهان بی سابقه دانست!

دشمن قصد داشت تا پس از بمباران رسانه ای طی هفته های اخیر از تهدید به جنگ تا فشار روی نقطه ضعف این روزها یعنی مسائل معیشتی و اقتصادی در یک عملیات ترکیبی ایران را وارد بحران و چرخه ای از خشونت کند که اخبار حاکی از آن است تاب آوری ملت بالاتر از این حرفهاست.

با قطع اینترنت جهانی در سراسر کشور که به نظر اقدامی منطقی با توجه به فشارهای روانی چند روز اخیر بوده حالا نقش مراکز اجتماعی از مساجد، هیئت ها یا حتی فرهنگسراها و... در گفت و گوی مصلحانه و شبکه سازی مردمی جهت بالا بردن تاب آوری و عبور جمعی از بحران پیش رو بیش از پیش است. روز گذشته رسانه ملی در اقدامی تحسین برانگیز از مردم خواست تا با حضور در مساجد و هیئتها به خصوص پس از نماز مغرب و عشا سطح تنش جامعه را بکاهد.

بازدیدهای حضوری و اخباری که به دست خبرنگار دانشجو رسیده است حاکی از آن است که مردم روز گذشته حضور فراگیری در مساجد، هیئتها و اماکن مقدس داشتند. البته نباید به این امر بسنده کرد و لازم است تا علاوه بر ادامه این روند از کنشگران و فعالین اجتماعی، رسانه ای و سیاسی خواست تا با حضور در مساجد، هیئتها و سایر اماکن اجتماعی که ظرفیت گفت و گوی رو در رو و تخاطب با جامعه و سلایق مختلف را دارند بسیج شوند و با مردم رو در رو و به شکل مستقیم صحبت کنند.

این را باید به عنوان یک فریضه ملی و جمعی دانست. دشمنان قصد تکمیل چرخه خشونت در ایران عزیز را دارند و نوشداوری این مسئله بازیابی واقعی شبکه مردمی است که نه دنبال اغتشاش هستند و دلشان برای وطن می سوزد که قطعا اکثریت مطلق مردم ایران هم هستند. این روزها بهترین فرصت برای بازیابی نقش مساجد و هیئتها و همچنین حل مسائل محله محور و بومی است که امیدواریم این فرصت مغتنم شمرده شود. 

حضور متنوع فعالین رسانه ای، فرهنگی و اجتماعی و ساماندهی آنها به ابتکار خودشان می تواند میانجی خوبی برای شرایط این روزهای جامعه باشد تا صف معترضین و مردم از اغتشاشگران و تروریستها را جدا کند، ظرفیتی که قطعا در کشور عزیزمان ایران وجود دارد و در سطح منطقه که اتفاقات مشابهش باعث تشدید بحران و از دست رفتن حاکمیت مرکزی و ظرفیت مدنی شد کمتر وجود داشت!

حضور مسئولین هم باید طوری باشد که توسط میانجی ها انجام شود تا از افزایش تنش جلوگیری شود و از شعارهای سیاسی که رنگ و بوی ملی یا مذهبی ندارند پرهیز شود. امروز جامعه ایران به دلیل توهین یا آتش زدن قرآن و برخی مساجد معدود است خشمگین هستند. حفظ سنگر مساجد و فراخواندن مردم با هر سلیقه ای به این اماکن که مقدساتشان خط قرمزشان است می تواند آبی رو آتش پراکنده این روزها باشد و ما را مثل دوران گذشته و شرایطی از این سختتر نیز از این مرحله عبور دهد.