منشور ولایت در ضیافت شعبان؛ مروری بر فضائل و برکات «صلوات شعبانیه» میراث ماندگار امام سجاد (ع) + متن و ترجمه

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، ماه شعبان، ماه پیامبر اکرم (ص) و فصل رویش معنویت است. در میان تمام اعمال این ماه، «صلوات شعبانیه» جایگاه ویژه‌ای دارد. این دعا که مستحب است هر روز هنگام زوال (ظهر) و شب نیمه شعبان خوانده شود، در واقع تجدید بیعتی روزانه با مقام رسالت و امامت است. اهمیت این صلوات در آن است که معارف عمیق توحیدی و جایگاه والای عترت را با زبانی عاطفی و در عین حال استدلالی بیان می‌کند.

صلوات ارزشمندی که مستحب است در ماه شعبان هر روز هنگام اذان ظهر و همچنین شب نیمه شعبان خوانده شود.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ، وَمَوضِعِ الرِّسالَةِ، وَمُخْتَلَفِ الْمَلائِکَةِ، وَمَعْدِنِ الْعِلْمِ، وَأَهْلِ بَیْتِ الْوَحْىِ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الْفُلْکِ الْجارِیَةِ فِى اللُّجَجِ الْغامِرَةِ، یَأْمَنُ مَنْ رَکِبَها، وَیَغْرَقُ مَنْ تَرَکَهَا، الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مارِقٌ، وَالْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زاهِقٌ، وَاللَّازِمُ لَهُمْ لاحِقٌ.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الْکَهْفِ الْحَصِینِ، وَغِیاثِ الْمُضْطَرِّ الْمُسْتَکِینِ، وَمَلْجَاَ الْهارِبِینَ، وَعِصْمَةِ الْمُعْتَصِمِینَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ صَلاةً کَثِیرَةً تَکُونُ لَهُمْ رِضاً، وَ لِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ أَداءً وَقَضاءً بِحَوْلٍ مِنْکَ وَقُوَّةٍ یَا رَبَّ الْعالَمِینَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الطَّیِّبِینَ الْأَبْرارِ الْأَخْیارِ، الَّذِینَ أَوْجَبْتَ حُقُوقَهُمْ، وَفَرَضْتَ طاعَتَهُمْ وَوِلایَتَهُمْ.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاعْمُرْ قَلْبِى بِطاعَتِکَ، وَلَا تُخْزِنِى بِمَعْصِیَتِکَ، وَارْزُقْنِى مُواساةَ مَنْ قَتَّرْتَ عَلَیْهِ مِنْ رِزْقِکَ؛ بِما وَسَّعْتَ عَلَىَّ مِنْ فَضْلِکَ، وَنَشَرْتَ عَلَىَّ مِنْ عَدْلِکَ، وَأَحْیَیْتَنِى تَحْتَ ظِلِّکَ، وَهٰذا شَهْرُ نَبِیِّکَ سَیِّدِ رُسُلِکَ شَعْبانُ الَّذِى حَفَفْتَهُ مِنْکَ بِالرَّحْمَةِ وَالرِّضْوانِ الَّذِى کانَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ یَدْأَبُ فِى صِیامِهِ وَقِیامِهِ فِى لَیالِیهِ وَأَیَّامِهِ بُخُوعاً لَکَ فِى إِکْرامِهِ وَ إِعْظامِهِ إِلىٰ مَحَلِّ حِمامِهِ.

اللّٰهُمَّ فَأَعِنَّا عَلَى الاسْتِنانِ بِسُنَّتِهِ فِیهِ، وَنَیْلِ الشَّفاعَةِ لَدَیْهِ. اللّٰهُمَّ وَاجْعَلْهُ لِى شَفِیعاً مُشَفَّعاً، وَطَرِیقاً إِلَیْکَ مَهْیَعاً، وَاجْعَلْنِى لَهُ مُتَّبِعاً حَتّىٰ أَلْقاکَ یَوْمَ الْقِیامَةِ عَنِّى راضِیاً، وَعَنْ ذُنُوبِى غاضِیاً، قَدْ أَوْجَبْتَ لِى مِنْکَ الرَّحْمَةَ وَالرِّضْوانَ، وَأَنْزَلْتَنِى دارَ الْقَرارِ وَمَحَلَّ الْأَخْیارِ.

ترجمه دقیق و روان متن صلوات شعبانیه

بخش اول: درگاه وحی و کشتی نجات

خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست؛ درخت نبوت، جایگاه رسالت، محل آمد و شد فرشتگان، معدن دانش و خاندان وحی. خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست؛ کشتی روانی که در اقیانوس‌های عمیق و پهناور روان است؛ هر که بر آن سوار شد ایمنی یافت و هر که آن را رها کرد غرق شد. هر که بر آنان پیشی گیرد، از دین خارج شده و هر که از آنان عقب بماند، نابود است و هر که همراه آنان بماند، به حق رسیده است.

بخش دوم: پناهگاه درماندگان و ادای حق ولایت

خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست؛ که پناهگاه محکم، فریادرس درماندگانِ بیچاره، ملجأ فراریان و نگهدار پناه‌جویانند. خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست؛ درودی فراوان که مایه خشنودی آنان و ادایِ حقِ محمّد و خاندان محمّد باشد؛ به حول و قوه تو‌ای پروردگار جهانیان. خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست؛ آن پاکان، نیکوکاران و برگزیدگانی که حقوقشان را واجب کردی و اطاعت و ولایتشان را بر همگان فرض نمودی.

بخش سوم: سازندگی قلب و حرمت ماه شعبان

خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و قلبم را با طاعتت آباد کن و به سبب معصیتت خوارم مساز. روزی‌ام کن که با آن کس که رزقت را بر او تنگ گرفتی، با فضلی که بر من وسعت دادی و عدلی که گستردی، همراهی و یاری کنم و مرا زیر سایه‌ات زنده بداری. این ماهِ پیامبر توست؛ سرور فرستادگانت؛ ماه شعبانی که آن را با رحمت و رضوانت پوشانده‌ای؛ ماهی که رسول خدا (ص) تا پایان عمر، در روزهایش به روزه‌داری و در شب‌هایش به عبادت می‌پرداخت تا در برابر تو حرمت این ماه را بزرگ بدارد.

بخش چهارم: درخواست شفاعت و عاقبت‌بخشی

خدایا! پس ما را بر پیروی از سنت او در این ماه و رسیدن به شفاعتش یاری کن. خدایا! او را برای من شفیعی بپذیر که شفاعتش پذیرفته است و راهی به سوی خودت قرار ده که هموار باشد؛ و مرا پیرو او گردان تا زمانی که در قیامت تو را دیدار کنم، در حالی که از من خشنود باشی و از گناهانم چشم‌پوشی کنی؛ در حالی که رحمت و رضوانت را بر من واجب کرده و مرا در سرای ابدی و جایگاه نیکان فرود آورده باشی.