به مناسبت میلاد امام حسن عسکری(ع)؛ ۴۰ حدیث از امام یازدهم درباره ایمان، اخلاق و سبک زندگی

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، مضمون غالب روایات امام حسن عسکری(ع)، اخلاق فردی و اجتماعی، تقوا و سبک زندگی مؤمنانه است. بیشترین تکرار موضوعی در این احادیث مربوط به خوش‌رفتاری با مردم، تواضع، رعایت حقوق دیگران، صداقت، دوری از غیبت و تکبر، ایمان و بندگی خدا است.

۴۰ حدیث از امام حسن عسکری(ع)؛ از ایمان و تقوا تا اخلاق اجتماعی

۱- شناخت جایگاه حجت الهی

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«إنَّ اللهَ تَبارَکَ وَ تَعالی بَیَّنَ حُجَّتَهُ مِنْ سائِرِ خَلْقِهِ بِکُلِّ شَیء، وَ یُعْطِیهِ اللُّغاتِ، وَمَعْرِفَهَ الاْنْسابِ وَالاْجالِ وَالْحَوادِثِ، وَلَوْلا ذلِکَ لَمْ یَکُنْ بَیْنَ الْحُجَّهِ وَالْمَحْجُوحِ فَرْقٌ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: همانا خداوند متعال، حجّت و خلیفه خود را برای بندگانش الگو و دلیلی روشن قرار داد، همچنین خداوند حجّت خود را ممتاز گرداند و به تمام لغت‌ها و اصطلاحات قبائل و اقوام آشنا ساخت و أنساب همه را می‌شناسد و از نهایت عمر انسان‌ها و موجودات و نیز جریات و حادثه‌ها آگاهی کامل دارد و چنانچه این امتیاز وجود نمی‌داشت، بین حجّت خدا و بین دیگران فرقی نبود.

۲- نشانه‌های ایمان

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«عَلامَهُ الاْیمانِ خَمْسٌ: التَّخَتُّمُ بِالْیَمینِ، وَ صَلاهُ الإحْدی وَ خَمْسینَ، وَالْجَهْرُ بِبِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم، وَ تَعْفیرُ الْجَبین، وَ زِیارَهُ الاْرْبَعینَ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: علامت و نشانه ایمان پنج چیز است: انگشتر به دست راست داشتن، خواندن پنجاه و یک رکعت نماز (واجب و مستحب)، خواندن «بسم الله الرحمن الرحیم» را در نماز ظهر و عصر با صدای بلند، پیشانی را در حال سجده روی خاک نهادن، زیارت اربعین امام حسین(ع) انجام دادن.

۳- حقیقت عبادت

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«لَیْسَتِ الْعِبادَهُ کَثْرَهُ الصّیامِ وَالصَّلاهِ، وَ إنَّمَا الْعِبادَهُ کَثْرَهُ التَّفَکُّرِ فی أمْرِ اللهِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: عبادت در زیاد انجام دادن نماز و روزه نیست، بلکه عبادت با تفکر و اندیشه در قدرت بی‌منتهای خداوند در امور مختلف می‌باشد.

۴- برترین خصلت‌ها

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«خَصْلَتانِ لَیْسَ فَوْقَهُما شَیءٌ: الاْیمانُ بِاللهِ، وَنَفْعُ الاْخْوانِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: دو خصلت و حالتی که والاتر از آن دو چیز نمی‌باشد عبارتند از: ایمان و اعتقاد به خداوند، نفع رساندن به دوستان و آشنایان.

۵- خوش‌گفتاری با مردم

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«قُولُوا لِلنّاسِ حُسْناً، مُؤْمِنُهُمْ وَ مُخالِفُهُمْ، أمَّا الْمُؤْمِنُونَ فَیَبْسِطُ لَهُمْ وَجْهَهُ، وَ أمَّا الْمُخالِفُونَ فَیُکَلِّمُهُمْ بِالْمُداراهِ لاِجْتِذابِهِمْ إلَی الاْیِمانِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: با دوست و دشمن خوش گفتار و خوش‌برخورد باشید؛ اما با دوستان مؤمن به عنوان یک وظیفه که باید همیشه نسبت به یکدیگر با چهره‌ای شاداب برخورد نمایند، اما نسبت به مخالفین به جهت مدارا و جذب به اسلام و احکام آن.

۶- انتخاب همنشین شایسته

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«اللِّحاقُ بِمَنْ تَرْجُو خَیْرٌ مِنَ المُقامِ مَعَ مَنْ لا تَأْمَّنُ شَرَّهُ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: تداوم دوستی و معاشرت با کسی که احتمال دارد سودی برایت داشته باشد، بهتر است از کسی که محتمل است شرّ ـ جانی، مالی، دینی و ... ـ برایت داشته باشد.

۷- دوری از شایعه و ریاست‌طلبی

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«إیّاکَ وَ الاْذاعَهَ وَ طَلَبَ الرِّئاسَهِ، فَإنَّهُما یَدْعُوانِ إلَی الْهَلَکَهِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: مواظب باش از این که بخواهی شایعه و سخن‌پراکنی نمایی یا دنبال مقام و ریاست باشی و تشنه آن گردی، چون هر دوی آن‌ها انسان را هلاک خواهد نمود.

۸- ارزش مدارا

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«إنَّ مُداراهَ أَعْداءِاللهِ مِنْ أفْضَلِ صَدَقَهِ الْمَرْءِ عَلی نَفْسِهِ و إخْوانِهِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: مدارا و سازش با دشمنان خدا ـ و دشمنان اهل‌بیت(ع) در حال تقیه ـ بهتر است از هر نوع صدقه‌ای که انسان برای خود بپردازد.

۹- زیبایی ظاهر و باطن

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«حُسْنُ الصُّورَهِ جَمالٌ ظاهِرٌ، وَ حُسْنُ الْعَقْلِ جَمالٌ باطِنٌ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: نیکویی شکل و قیافه، یک نوع زیبایی و جمال در ظاهر انسان پدیدار است و نیکو بودن عقل و درایت، یک نوع زیبایی و جمال درونی انسان می‌باشد.

۱۰- نصیحت پنهانی

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«مَنْ وَعَظَ أخاهُ سِرّاً فَقَدْ زانَهُ، وَمَنْ وَعَظَهُ عَلانِیَهً فَقَدْ شانَهُ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: هرکس دوست و برادر خود را محرمانه موعظه کند، او را زینت بخشیده؛ و چنانچه علنی باشد سبب ننگ و تضعیف او گشته است.

۱۱- رعایت حقوق مردم و تقوای الهی

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«مَنْ لَمْ یَتَّقِ وُجُوهَ النّاسِ لَمْ یَتَّقِ اللهَ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: کسی که در مقابل مردم بی‌باک باشد و رعایت مسائل اخلاقی و حقوق مردم را نکند، تقوای الهی را نیز رعایت نمی‌کند.

۱۲- پرهیز از آرزوهای ذلت‌آور

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«ما أقْبَحَ بِالْمُؤْمِنِ أنْ تَکُونَ لَهُ رَغْبَهٌ تُذِلُّهُ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: قبیح‌ترین و زشت‌ترین حالت و خصلت برای مؤمن آن است که دارای آرزویی باشد که سبب ذلت و خواری او گردد.

۱۳- بهترین دوست و برادر

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«خَیْرُ إخْوانِکَ مَنْ نَسَبَ ذَنْبَکَ إلَیْهِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: بهترین دوست و برادر، آن فردی است که خطاهای تو را به عهده گیرد و خود را مقصر بداند.

۱۴- ارزش حق‌پذیری

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«ما تَرَکَ الْحَقَّ عَزیزٌ إلاّ ذَلَّ، وَلا أخَذَ بِهِ ذَلیلٌ إلاّ عَزَّ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: حق و حقیقت را هیچ صاحب مقام و عزیزی ترک و رها نکرد مگر آن که ذلیل و خوار گردید، همچنین هیچ شخصی حق را به اجرا درنیاورد مگر آن که عزیز و سربلند شده است.

۱۵- پرهیز از همسایه بد

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«مِنَ الْفَواقِرِ الّتی تَقْصِمُ الظَّهْرَ جارٌ إنْ رأی حَسَنَهً أطْفَأها وَ إنْ رَأی سَیِّئَهً أفْشاها.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: یکی از مصیبت‌ها و ناراحتی‌های کمرشکن، همسایه‌ای است که اگر به او احسان و خدمتی شود آن را پنهان و مخفی دارد و اگر ناراحتی و اذیتی متوجه‌اش گردد آن را علنی و آشکار سازد.

۱۶- سفارش امام(ع) به شیعیان

قالَ – علیه السلام – لِشیعَتِهِ:
«أوُصیکُمْ بِتَقْوَی اللهِ وَالْوَرَعِ فی دینِکُمْ وَالاْجْتِهادِ لِلّهِ، وَ صِدْقِ الْحَدیثِ، وَأداءِ الاْمانَهِ إلی مَنِ ائْتَمَنَکِمْ مِنْ بَرٍّ أوْ فاجِر، وَطُولِ السُّجُودِ، وَحُسْنِ الْجَوارِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) به شیعیان و دوستان خود فرمود: تقوای الهی را پیشه کنید و در امور دین ورع داشته باشید، در تقرب به خداوند کوشا باشید و در صحبت‌ها صداقت نشان دهید، هرکس امانتی را نزد شما نهاد آن را سالم تحویلش دهید، سجده‌های خود را در مقابل خداوند طولانی کنید و به همسایگان خوش‌رفتاری و نیکی نمایید.

۱۷- فضیلت تواضع

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«مَنْ تَواضَعَ فِی الدُّنْیا لاِخْوانِهِ فَهُوَ عِنْدَ اللهِ مِنَ الصِّدّیقینَ، وَمِنْ شیعَهِ علی بْنِ أبی طالِب – علیه السلام – حَقّاً.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: هرکس در دنیا در مقابل دوستان و هم‌نوعان خود متواضع و فروتن باشد، در پیشگاه خداوند در زمره صدیقین و از شیعیان امام علی(ع) خواهد بود.

۱۸- درمان به اذن الهی

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«إنَّهُ یُکْتَبُ لِحُمَّی الرُّبْعِ عَلی وَرَقَه، وَ یُعَلِّقُها عَلَی الْمَحْمُومِ: یا نارُ کُونِی بَرْداً، فَإنَّهُ یَبْرَءُ بِإذْنِ اللهِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: کسی که ناراحتی تب و لرز دارد، این آیه شریفه قرآن در سوره انبیاء آیه ۶۹ را روی کاغذی بنویسید و بر گردن او آویزان نمایید تا با اذن خداوند متعال بهبود یابد.

۱۹- یاد خدا و تلاوت قرآن

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«أکْثِرُوا ذِکْرَ اللهِ وَ ذِکْرَ الْمَوْتِ، وَ تَلاوَهَ الْقُرْآنِ، وَالصَّلاهَ عَلی النَّبی (صلی الله علیه وآله وسلم)، فَإنَّ الصَّلاهَ عَلی رَسُولِ اللهِ عَشْرُ حَسَنات.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: ذکر و یاد خداوند متعال، مرگ و حالات آن، تلاوت و تدبر قرآن و نیز صلوات و درود فرستادن بر حضرت رسول(ص) و اهل‌بیتش(ع) را زیاد و به طور مکرر انجام دهید، همانا پاداش صلوات بر آن‌ها، ده حسنه و ثواب می‌باشد.

۲۰- کوتاهی عمر و ضرورت عمل صالح

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«إنَّکُمْ فی آجالِ مَنْقُوصَه وَأیّام مَعْدُودَه، وَالْمَوْتُ یَأتی بَغْتَهً، مَنْ یَزْرَعُ شَرّاً یَحْصُدُ نَدامَهً.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: همانا شما انسان‌ها در یک مدت و مهلت کوتاه به سر می‌برید که زمان آن حساب شده و معین است و مرگ ناگهان و بدون اطلاع قبلی وارد می‌شود؛ پس هرکس کار خیر انجام دهد، فردای قیامت غبطه می‌خورد که چرا بیشتر انجام نداده است و کسی که کار خلاف و گناه انجام دهد پشیمان و سرافکنده خواهد بود.

۲۱- راه رسیدن به خداوند

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«إنّ الْوُصُولَ إلَی اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ سَفَرٌ لا یُدْرَکُ إلاّ بِامْتِطاءِ اللَّیْلِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: همانا رسیدن به خداوند متعال و مقامات عالیه، سفری است که حاصل نمی‌شود مگر با شب‌زنده‌داری و تلاش در عبادت و جلب رضایت او در امور مختلف.

۲۲- روزی و تقدیر الهی

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«الْمَقادیرُ الْغالِبَهِ لا تُدْفَعُ بِالْمُغالَبَهِ، وَ الاْرْزاقُ الْمَکْتُوبَهِ لا تُنالُ بِالشَّرَهِ، وَ لا تُدْفَعُ بِالاْمْساکِ عَنْها.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: مقدراتی که در انتظار ظهور است با زرنگی و تلاش از بین نمی‌رود و آنچه مقدر باشد خواهد رسید؛ همچنین رزق و روزی هرکس ثبت و تعیین شده است و با زیاده‌روی در مصرف به جایی نخواهد رسید و با نگهداری نیز نمی‌توان آن را دفع کرد.

۲۳- سخن گفتن با اندیشه

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«قَلْبُ الاْحْمَقِ فی فَمِهِ، وَفَمُ الْحَکیمِ فی قَلْبِهِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: اندیشه احمق در دهان اوست، ولی دهان و سخن عاقل در درون او می‌باشد؛ یعنی افراد نادان ابتدا سخن می‌گویند و سپس درباره سود و زیان آن فکر می‌کنند، برخلاف عاقل که بدون فکر سخن نمی‌گوید.

۲۴- جایگاه مؤمن

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«الْمُؤْمِنُ بَرَکَهٌ عَلَی الْمؤْمِنِ وَ حُجَّهٌ عَلَی الْکافِرِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: وجود شخص مؤمن برای دیگر مؤمنان برکت و سبب رحمت است و نسبت به کافران و مخالفان حجت و دلیل می‌باشد.

۲۵- روزی و عمل واجب

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«لا یَشْغَلُکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَل مَفْرُوض.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: مواظب باش که طلب روزی ـ که از طرف خداوند متعال تضمین شده ـ تو را از کار و اعمال واجب باز ندارد.

۲۶- احترام به پدر و مادر

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«جُرْأهُ الْوَلَدِ عَلی والِدِهِ فی صِغَرِهِ تَدْعُو إلَی الْعُقُوقِ فی کِبَرِهِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: گستاخی و جرئت پیدا کردن فرزند در کودکی در برابر پدر، سبب می‌شود که در بزرگی گرفتار نافرمانی و بی‌احترامی به پدر شود.

۲۷- اهمیت نماز

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«أجْمِعْ بَیْنَ الصَّلاتَیْنِ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ، تَری ما تُحِبُّ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: نماز ظهر و عصر را دنباله هم ـ در اول وقت ـ انجام بده، که در نتیجه آن فقر و تنگدستی از بین می‌رود و به مقصود خود خواهی رسید.

۲۸- نشانه‌های برتری انسان

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«أوْرَعُ النّاسِ مَنْ وَقَفَ عِنْدَ الشُّبْههِ، أعْبَدُ النّاسِ مَنْ أقامَ الْفَرائِضَ، أزْهَدُ النّاس مَنْ تَرَکَ الْحَرامَ، أشَدُّ النّاسِ اجْتِهاداً مَنْ تَرَکَ الذُّنُوبَ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: پارساترین مردم کسی است که از موارد شبهه و مشکوک دوری کند؛ عابدترین مردم کسی است که واجبات الهی را انجام دهد؛ زاهدترین انسان‌ها کسی است که حرام را ترک کند؛ و قوی‌ترین اشخاص کسی است که گناه و خطا را در هر حالتی ترک نماید.

۲۹- شناخت نعمت

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«لا یَعْرِفُ النِّعْمَهَ إلاَّ الشّاکِرُ، وَلا یَشْکُرُ النِّعْمَهَ إلاَّ الْعارِفُ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: کسی قدر نعمتی را نمی‌داند مگر آن که شکرگزار باشد و کسی نمی‌تواند شکر نعمتی را انجام دهد مگر آن که اهل معرفت باشد.

۳۰- کوچک نشمردن گناه

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«مِنَ الذُّنُوبِ الَّتی لا یُغْفَرُ قَوْلُ الرَّجُلِ: لَیْتَنی لا أُؤاخَذُ إلاّ بِهذا.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: بعضی از گناهانی که آمرزیده نمی‌شود، خلافی است که شخص انجام دهد و بگوید: ای کاش فقط به همین خلاف عقاب می‌شدم؛ یعنی گناه در نظرش ناچیز و کوچک باشد.

۳۱- پرهیز از دورویی و حسادت

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ یَکُونُ ذا وَجْهَیْنِ وَ ذالِسانَیْنِ، یَطْری أخاهُ شاهِداً وَ یَأکُلُهُ غائِباً، إنْ أُعْطِی حَسَدَهُ، وَ إنْ ابْتُلِی خَذَلَهُ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: بد آدمی است آن که دارای دو چهره و دو زبان باشد؛ دوست و برادرش را در حضور تعریف و تمجید می‌کند ولی در غیاب و پشت سر، بدگویی و مذمت می‌نماید که همانند خوردن گوشت‌های بدن او محسوب می‌شود؛ چنین شخص دوچهره‌ای اگر دوستش در آسایش و رفاه باشد حسادت می‌ورزد و اگر در ناراحتی و سختی باشد او را خوار می‌کند.

۳۲- نشانه‌های تواضع

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«مِنَ التَّواضُعِ السَّلامُ عَلی کُلِّ مَنْ تَمُرُّ بِهِ، وَ الْجُلُوسُ دُونَ شَرَفِ الْمَجْلِسِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: یکی از نشانه‌های تواضع و فروتنی آن است که به هرکس برخورد نمایی سلام کنی و هنگام ورود به مجلس هرجا جا بود بنشینی؛ نه آن‌که به زور و زحمت برای خود جایی باز کنی.

۳۳- فروتنی در مجالس

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«مَنْ رَضِی بِدُونِ الشَّرَفِ مِنَ الْمَجْلِسِ لَمْ یَزَلِ اللهُ وَ مَلائِکَتُهُ یُصَلُّونَ عَلَیْهِ حَتّی یَقُومَ، مِنَ التَّواضُعِ السَّلامُ عَلی کُلِّ مَنْ تَمُرُّ بِهِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: کسی که متکبر نباشد و هنگام ورود به مجلس هرجا جایی بود بنشیند، تا زمانی که حرکت نکرده باشد خدا و فرشتگانش بر او درود و رحمت می‌فرستند؛ از نشانه‌های تواضع آن است که به هر شخصی برخورد نمودی سلام کنی.

۳۴- دوری از جدال و شوخی بی‌جا

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«لا تُمارِ فَیَذْهَبُ بَهاؤُکَ، وَ لا تُمازِحْ فَیُجْتَرَأُ عَلَیْکَ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: با کسی جدال و نزاع نکن که ارزش و جایگاه خود را از دست می‌دهی، با کسی شوخی و مزاح ناشایسته و بی‌مورد نکن، وگرنه افراد بر تو گستاخ و چیره خواهند شد.

۳۵- مقدم داشتن محبت الهی

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«مَنْ آثَرَ طاعَهَ أبَوَی دینِهِ مُحَمَّد وَ عَلی عَلَیْهِمَاالسَّلام عَلی طاعَهِ أبَوَی نَسَبِهِ، قالَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِهُ: لاَُؤَثِرَنَّکَ کَما آثَرْتَنی، وَلاَُشَرِّفَنَّکَ بِحَضْرَهِ أبَوَی دینِکَ...»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: کسی که طاعت و پیروی پیامبر اسلام حضرت محمد(ص) و امیرالمؤمنین امام علی(ع) را بر پیروی از پدر و مادر جسمانی خود مقدم بدارد، خداوند متعال به او خطاب می‌کند: همان‌گونه که دستورات مرا بر هر چیزی مقدم داشتی، تو را در خیرات و برکات مقدم می‌دارم و تو را همنشین پدران دینی یعنی حضرت رسول(ص) و امام علی(ع) قرار می‌دهم.

۳۶- رعایت حال انسان‌های اندوهگین

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«لَیْسَ مِنَ الاْدَبِ إظْهارُ الْفَرَحِ عِنْدَ الْمَحْزُونِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: از ادب و اخلاق انسانی و اسلامی نیست که در حضور شخص مصیبت‌دیده و غمگین، اظهار شادی و سرور کند.

۳۷- ورع، بزرگواری و بردباری

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«مَنْ کانَ الْوَرَعُ سَجّیَتَهُ، وَالْکَرَمُ طَبیعَتَهُ، وَالْحِلْمُ خُلَّتَهُ، کَثُرَ صدیقُهُ وَالثَّناءُ عَلَیْهِ.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: هرکس ورع و احتیاط در روش زندگی‌اش، بزرگواری و سخاوت عادت برنامه‌اش و صبر و بردباری خصلتش باشد؛ دوستانش زیاد و ستایش‌کنندگانش بسیار خواهند بود.

۳۸- رعایت حقوق برادران

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«أعْرَفُ النّاسِ بِحُقُوقِ إخْوانِهِ، وَأشَدُّهُمْ قَضاءً لَها، أعْظَمُهُمْ عِنْدَاللهِ شَأناً.»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: هرکس حقوق هم‌نوعان خود را بشناسد و رعایت کند و مشکلات و نیازمندی‌های آنان را برطرف نماید، در پیشگاه خداوند دارای عظمت و موقعیتی خاص خواهد بود.

۳۹- زینت بودن برای اهل‌بیت(ع)

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«اِتَّقُوا اللهُ وَ کُونُوا زَیْناً وَ لا تَکُونُوا شَیْناً، جُرُّوا إلَیْنا کُلَّ مَوَدَّه، وَ اَدْفَعُوا عَنّا کُلُّ قَبیح...»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: تقوای الهی را در همه امور رعایت کنید و زینت‌بخش ما باشید و مایه ننگ ما قرار نگیرید؛ سعی کنید افراد را به محبت و علاقه ما جذب کنید و زشتی‌ها را از ما دور نمایید.

۴۰- جایگاه عالمان شیعه

قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام – :
«یَأتی عُلَماءُ شیعَتِنَاالْقَوّامُونَ لِضُعَفاءِ مُحِبّینا وَ أهْلِ وِلایَتِنا یَوْمَ الْقِیامَهِ، وَالاْنْوارُ تَسْطَعُ مِنْ تیجانِهِمْ...»
ترجمه:
امام حسن عسکری(ع) فرمود: در روز قیامت، دانشمندان شیعه ما که سرپرستی و رسیدگی به امور ناتوانان از دوستداران و اهل ولایت ما را بر عهده داشتند، وارد می‌شوند و نورهایی از تاج‌های آنان می‌درخشد که در عرصه‌های قیامت گسترده می‌شود.