تو جانشین منی.. جشنواره فیلم فجر امروز به تماشای چه شهیدی می‌نشیند؟

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، مادرش گفت:
_ او باید حسین باشد.
همین هم شد. آغازش گره خورد به شب عاشورا. در سکوت نمناک روستای «کولاک محله» لنگرود. 
حسین املاکی، در قامت مردی که قرار بود روح سرکشش را به بادهای تند جبهه بسپارد، زاده شد. از جوانی، پیوندی ناگسستنی با انقلاب خورد و با اولین نفس‌های جنگ، عازم جنوب شد؛ گویی جبهه، جغرافیای ذاتی روحش بود.

او ساده زیست؛ چنان که در مرخصی‌های کوتاه، دستان فرمانده به جای اسلحه، مشتاق داس و زمین بود. اما در میدان نبرد، از خاک تا افق، نقشه می‌کشید. از اطلاعات-عملیات لشکر ۲۵ کربلا تا قائم‌مقامی لشکر قدس گیلان، حضورش مانند خط ثابتی از ایمان و تدبیر در میان تلاطم‌ها بود.

به هرحال نامش به حسین گره خورده بود و به عاشورا؛ 
برای همین هم در ارتفاعات «بانی‌بنوک»، وقتی ابر زرد خوفناک پایین آمد، او نفس را به تماشا ایستاد. ماسکش را، آن تکه لاستیک نجات‌بخش، از صورت خود جدا کرد و بر چهره بسیجی جوانی بست که ماسک نداشت. این بار، آخرین فرماندهی‌اش نه با کلام، که با سکوتِ ایثار صادر شد. خالقش فرمود: «قهرمان یعنی این». و او، با لبخندی که زیر ماسک سم، غرق در آرامش شده بود، به آسمان پیوست.
حق داشت خب. نامش حسین بود...

حسین املاکی، حالا دیگر نه یک نام، که یک مفهومِ تمام‌قدِ ایثار است؛ اسطوره‌ای که از خاک برخاست تا ثابت کند اوج انسانیت، در بخشیدن نفسِ واپسین است.

حالا در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر،  پرده سینمای ایران با فیلم جانشین میهمان زندگی پربرکت این شهید بزرگوار است.
همان که نامش حسین بود...