بهروز شعیبی: در مقطع مهمی برای تولید فیلم هستیم

در همین راستا، ۱۷ اسفندماه یعنی یک هفته پس از شروع جنگ تحمیلی امریکا و اسرائیل علیه ایران دومین فراخوانپویش ملی «وطن به روایت من» با دعوت از عکاسان، فیلمسازان، سینماگران و علاقمندان خلاق و دغدغه‌مند منتشر شد و تاکنون آثار متعددی به دبیرخانه این پویش رسیده است.

 

همچنین در مشارکت با معاونت هنری در برپایی برنامه‌های هنری در تئاتر شهر، انجمن سینمای جوانان اقدام به برگزاری کارگاه‌های آموزشی با موضوع‌های مختلف کرد. برپایی نمایشگاه عکس «ایران من سرای من» که فعلا دوره یک ماهه آن در فضای محیطی خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود، از دیگر اقدامات انجمن بوده و قرار است مجموعه عکسی که با اجازه صاحبان آثار آماده شده، در اختیار استان‌های مختلف و مدیران کل ارشاد قرار داده شود تا نمایشگاه عکس کشوری برگزار شود و این امیدواری هم وجود دارد که شهرداری‌های یا مراکز متولی فضای شهری قدر و منزلت عکس و آثار خوب را بدانند.  

 

همچنین در کنار این‌ها، سینما سیار انجمن با نمایش فیلم‌های روز در مکان‌هایی از جمله هتل هما تهران که خانواده‌های آسیب‌دیده از جنگ به آنجا منتقل شده بودند، دایر شد که این کار مورد استقبال خانواده‌ها قرار گرفت تا جایی که مدیران انجمن معتقدند طرفداران جدیدی به سینما اضافه شدند.

 

این برنامه‌ها و نیز انتشار خبرهایی درباره تعدادی طرح و فیلمنامه برای ساخت فیلم کوتاه و مستند بهانه‌ای برای گپ و گفت با بهروز شعیبی، مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران شد که در کنار برنامه‌های کاری خود ابراز امیدواری می‌کند امسال بتواند یک فیلم سینمایی بسازد.

 

 

او در گفت وگو با ایسنا با اشاره به اینکه انجمن سینمای جوانان و دفاتر آن در شهرهای مختلف برخلاف سال‌های قبل در نوروز تعطیل نبودند و بجز همکاری با فیلمسازان تلاش می‌شد تا دست‌کم محلی در حد امکان امن، برای دور هم جمع شدن در روزهای جنگی باشند، دربارهطرح‌های رسیده و نیز آثار تولید شده یا برنامه‌ریزی شده برای تولید در این مدت بیان کرد: با احترام به تمام همکارانم که این روزها در حوزه تولید مشغول کار بودند، شخصا معتقدم که ما در این جنگ دو ساحت و فضا در حوزه فیلمسازی داشتیم؛ یکی مربوط به آثاری بود که به ثبت وقایع می‌پرداختند و باید در لحظه اتفاق می‌افتاد - حتی اگر در قالب داستانی روایت می‌شد- و دیگری، آثاری بودند که ساخت آن‌ها احتیاج به زمان دارد و طرحشان باید عمق پیدا کند تا با یک فاصله بتوانند به یک اثر نمایشی تبدیل شوند. بر این اساس برای برخی کارها زمان‌بندی کردیم تا وقتی طرح و قصه‌ها شکل بگیرند و بعد برای تولید اقدام کنیم.

 

وی افزود: با این حال یکی از کارهایی که می‌توانستیم انجام دهیم درباره واقعه مهمی مثل مدرسه میناب بود و همکارانی که امکان تولید داشتند به محل رفتند و چند فیلم برای ثبت وقایع تهیه شد، اما بقیه طرح‌ها و قصه‌ها در قالب فیلم کوتاه وارد پروسه پیچینگ می‌شوند که به زودی آغاز می‌شود و امیدوارم امسال حداقل تا زمان جشنواره فیلم کوتاه بتوانیم آن‌ها را به تولید برسانیم.  

 

 

شعیبی در پاسخ به اینکه با توجه به گستردگی جنگ رمضان در استان‌های مختلف، آیا مجوزهایی برای تهیه و تولید در اختیار فیلمسازان کوتاه قرار گرفت؟ گفت: در این زمینه مشکلاتی داشتیم که البته بخش عمده‌ای از آن به دلیل شرایط جنگی طبیعی بود و باید ملاحظاتی را در نظر گرفت، ولی شاید تنها سختی برای تولید فیلم و فعالیت سینماگران همین مسئله مجوز بود. بسیاری از فیلمسازان کوتاه اعلام آمادگی کرده بودند تا حداقل وقایع را ثبت کنند ولی به دلیل ملاحظات موجود شرایط کمی سخت‌تر بود. با این حال دوستان در دفاتر استانی سعی کردند تا حد امکان از مسئولان استانی کمک بگیرند.

 

 

او در بخشی دیگر به پویش «وطن به روایت من» من اشاره کرد و گفت:ما در جنگ ۱۲ روزه تجربه این را داشتیم و با حجم خوبی از فیلم‌های کوتاه کمتر از پنج دقیقه مواجه شدیم که از بین آن‌ها حدود ۳۴ فیلم خیلی خوب به‌دست آمد. در جنگ رمضان فراخوان دوم پویش را منتشر کردیم و مهلت ارسال اثر به آن بنا به درخواست فیلمسازان تا ۱۵ اردیبهشت تمدید شده است. فکر می‌کنم این پویش‌ها و تلاش فیلمسازان به یک بانک فیلم منجر می‌شود تا بچه‌هایی که اثر تولید کرده‌اند، هم کارهایشان مورد ارزیابی قرار گیرد و هم دیده شود؛ کما اینکه بخشی از این آثار در تعاملی که با برنامه تلویزیونی «من ایرانم» به وجود آمد، در شب‌های جنگ پخش شد.  

وی اضافه کرد: امیدوارم این اتفاق در پویش دوم با توجه به اینکه تعداد روزهای جنگ و ابعاد آن بیشتر بود، شکل گسترده‌تری پیدا کند و آثار بهتری داشته باشیم. ضمن اینکه این مسئله باعث شد ما در فراخوان جشنواره فیلم کوتاه امسال (در پاییز) بخشی را به فیلم‌هایی با موضوع جنگ اختصاص دهیم و یک جایزه ویژه هم برای آن‌ در نظر بگیریم. فکر می‌کنم امسال هر فیلمی که با موضوع نگاه ملی در جشنواره باشد به اتفاق‌های جنگ مربوط می‌شود و به نظرم جایزه نگاه ملی هم به جایزه‌ای برای آثار جنگ رمضان تبدیل خواهد شد.  

 

به گفته شعیبی، این پویش، داوری و اختتامیه مجزا خواهد داشت که جزئیات آن اعلام می‌شود و قرار است آثار منتخب در موقعیت‌هایی مناسب از جمله جشنواره فیلم کوتاه تهران نمایش داده شوند. همچنین در همراهی با دفتر نظارت بر عرضه و نمایش فیلم و نیز گروه سینمایی بهمن سبزمقرر شده بود تا از امسال فیلم‌های کوتاه کمتر از پنج دقیقه پیش از نمایش فیلم‌ در سالن‌های سینمایی پخش شوند که این اتفاق با همین فیلم‌های جنگ از اکران نوروزی امسال شروع شد.

 

مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران ‌در این زمینه توضیح داد: تداوم این کار باعث می‌شود یک چرخه و ارزش افزوده در سینما شکل بگیرد. ضمن اینکه آمادگی داریم تا با پلتفرم‌ها و بخصوص صداوسیما در نمایش فیلم‌های کوتاه پویش «وطن به روایت من» همکاری داشته باشیم.  

 

 

شعیبی درباره اینکه آیا روندی که به نظر می‌رسد از سال گذشته در کاهش سخت‌گیری‌ها برای صدور مجوز نمایش فیلم‌ آغاز شده، همچنان ادامه‌دار خواهد بود و این روند در تولید آثار منتقدانه -حتی با موضوع جنگ - چقدر دنبال خواهد شد؟ بیان کرد:‌ از آنجایی که خودم فیلمساز هستم، اعتقاد دارم موضوع مواجهه با یک اثر نمایشی و هنری مصداقی است؛ یعنی گاهی ممکن است یک موضوع، ممنوعه باشد ولی نگاه به آن آنقدر شریف باشد که نتوان آن را ممنوع کرد و گاهی ممکن است یک موضوع در کلیت مسئله نداشته باشد و پرداختن به آن آزاد باشد ولی در روایت، به یک مسئله ملتهب تبدیل شود. در جشنواره فیلم کوتاه سال گذشته هم این نگاه را داشتیم و فکر کردیم فارغ از التهابات داستان و قصه، ابتدا کیفیت فیلم را ببینیم و بعد اینکه موضوع هر چقدر هم می‌خواهد جنجالی باشد، باید ببینیم در اجرا چقدر مراقبت شده است.

 

 

او در پایان با بیان اینکه «آنچه اتفاق افتاده دستاورد نگاه تخصصی سازمان سینمایی و اقدام آقای فریدزاده (رئیس سازمان سینمایی) بوده تا نگاه‌ها در خدمت به سینما باشد»، در پاسخ به اینکهاگر از جایگاه یک فیلمساز به شرایط فعلی جامعه نگاه کند، آیا فیلم‌سازی را سخت می‌داند، گفت: اتفاقا فکر می‌کنم الان تولید فیلم به لحاظ موضوع و مضمون در یکی از نقاط خیلی مهم تاریخ کشور است و می‌توانیم تولیدات خوبی داشته باشیم، البته امیدوارم امسال بودجه‌هایی در اختیار فیلم‌سازان قرار بگیرد چون تولید فیلم بسیار سخت شده و منابع مالی خاص باید اختصاص داده شود وگرنه، تولید فیلم در سینمای بلند و حتی کوتاه با سختی‌های زیادی روبرو خواهد شد.