مولوی عبدالحمید و این بار القای بن‌بست سیاسی! / وقتی منبر زاهدان هم‌صدای کانال‌های تلگرامی معاند می‌شود

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو: اخیراً اظهاراتی از سوی مولوی عبدالحمید، در شبکه اجتماعی ایکس منتشر شده که مضمون آن ترسیم تصویری آشفته از توان دفاعی ایران، القای بن‌بست سیاسی و نسخه‌پیچی برای «توافق عادلانه» است. ایشان در فرازی از این یادداشت مدعی شده‌اند: «آسمان کشور در تسخیر دشمن است، زیرساخت‌ها در معرض نابودی قرار دارند و نیرو‌های مسلح ابزار لازم برای دفاع هوایی را ندارند.»

هر کسی این سخنان را از زبان یکی از وسط‌بازان نبرد رمضان بشنود، نه از سر تعصب، که از منظر «واقعیت میدانی» و «منطق ملی» آن را تأسف‌بار و هم‌راستا با پروپاگاندای اتاق‌های فکر رسانه‌های معاند ارزیابی می‌کند. انگار جناب شیخ ۵۰ روز اخیر را نه در ایران، که در استودیوی خبری لندن یا واشنگتن سر کرده‌اند! این دقیقاً همان نقطه‌ای است که رهبر شهید انقلاب نسبت به آن هشدار داده و فرموده بودند: «بعضی‌ها با خبری که می‌دهند، با تحلیلی که می‌کنند، با تفسیری که از وقایع می‌کنند در مردم تردید ایجاد می‌کنند، ترس ایجاد می‌کنند، این از نظر خدای متعال مردود است.»

علاوه بر این، باید به هشدار‌های صریح وحی نیز توجه داشت؛ آنجا که قرآن کریم به پیامبر (ص) فرمود: اگر دست بر ندارند این شایعه‌پراکن‌ها، این تشنج‌آفرین‌ها، این کسانی که جامعه را از سلامت و از سکون و آرامش خودش می‌خواهند خارج کنند، ما تو را «اغراء» خواهیم کرد به آنها؛ یعنی تو را به جان آنها خواهیم انداخت تا انتقام مردم را بگیری؛ لذا باید در زمان خود و با شیوه لازم، «مرجفون فی‌المدینه» ادب شوند تا این امنیتِ به دشواری به دست آمده و این وحدت کلمه از بین نرود.

آسمانی که فتح شد، نه تسخیر

جناب مولوی از کدام آسمان سخن می‌گویند؟ آیا از آسمان اراضی اشغالی در شب‌های «وعده‌های صادق» بی‌خبرند؟ همان شب‌هایی که گنبد آهنین، پیکان و فلاخن داوود در برابر عبور موشک‌های هایپرسونیک و بالستیک ایران زانو زدند و قلب سرزمین‌های اشغالی به لرزه درآمد؟ آن شب، آسمان در تسخیر دشمن نبود؛ این دشمن بود که حتی با همراهی ناوگان دریایی آمریکا و سامانه‌های پیشرفته پدافندی، نتوانست سایه سنگین قدرت موشکی ایران را از سر خود کم کند.

ایشان از «شکار F-۳۵» بی‌خبرند؟ اگر چنین است، توصیه می‌کنیم به جای رصد رسانه‌های بیگانه، حداقل بیانیه‌های رسمی ستاد کل نیرو‌های مسلح را ببینند. اگر اعتماد ندارند، تصاویر ماهواره‌ای پایگاه «نواتیم» را مرور کنند تا بدانند نسل پنجمی که غرب آن را «شبح‌ناپدید» می‌نامید، اکنون در رادار‌های بومی ساخت داخل به یک هدف متحرک معمولی بدل شده است.

• در ادامه حتما بخوانید

  جناب مولوی عبدالحمید! در جنگ آشکار خیر و شر، کدام سمت ایستاده‌اید؟

تنفس در هوای آزادی؛ قدرشناسی یا نمک‌نشناسی؟

بخش تأمل‌برانگیز دیگر ماجرا، گلایه از وضعیتی است در کشوری که بالاترین سطح از آزادی بیان و مدارا را نسبت به منتقدان نشان داده است. ایشان که ظاهراً سفر‌های خارجی‌شان کم نیست، خوب است نگاهی به رفتار حاکمان برخی کشور‌های منطقه با اقلیت‌ها و منتقدان بیندازند. در کدام یک از این کشور‌ها به یک روحانی منتقد اجازه می‌دهند چند دهه مسند امامت جمعه را در مرکز یک استان در دست داشته باشد و با لحنی که گاه از نقد سازنده فراتر رفته و به تضعیف روحیه ملی می‌رسد، سخن بگوید؟ این نشان از «ضعف» نظام نیست، بلکه نشان از «قدرت» و سعه‌صدر حکومتی است که در قاموس قبیله‌ای بسیاری از همسایگان تعریف نشده است.

طنز تلخ ماجرا اینجاست که این اظهارات تضعیف‌کننده در حالی منتشر می‌شود که رزمندگان این مرز و بوم، بر بدنه موشک‌های نقطه‌زن خود نام و تصویر شهدای مقاومت همچون «یحیی سنوار» را حک می‌کنند. دلیرمردانی که به تعبیر ایشان «ابزار دفاع ندارند»، چنان ضربه‌هایی بر پیکره رژیم جعلی زدند که تحلیلگران نظامی جهان را به تحسین واداشت.

موهومات جناب شیخ؛ این بار ایرانِ ویران!

در پایان باید از مولوی محترم پرسید: همان نیرو‌هایی که ایشان از لجاجتشان می‌نالند و آنان را مانع «توافق عادلانه» می‌دانند، این شب‌ها و روز‌ها یا پای لانچر در حال شلیک موشک و دفاع از خاک کشور هستند یا با حضور در میادین از امنیت مردم حراست می‌کنند.

اما ایشان که امروز با قلم و کلام خود، انگشت اتهام ناتوانی را به سوی سربازان وطن نشانه رفته‌اند، اگر دشمن ذره‌ای از این سخنان سست‌کننده روحیه را باور کند و خطایی از او سر بزند، فردای آن روز در برابر پیکر‌های غرقه به خون فرزندان ایران، چه پاسخی برای خدا و ملت مظلوم خواهند داشت؟

ایرانِ امروز قوی‌تر از آن است که با توییت‌های برآمده از تحلیل‌های کانال‌های تلگرامی ضدانقلاب تضعیف شود. آسمان ایران، به شهادت چشم‌های بیدار پدافند، در «تسخیر دشمن» نیست؛ آسمان ایران میدان‌گاه اقتدار دلیرمردانی است که «یا علی» گویان بر سر دشمن صهیونیستی فرود می‌آیند؛ دشمنی که اتفاقاً منتظر همین اختلاف‌افکنی‌های داخلی است.‌ای کاش منبر زاهدان به جای هم‌صدایی با نتانیاهو در القای ضعف ایران، به محلی برای تقویت وحدت و حفظ آرامش جامعه بدل می‌شد.