ادابازي دانشگاه‌ها در خصوص تامين خوابگاه دانشجويي

گروه صنفي «خبرگزاري دانشجو»؛ جمله‌هايي مانند «دانشگاه هيچ تضميني براي تامين خوابگاه دانشجويي ندارد» و «دانشگاه تعهدي براي اسكان دانشجويان ندارد» حرف‌هاي تكراري مسئولان دانشگاه‌هاست كه هر ساله در دفترچه‌هاي كنكور به زيور طبع آراسته مي‌شود و مفاد آن دل دانشجو را خالي مي‌كند.

 

دانشجويي كه مي‌خواهد در دانشگاهي غير از شهر خود تحصيل كند بايد با اين جملات يأس آلود آشنا باشد، اما خيلي جدي نگيريد؛ چرا كه هر طور شده يك تختي در يكي از ساختمان‌هاي فرسوده به دانشجو تعلق مي‌گيرد.

 

هر دانشگاهي براي اولويت واگذاري خوابگاه، بخشنامه‌هايي را مصوب كرده كه به عنوان مثال در يكي از دانشگاه‌ها امتيازها بر اساس دوري راه، تعداد فرزندان خانواده و شغل پدر تقسيم‌بندي شده است.

 

دانشگاه‌هاي تهران و مراكز استان‌هاي برخوردار، امسال هم كلاس‌ها را حفظ، و خود را از دادن خوابگاه معذور كرده‌اند؛ البته تنها ۱۰ دانشگاه اعلام كرده است كه بدون قید و شرط به دانشجویان غيربومي خوابگاه مي‌دهد.

 

همچنين 71 دانشگاه به طور قطعی اعلام کرده‌اند که تعهدی برای اسکان دانشجویان ندارند و ۳۷ مرکز آموزشی شرایط متعددی را برای اعطای خوابگاه اعلام کرده‌اند.

 

آنقدر براي اسكان دانشجو در خوابگاه ها شرايط تعيين كردند و ادابازي به خرج دادند كه برون سپاري ها شروع شد؛ به طوري كه تا چهار سال ديگر همه خوابگاه ها به بخش خصوصي واگذار شده و دانشجو تنها با پرداخت اجاره بهاي ماهيانه از همه شرايط ها راحت مي شود. 

 

و اما به نمايندگان مجلس پيشنهاد مي شود كه سي‌امين اصل قانون اساسي را مبني بر اينكه «دولت موظف است وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم کند و وسایل تحصیلات عالی را تا سر حد خودکفایی کشور به طور رایگان گسترش دهد.» يك بار ديگر مرور، و اين اصل را در فصل ها و زيرشاخه ها مسطور كنند.