تناقض بی‌طرفی اقلیم کردستان عراق در سایه ادعا‌های تسلیحاتی آمریکا

 به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، «آریز عبدالله» عضو شورای رهبری اتحادیه میهنی کردستان (PUK)، در مصاحبه با تلویزیون کردسات تأکید کرد که این اتحادیه هیچ سلاحی از آمریکایی‌ها دریافت نکرده است.

وی دریافت تسلیحات را به معنای نقض آشکار بی‌طرفی اقلیم دانست و هشدار داد که چنین اقدامی، ادعای بی‌طرفی اربیل در درگیری‌های منطقه‌ای، به ویژه جنگ مرتبط با ایران، را باطل می‌کند.

این موضع، بازتاب‌دهنده تلاش اتحادیه میهنی برای حفظ فاصله از تحولات حساس مرزی است.

علاوه بر این؛ اظهارات دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا که در مصاحبه با فاکس نیوز مطرح شد، اعتراف صریحی به ارسال سلاح به گروه‌های شبه‌نظامی کُردی مستقر در اقلیم کردستان عراق محسوب می‌شود.

ترامپ اعلام کرد که ایالات متحده مقادیر قابل توجهی سلاح را «از طریق کُردها» برای معترضان ایرانی فرستاده، اما معتقد است که این تسلیحات عمدتاً توسط خود کُرد‌ها نگه داشته شده و به مقصد نرسیده است.

*برخی گزارش‌ها از رقم ۱۰۰ میلیون دلار به عنوان بخشی از کمک‌های مالی و تسلیحاتی سخن می‌گویند*. این اعتراف، که در فضای رسانه‌ای بین‌المللی بازتاب گسترده‌ای یافت، سؤال‌های جدی درباره نقش اقلیم به عنوان واسطه یا دریافت‌کننده ایجاد کرده است.

این ادعاها، آتش اختلافات دیرینه میان دو حزب اصلی حاکم بر اقلیم کردستان حزب دموکرات کردستان عراق (KDP) و اتحادیه میهنی کردستان (PUK) را شعله‌ورتر ساخته است. بحث اصلی بر سر این است که کدام جریان یا گروه دقیقاً این تسلیحات و کمک‌های مالی را تحویل گرفته است.

اتحادیه میهنی با تأکید بر عدم دریافت سلاح، به طور غیرمستقیم مسئولیت را متوجه مناطق تحت نفوذ رقیب خود کرده و حتی در مصاحبه‌هایی مانند گفتگوی بافل طالبانی با پیرس مورگان، به «دو اداره‌ای» بودن اقلیم اشاره کرده است. در سوی دیگر، مقامات نزدیک به حزب دموکرات یا دولت اقلیم، این ادعا‌ها را رد یا کم‌اهمیت جلوه می‌دهند.

چنین اختلافاتی که ریشه در رقابت بر سر قدرت، منابع و نفوذ در سلیمانیه و اربیل دارد، وحدت داخلی اقلیم را بیش از پیش تضعیف می‌کند و آن را به صحنه‌ای برای تسویه‌حساب‌های جناحی تبدیل کرده است.

این تنش‌ها در حالی شدت گرفته که مقامات رسمی اقلیم کردستان عراق بار‌ها تأکید کرده‌اند نمی‌خواهند بخشی از معادله جنگ با ایران باشند و اجازه نخواهند داد خاکشان به عنوان پایگاه یا مسیر برای اقدامات علیه ایران مورد استفاده قرار گیرد.

دولت اقلیم و سخنگویان آن، بی‌طرفی را خط قرمز اعلام کرده و هرگونه دخالت یا تسلیح گروه‌ها را رد کرده‌اند. با این وجود، اعتراف ترامپ و اتهام‌زنی‌های داخلی، این موضع رسمی را به چالش جدی می‌کشد. دریافت یا انتقال سلاح از سوی هر جریان کُردی، نه تنها بی‌طرفی ادعایی را نقض می‌کند، بلکه خطر واکنش مستقیم ایران و تشدید ناامنی در مناطق مرزی را افزایش می‌دهد.

اقلیم کردستان که همواره خود را قربانی تحولات بزرگ‌تر منطقه‌ای می‌داند، اکنون در معرض اتهام «ابزار شدن» برای سیاست‌های خارجی قرار گرفته است.

این ماجرا نشان‌دهنده عمق شکاف‌های ساختاری در اقلیم کردستان است. رقابت جناحی بر سر منابع، وابستگی‌های خارجی پرنوسان و دشواری حفظ بی‌طرفی در محیطی پرتنش. در حالی که اتحادیه میهنی تلاش می‌کند با انکار دریافت سلاح، خود را از اتهامات دور نگه دارد، ادامه اختلافات با حزب دموکرات می‌تواند ثبات سیاسی و امنیتی اقلیم را تهدید کند.

برای ایران، این تحولات یادآوری می‌کند که هرگونه فعالیت علیه امنیت ملی از خاک همسایه، با پاسخ قاطع مواجه خواهد شد و توجیه حقوقی آن هم ماده ۵۱ منشور ملل متحد است. اقلیم کردستان عراق در آستانه انتخاب میان حفظ بی‌طرفی واقعی یا غرق شدن در بازی‌های بزرگ‌تر قدرت‌های خارجی است؛ انتخابی که عواقب آن فراتر از مرز‌های اربیل خواهد رفت.