اعتراف پنتاگون: اسرائیل به تنهایی قادر به جنگیدن نیست / بار اصلی دفاع موشکی اسرائیل روی دوش آمریکا بود

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، ارزیابی‌های وزارت جنگ آمریکا که جزئیات آن در اختیار روزنامه واشنگتن‌پست قرار گرفته، نشان می‌دهد که در جریان جنگ، ارتش ایالات متحده حجم بسیار بیشتری از موشک‌های رهگیر پیشرفته خود را نسبت به اسرائیل مصرف کرد و آمریکا بخش قابل‌توجهی از ذخایر دفاع موشکی خود را از دست داده است.

سه مقام آمریکایی که به دلیل حساسیت موضوع نخواستند نامشان فاش شود، گفته‌اند این عدم توازن نشان می‌دهد واشنگتن تا چه اندازه بار مقابله با حملات موشک‌های بالستیک ایران را بر عهده داشته و همین مسئله پرسش‌هایی درباره آمادگی نظامی آمریکا و تعهدات امنیتی آن در سایر نقاط جهان ایجاد کرده است.

به گفته این مقام‌ها، آمریکا بیش از ۲۰۰ موشک رهگیر سامانه تاد را برای دفاع از اسرائیل شلیک کرد؛ رقمی که تقریباً معادل نیمی از کل ذخایر این سامانه در پنتاگون است. علاوه بر آن، بیش از ۱۰۰ موشک رهگیر استاندارد میسایل-۳ و استاندارد میسایل-۶ از ناوهای آمریکایی مستقر در شرق مدیترانه شلیک شد.

در مقابل، اسرائیل کمتر از ۱۰۰ موشک رهگیر سامانه پیکان و حدود ۹۰ رهگیر سامانه فلاخن داوود را به کار گرفت. بخشی از آن‌ها نیز علیه پرتابه‌های کم‌پیشرفته‌تر گروه‌های مقاومت در یمن و لبنان استفاده شد.

تحلیلگران نظامی می‌گویند اطلاعاتی که در اختیار واشنگتن‌پست قرار گرفته، تصویری کم‌سابقه از نحوه همکاری آمریکا و اسرائیل ارائه می‌دهد.

کِلی گریکو، پژوهشگر ارشد مرکز استیمسون گفت: «این ارقام حیرت‌آور است. آمریکا تقریباً بخش عمده مأموریت دفاع موشکی را بر عهده داشت، در حالی که اسرائیل ذخایر خود را حفظ کرد. حتی اگر منطق عملیاتی این تصمیم درست بوده باشد، آمریکا اکنون تنها حدود ۲۰۰ رهگیر تاد در اختیار دارد و خط تولید هم توان پاسخگویی به این میزان تقاضا را ندارد».

کمبود موشک‌های رهگیر آمریکا موجب نگرانی متحدان آسیایی واشنگتن، به ویژه ژاپن و کره شمالی شد؛ کشورهایی که برای بازدارندگی در برابر تهدیدهای احتمالی از سوی کره شمالی و چین به آمریکا متکی هستند. گریکو هشدار داد: «ممکن است بهای این وضعیت در جبهه‌هایی پرداخت شود که هیچ ارتباطی با ایران ندارند».

مقام‌های آمریکایی و اسرائیلی همواره از همکاری نزدیک دو رژیم و قدرت سامانه چندلایه پدافند هوایی اسرائیل تمجید می‌کنند. اما ارزیابی‌های پنتاگون تصویری نابرابرتر از این رابطه ترسیم کرده‌اند. یکی از مقام‌های دولت آمریکا گفت: «در مجموع، آمریکا حدود ۱۲۰ موشک رهگیر بیشتر شلیک کرد و با دو برابر تعداد موشک‌های ایرانی درگیر شد».

به گفته یک مقام دیگر، اگر آمریکا و اسرائیل در روزهای آینده بار دیگر جنگ با ایران را از سر بگیرند، احتمالاً سهم آمریکا در شلیک رهگیرها حتی بیشتر خواهد شد؛ زیرا رژیم مزدور صهیونیستی اخیراً برخی از سامانه‌های دفاع موشکی خود را موقتاً برای تعمیرات از مدار خارج کرده است. این مقام گفت: «اگر جنگ از سر گرفته شود، این عدم توازن احتمالاً تشدید خواهد شد».

پنتاگون در بیانیه‌ای از نحوه تقسیم منابع نظامی میان آمریکا و اسرائیل دفاع کرد.

شان پارنل، سخنگوی ارشد پنتاگون گفت: «رهگیرهای موشک‌های بالستیک تنها یکی از ابزارهای شبکه گسترده سامانه‌های دفاع هوایی لایه‌ای و یکپارچه هستند. اسرائیل و آمریکا در عملیات خشم حماسی به شکلی عادلانه بار دفاعی را تقسیم کرده و هر دو از جنگنده‌ها، سامانه‌های مقابله با پهپاد و دیگر توانمندی‌های پیشرفته دفاع هوایی و موشکی با حداکثر کارایی استفاده کردند».

رژیم صهیونیستی نیز از این رویکرد دفاع کرد. سفارت این رژیم در واشنگتن اعلام کرد: «عملیات‌های شیر غران و خشم حماسی در بالاترین سطح هماهنگی انجام شد و به نفع هر دو طرف و متحدانشان بود. آمریکا هیچ شریک دیگری با سطح آمادگی، اراده نظامی، منافع مشترک و توانایی‌های اسرائیل ندارد».

از زمان آغاز درگیری‌ها در ۲۸ فوریه، آمریکا و رژیم صهیونیستی همکاری نزدیکی داشته‌اند؛ همکاری‌ای که به ترور رهبر جمهوری اسلامی ایران و شماری از فرماندهان نظامی و مقام‌های سیاسی ایران و ضرباتی به نیروی دریایی و هوایی ایران منجر شد. به گفته مقام‌های آمریکایی، بنیامین نقش کلیدی در متقاعدکردن ترامپ برای ورود به جنگ داشت و وعده داده بود حمله‌ای انجام دهد که هم به تغییر نظام ایران منجر شده و هم قابلیت‌های هسته‌ای تهران را از بین ببرد.

اما با دشوارترشدن جنگ نسبت به پیش‌بینی‌های اولیه، تنش‌ها میان دو متحد افزایش یافت. بسته‌شدن تنگه هرمز از سوی ایران عرضه جهانی انرژی را مختل و تورم را تشدید کرده است. همچنین برخلاف ادعای ترامپ مبنی بر اینکه زرادخانه موشکی ایران «تقریباً نابود شده»، اطلاعات نهادهای اطلاعاتی آمریکا نشان می‌دهد تهران هنوز حدود ۷۰ درصد از ذخایر موشکی پیش از جنگ خود را حفظ کرده است. بخش زیادی از اورانیوم غنی‌شده ایران نیز احتمالاً همچنان در تأسیسات هسته‌ای که سال گذشته هدف حملات آمریکا و اسرائیل قرار گرفته بود، باقی مانده است.

مقام‌های آمریکایی و خاورمیانه‌ای مدعی شدند که روز سه‌شنبه، نتانیاهو و ترامپ تماس تلفنی پرتنشی درباره مسیر آینده جنگ داشته‌اند. فشار مداوم نتانیاهو برای ازسرگیری جنگ برخی مقام‌های آمریکایی را خصوصاً به دلیل فشار جنگ مجدد بر ذخایر تسلیحاتی پنتاگون، عصبانی کرده است.

یکی دیگر از مقام‌های دولت آمریکا اعتراف کرد: «اسرائیل به تنهایی قادر به جنگیدن و پیروزی در جنگ‌ها نیست، اما کسی واقعاً این را نمی‌دانند، چون هیچ‌وقت پشت صحنه را نمی‌بینند».

هنوز مشخص نیست کمبود مهمات آمریکا تا چه اندازه در تصمیم ترامپ درباره آغاز دوباره جنگ نقش دارد. اوایل این هفته، رئیس‌جمهور آمریکا مدعی شد به درخواست متحدان عرب آمریکا، حمله قریب‌الوقوع علیه ایران را عقب انداخته است. روز چهارشنبه، او مدعی شد: «ما در مراحل پایانی موضوع ایران هستیم. خواهیم دید چه اتفاقی می‌افتد. یا به توافق می‌رسیم یا کارهایی خواهیم کرد که کمی ناخوشایند خواهد بود».

برای آمادگی در برابر احتمال ازسرگیری درگیری‌ها، آمریکا تجهیزات دریایی بیشتری را به نزدیکی سرزمین‌های اشغالی منتقل کرده تا حفاظت بیشتری در برابر توان نظامی ایران فراهم شود. به گفته مقام‌های آمریکایی، اگر جنگ دوباره آغاز شود، میزان مشارکت متحدان منطقه‌ای ایران عامل تعیین‌کننده‌ای خواهد بود. در دور قبلی درگیری‌ها، رژیم صهیونیستی تا پایان مارس تنها قادر بود ۵۰ درصد از تعداد حملات هوایی ابتدای جنگ را انجام دهد؛ زیرا هواپیماها و خلبانانش در نتیجه عملیات علیه حوثی‌های یمن و حملات به حزب‌الله لبنان «فرسوده» شده بودند.

گریکو گفت: «کاهش توان پروازی مسئله مهمی است. ارتش اسرائیل در غزه و لبنان فرسوده شد و پرسش من این است که آیا فرماندهان توان حفظ سرعت عملیات را دست‌کم گرفته بودند یا نه».

بر اساس گفته مقام‌ها، آمریکا و رژیم صهیونیستی از پیش بر سر چهارچوب دفاع موشکی بالستیک توافق کرده بودند؛ چهارچوبی که عملاً تضمین می‌کرد رهگیرهای پیشرفته‌ای مانند تاد و موشک‌های مستقر روی ناوها، بخش عمده تهدیدهای موشکی علیه این رژیم را خنثی کنند. اسرائیل بیشتر به سامانه‌های سطح پایین‌تر مانند گنبد آهنین و فلاخن داوود برای مقابله با پرتابه‌های حزب‌الله و یمن متکی بوده و رهگیرهای پیشرفته‌تر خود را حفظ کرده است. به گفته مقام‌ها، نتیجه این رویکرد کاهش «قابل‌توجه» ذخایر آمریکا بوده، در حالی که اسرائیل توانسته ذخایر سامانه‌های پیشرفته‌تر خود را حفظ کند.

جاستین لوگِن، مدیر مطالعات دفاعی و سیاست خارجی مؤسسه کِیتو گفت این وضعیت با شعار «اول آمریکا»ی ترامپ در تضاد به‌نظر می‌رسد. به گفته لوگان، افشای این موضوع در سال گذشته که پنتاگون تنها ۲۵ درصد از ذخایر مورد نیاز سامانه دفاع هوایی پاتریوت را برای اجرای برنامه‌های دفاعی خود در اختیار دارد، باید زنگ خطر جدی محسوب می‌شد. او افزود: «اینکه چرا این موضوع برای مقام‌های دولت ترامپ به آژیر هشدار تبدیل نشد، واقعاً عجیب است».