حجت الاسلام خسروپناه: بصیرت فرهنگی بدون وجود پشتیبانی دینی ممکن نسیت

به گزارش گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، حجت الاسلام عبدالحسین خسروپناه در جمع دانشجویان شرکت کننده در طرح ضیافت اندیشه نخبگان که در مشهد مقدس در حال برگزاری است، گفت: ابتدا باید خوب راجع به فرهنگ خود و سپس ضد فرهنگها اطلاعات و تجربه پیدا کرد تا بتوان در مقابلش ایستاد و با آن مقابله کرد.
 

اين استاد حوزه و دانشگاه گفت: جریان های فکری روی نخبگان، اما جریانهای فرهنگی روی توده مردم تاثیر گذار است.
 

وی با بیان این که ممکن است در جامعه با مدیریت جمعیتی ،باعث شوند تا آن جمعیت تاثیری بر جامعه بگذارد در این صورت جریانی را بوجود آورد، ادامه داد: حال این جریان ممکن است تاثیرش سیاسی باشد که تبدیل می شود به جریان سیاسی و یا فرهنگی که جریان فرهنگی نامگذاری می شود.
 

به گفته خسروپناه، تاکنون جریانی دیده نشده که سیاسی بوده اما اقتصادی نباشد و هر جریان تلفیقی از این دو نوع محسوب می شود.
 

وی به جریان فتنه سال  88 که تاثیر سیاسی وسیعی در جامعه ایجاد کرده بود، اشاره کرد و گفت: این جریان تاثیرات فکری و اقتصادی نیز ایجاد کرد اما جریان سیاسی نام گرفت.
 

خسروپناه عنوان کرد: تا قبل از جریان فتنه سال 88 اگر در دانشگاهی بحث ولایت فقیه مطرح می شد تنها عده معدودی با سوالاتی محدود در این بحث ها شرکت می کردند اما بعد از این جریان و نشست های ولایت فقیه در دانشگاه ها با استقبال بالایی از سوی دانشجویان و استادان روبرو و سوال های فلسفی و فقهی فراوانی در این زمینه مطرح می شد.
 

این استاد حوزه و دانشگاه با بیان این که مخاطب جریان های فرهنگی خیلی بیشتر از مخاطب جریان فکری هستند؛ یادآورشد: جریان شناسی فرهنگی و ضد فرهنگی بحث بسیار حساسی است چرا که بر توده جامعه تاثیر گذار است.

وی با مطرح کردن این پرسش که فرهنگ چیست، ادامه داد: به مجموعه پیوسته ای از باورها، اعتقادات و رفتار فرهنگ می گویند، لذا ما حتی می توانیم باورهای دینی، اندیشه ها، باورها و اخلاقیات را هم جز فرهنگی جامعه محسوب کنیم.

به گفته حجت الاسلام والمسلمین خسروپناه، فرهنگ دامنه وسیعی دارد که اندیشه ها و یا حتی باورهای فکری که جریان از روی آن ساخته می شود از فرهنگ سرچشمه می گیرد وتمام اندیشه های سیاسی یک جامعه می تواند جزء فرهنگ جامعه باشد.

این استاد حوزه و دانشگاه به فرقه ها و جریان هایی که در یک جامعه بوجود آمده و می توانند منشا تغییر فرهنگ یک جامعه باشند، اشاره کرد و افزود: فرقه ها کارشان این است که یک رهبری دارند، عضو گیری می کنند در صدد کسب قدرت، ثروت و شهرت هستند. برنامه ریزی می کنند تا اعضا را به استثمار در بیاورند و معمولا نوجوانان، جوانان و بویژه بانوان و بزرگسالان را نیز جذب می کنند.

وی ادامه داد: جذب مخاطب جوان برای آنها خیلی اهمیت دارد و تحقیقات میدانی نشان داده کسانی که دارای بحرانهای فکری، اخلاقی و بویژه بحرانهای خانوادگی هستند راحت تر جذب می شوند.

خسروپناه با بیان این مثال که پزشکان، مهندسان فرهنگ خاص و ویژه ای دارند؛ تصریح کرد: فرهنگی در کل جامعه جریان دارد که این فرهنگ عمومی را به سه دسته تقسیم می کنند، یک دسته فرهنگ حاکم و مدیریت شده توسط دولت دسته دوم خرده فرهنگ هایی که در کف جامعه وجود دارد مثل تولیت و دسته سوم که عبارت است از ضد فرهنگی که از دل آن فرقه ها وجریان های سیاسی و فرهنگی از دل آن بوجود می آیند.

این استاد حوزه و دانشگاه  ادامه داد: ضد فرهنگ به این معنی که اعضای آن فرقه در برابر فرهنگ حاکم بر جامعه بایستند که اکثر اوقات هم به شکل زیرزمینی کار می کنند و اکثرا در خرده فرهنگ ها نفوذ می کنند و از کاستیها استفاده می کنند تا یک فرقه ضد فرهنگ را ایجاد کنند.

به گفته وی؛ از نیمه قرن بیست بویژه سال 1970 به بعد استعمارگران به این نتیجه رسیدند که باید کار فرهنگی انجام دهند و بیشر فعالیت آنها در زمینه  تغییر فرهنگ ملت ها و تغییر دین، نخبگان و دانش است.
به گفته حجت الاسلام والمسلمین خسروپناه، جریان های ضد فرهنگ در ایران حدودا به ده دسته تقسیم می شوند.
 

وی با بیان این که جریان فراماسونری، جریان فرهنگی سیاسی از سوی  آمریکا است که در حال انجام فعالیت ضد فرهنگی است؛ گفت: حتی در جوامع خودشان هم همین کارها را انجام می دهند چون با به ابتذال کشیدن مردم آنها را سرگرم می کنند و ابتذال فرهنگی افیون ملتها است. این ملتی که دچار ابتذال شده دیگر نمی تواند سیاست زمان خود را اجرا کند و طبیعتا هر بلایی که می خواهند یر سرشان می آورند.
 

خسروپناه افزود: حرکت انقلاب اسلامی ما در ایران به دنیا فهماند که ما با فرهنگ اصیل اسلامی می توانیم در مقابل فراماسونری بایستیم. این مقاومت 32 ساله نشان از قدرت بالای ما دارد و این یعنی شکست فراماسونری ولی دشمن آرام نمی گیرد و باید دشمن را شناخت.

این استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه خطرناکترین جریان های ضد فرهنگ، ابتذال فرهنگی است، تاکید کرد: این جریان در حال مدیریت شدن است و در چهار عرصه خود را ظاهر کرده که از آنها به ادبی و سینمایی می توان اشاره کرد. چه در سینمای ایران و چه سینمای جهان. چه در فیلم های جنسی، اکشن و غضبناک که ظاهرا معلوم است و چه حتی در فیلم های دینی و معنی گرا. که در این فیلم های معناگرا دایم موضوع این است که خدا با انسان دشمنی دارد و می خواهد او را نابود کند و در مقابل انسان پیروز شود.