لزوم توجه به خلق آثار آیینی در ساحات مختلف/ فضای اشعار آیینی غالبا مرثیه است

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، نشست ادبی منظومه با حضور سعید بیابانکی پیرامون بازخوانی کتاب «نامه‌های کوفی» به میزبانی امیرعلی سلیمانی شاعر عصر شنبه ۳۰ خرداد در بخش کافه علم باغ کتاب تهران برگزار شد.

در ابتدای جلسه امیرعلی سلیمانی شاعر و میزبان نشست غزل اول کتاب «نامه‌های کوفی» اثر سعید بیابانکی را برای حاضران قرائت کرد.

سلیمانی در ادامه پیرامون معرفی بیشتر کتاب گفت: این اثر سال ۱۳۹۳ منتشر شده است و به خاطر دارم زمانی که کتاب چاپ شد نسبت به سایر آثار آیینی اثری متمایز بود، این کتاب به نوعی نگاه تازه‌ای به شعر آیینی را ارائه می‌دهد.

وی ادامه داد: نکته قابل توجه در این اثر این است که فصل «نامه‌های کوفی» شعر‌های آزاد شاعر است که پیش‌تر ما سعید بیابانکی را به شعر‌های موزون می‌شناختیم و بطور کلی جهان تازه‌ای را ارائه داده است.

سپس سعید بیابانکی گفت: بیش از ده سال از انتشار «نامه‌های کوفی» می‌گذرد و در زمان انتشار استقبال زیادی از کتاب شد. آن زمان پیش از سرودن فصل سوم فصل‌های قبل‌تر را در فضای مجازی منتشر می‌کردم و مورد توجه قرار می‌گرفت.

وی ادامه داد: همچنین بعد از انتشار واکنش‌های مثبت و منفی از افراد صاحب‌نظر و مردم گرفتم که برایم جالب بود.

امیرعلی سلیمانی بیان کرد: اینکه نشر سوره مهر این کتاب را منتشر کرده است نوعی خوش‌سلیگی است و جالب توجه است.

بیابانکی با اشاره به خاطرات کودکی خود گفت: در نوجوانی تعزیه خوانی می‌کردم و نقش کودکان تعزیه را اجرا می‌کردم. اما گروه بهم ریخت و این کار را ادامه ندادم.

بیابانکی پیرامون تجربه سرایش شعر آزاد گفت: شعر را از انجمن‌هایی آغاز کردم که به شعر سپید نمی‌پرداختند و به نوعی به آن اهمیت نمی‌دادند ولی بعد‌ها با افرادی در این حوزه آشنا شدم و تحت تاثیر کلام آنها قرار گرفتم و کم و بیش شعر سپید سرودم، اما خودم را شاعر سپیدسرا نمی‌دانم و بخش «نامه‌های کوفی» کتاب، مجموعه نامه است و نوعی تلنگر است که از صنعت تضاد در آن بهره گرفته شده است.

در ادامه امیرعلی سلیمانی شاعر میزبان در خصوص شعر آیینی گفت: شعر‌های کتاب «نامه‌های کوفی» مثال نقضی است که می‌توان اشعار آیینی از ابعاد مختلف مورد توجه قرار داد.

بیابانکی در ادامه گفت: فضایی که در اشعار آیینی حاکم است غالبا مرثیه است و شاهکار مرثیه عاشورایی دوازده بند معروف محتشم کاشانی است که در زمان شاه طهماسب سروده شده است.

وی ادامه داد: دیوان محتشم کاشانی را بار‌ها مطالعه کردم و دوازده بند معروف آن خودش به تنهایی یک مرثیه قدرتمند است. بعد از دوره محتشم همچنین مثنوی گنجینه الاسرار مولانا عمان سامانی در دوره قاجار هم یک ابر شعر است و یک فضای متفاوت و شاهکار است. بعد از این دو اثر هرگز اثری به استحکام این دو کتاب ندیدم.

در ادامه بیابانکی بخش‌هایی از گنجینه الاسرار را پیرامون واقعه عاشورا برای حاضران قرائت کرد و گفت: تصاویر بسیار زیبایی با استفاده از کلمات در این اثر خلق شده است در رابطه با گفت‌و‌گو‌هایی بین حضرت زینب (س) و حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و این شاهکار است.

وی ادامه داد: همچنین با آمدن شعر نو هم کار‌های متفاوتی خلق شده است از جمله اثر "خط خون" آقای گرمارودی که اثری متفاوت و غنی است.

وی همچنین به کتاب گنجشک و جبرئیل اثر حسن حسینی اشاره کرد و گفت: عنوان این کتاب برایم مبهم بود تا جلسه‌ای که شاعر را ملاقات کردم و در جلسه مطرح کرد که در کودکی نام جبرئیل برای من تداعی کننده یک پرنده بزرگ بود و خودم را در برابر آن یک پرنده کوچک مانند گنجشک میدیم و همین حس را در نسبت خودم با عاشورا داشتم و عنوان کتاب را از این حس خود برداشت کردم.

شاعر میهمان بیان کرد: عمدتاً آثار عاشورای در صدسال اخیر مرثیه و بیشتر توصیفی است در چگونگی شهادت امام حسین علیه السلام تا تبیینی.

سلیمانی ادامه داد: خلاقانه بودن در آثار امروز کمتر دیده می‌شود که باید مورد توجه قرار بگیرد.

در پایان بیابانکی بخش‌هایی از اوایل کتاب " نامه‌های کوفی" را برای حاضران قرائت کرد. در ادامه شاعران حاضر به خوانش اشعار خود پرداختند.