حیا؛ گمشده دینی در جامعه دینداران!

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، سید محمد مهدی موسوی؛ شاید از نگاه خیلی ها، در پس پرده انتشار ویژه نامه پر از توهین و مملو از تمسخر ارزش حجاب چادر «خاتون» روزنامه ایران، اهداف و اغراض خاص سیاسی جریان انحرافی نهفته باشد که این گمان البته به واقعیت بسیار هم نزدیک است، اما به نظر می رسد اصل موضوع مهم تر و فراتر از این بحث ها باشد.

 

در واقع سیاست گذاران و مجریان جریان انحرافی با دنبال کردن این رویه ضد اسلامی و ضد قرآنی، خواسته یا ناخواسته در راستای محو و کم رنگ کردن فرهنگ عفت، حیا و غیرت در جامعه گام برداشته اند.

 

اساسا عفت و غیرت از نگاه اسلام آن قدر مهم و ارزشمند است که حدود 20 آیه قرآنی و نیز بالغ بر هزار روایت نورانی در این باره وارد شده است؛ گو اینکه شرع مقدس از این همه تاکید قصد آن داشته حجت را بر بی توجهان و کم توجهان به عفت و غیرت تمام کند که انصافا نیز کرده است.

 

با اندکی دقت در آیات و روایات وارده متوجه می شویم عفت زنان و غيرت مردان، در حقیقت دو ميوه و ثمره درخت حيا هستند که متاسفانه در این دوره و زمانه به گمشدگان حیطه انسانیت تبدیل شده اند و انصافا جا دارد که بارها و بارها تاسف خورد از اینکه در بازار بی عفتی و بی غیرتی، عده ای که شمارشان نیز مع الاسف کم نیست با یکدیگر کورس گذاشته اند؛ یکی نیست که بپرسد خواهر و برادر مسلمان من، آخرش که چی؟ نمی دانم شاید به خیال خام خود فکر می کنند اقتضای زندگی در عصر مدرن این است و جز این نیست!

 

خداوند حفظ کند حضرت آيت‌الله مظاهري از مراجع معظم تقلید را که در یکی از جلسات درس اخلاق خویش در تبيين «غيرت ديني» به نکته ظریفی اشاره کرده و گفتند: «غيرت ديني يک مسلمان به اين معناست که اگر همه دنيا را به او ببخشند و از او بخواهند ذره‌اي در برابر دين و دستورات ديني، بي‌توجه باشد، هرگز به چنين معاوضه‌اي تن ندهد.» و به راستی مگر مفهوم انسان مومن هم جز این است که این ذره ای را هم مراقب است؛ مراقب از اینکه در محضر خداست و حقا که در محضر خدا نباید معصیت کرد.

 

از دیدگاه دین مبین اسلام، حیا در نظام تربیتی انسان از چنان جایگاه رفیعی برخوردار است که رئیس مذهب حقه شیعه، امام جعفر صادق (ع) در حدیث گهرباری می فرمایند: «نیکی های اخلاق ده تاست و در رأس آنها حیاست.» همچنین حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی(ص)، خلق و خوی اسلام را حیا معرفی کرده و می فرمایند:« حیا همه دین است». خلاصه آن که حیا آن قدر مهم و کلیدی است که در روایات متعددی آمده که «اگر حیا نباشد، همه چیز جایز می شود» آری! همه چیز!