کد خبر:۱۴۵۸۰۶۰
ناسا تصویری از یک «دنبالهدار» منتشر کرد که دنبالهاش ۱۰۰ سال نوری است
تصویر روز ناسا، سحابی «پیله» را نشان میدهد؛ جرمی با سر درخشان و دنبالهای غبارآلود که از دور، شبیه یک دنبالهدار کیهانی به نظر میرسد.
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ وقتی به آسمان شب نگاه میکنیم، بعضی اجرام آنقدر شکل متفاوتی دارند که ممکن است در نگاه اول با چیز دیگری اشتباه گرفته شوند. تصویر روز نجومی ناسا (APOD) در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶ یکی از همین منظرهها را به نمایش گذاشته است؛ سحابیای که ظاهرش بیش از آنکه شبیه یک ابر گازی معمولی باشد، یادآور یک دنبالهدار است.
این تصویر، سحابی پیله (Cocoon Nebula) را در صورت فلکی دجاجه (Cygnus) نشان میدهد؛ منطقهای از آسمان که در آن ستارگان فراوانی در کنار ابرهای میانستارهای دیده میشوند.
سحابی پیله که با نام IC ۵۱۴۶ نیز شناخته میشود، در واقع یک منطقه فشرده و فعال برای شکلگیری ستارگان است. بخش درخشان آن در قسمت پایین تصویر قرار گرفته و در کنار آن، رشتهای طولانی از ابرهای غبارآلود به سمت چپ کشیده شده است. همین ترکیب باعث شده کل ساختار ظاهری شبیه یک دنبالهدار پیدا کند.
اما شباهت این جرم به دنبالهدار فقط یک ویژگی ظاهری نیست؛ پشت این «دم» طولانی، فرایندهای مهمی در جریان است.
بخش درخشان مرکزی سحابی حدود ۱۰ سال نوری گستردگی دارد، در حالی که دنباله تاریک و غبارآلود آن تقریباً ۱۰۰ سال نوری امتداد پیدا کرده است. هر دو بخش در فاصلهای حدود ۲۵۰۰ سال نوری از زمین قرار دارند.
در مرکز این منطقه، یک ستاره درخشان قرار دارد که به احتمال زیاد انرژی لازم برای روشن شدن سحابی را تأمین میکند و در پاکسازی بخشی از فضای اطراف خود نیز نقش دارد.
با این حال، بخش تاریک تصویر شاید از قسمت درخشان آن مهمتر باشد. رشتههای غبار میانستارهای در نور مرئی تاریک دیده میشوند، اما این تیرگی به معنای خالی بودن آنها نیست. در دل همین ابرهای غبارآلود، ستارگان جدید در حال شکلگیری هستند.
تصویر ثبتشده، نمایی وسیع از این منطقه را در اختیار مخاطب قرار میدهد و بیش از دو درجه از آسمان را پوشش میدهد؛ یعنی بهجای تمرکز صرف بر بخش درخشان سحابی، ساختار گستردهتری از محیط اطراف آن را نیز نشان میدهد.
این عکس در ژوئیه ۲۰۲۶ از منطقه دره مرگ در کالیفرنیا ثبت شده و توسط پیوتِر چرسکی تهیه شده است.
سحابی پیله نمونهای از ساختارهایی است که در نگاه اول ممکن است تنها به دلیل ظاهر متفاوتشان مورد توجه قرار بگیرند، اما بررسی دقیقتر آنها را به پنجرهای برای مطالعه تولد ستارگان تبدیل میکند؛ جایی که ابرهای غبار و گاز، محیط شکلگیری نسلهای جدید ستارهای را فراهم میکنند.
لینک کپی شد
گزارش خطا