مردم كوفه در شب قدر، فروغ قدر را خاموش كردند

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، اگر خدا در باور همگان بود، اما علي در باور خدا بود و خدا در شب معراج با صداي علي آخرين فرستاده اش را آرام كرد و تسلي داد.

علي (ع) نور خدا و عدالت خدا در روي زمين بود علي پرچم دار عدالت بود و علي اين رافت خدا را نبايد تنها در تقسيم بيت المال و ايتام يتيمان خلاصه كرد علي عشق، قدرت، علم و حلم خدا در زمين بود علي ياور رسالت پيامبر و بازوي دين خدا بود.

واي بر ما و بر مردم كوفه كه علي را به اندازه نخل هاي كوفه نشناختيم و به اندازه چاه تنهايي پاي سخنان علي ننشستيم سخناني كه وقتي علي آنها را در كتابي به عنوان دومين كتاب دين اسلام گردآوري مي كرد تمام شعور بشريت را در تمام دوران ها روي دايره ريخته، و پيش چشم نهاد بود و اينك تمام بشريت از فهم آن عاجزند.

آري عاجزند از درك علي و فهم سخنان او كه سطر سطر آن رشته كه محلي براي رسيدن به خدا بودند خاك خوردن در لاي پارچه هاي سبز و اين است گمراهي و بي راهه رفتن انسان در شناختن علي.

آري بايد برگزيده خدا بود تا قرآن ناطق را شناخت و براي ياري دين اسلام او را برگزيد يا بايد فاطمه (س) بود تا باور خدا را باور كرد. نه مردم كوفي كه در شب قدر سر فروغ قدر را شكافته و آن را خاموش كردند و در نيافتند و تا ابد سرنوشت شومي را براي خود رقم زدند.

آري علي را، اين باور خدا را، چه به ذهن كوچك و سراسر جهل مردم كوفه، و اين عصاره عدالت خدا چه به دل هاي زنگار گرفته موجودهاي خزيده در پس كوچه هاي تاريك كوفه... واي كه انسان چقدر از شناخت اين عجوبه خدا اين فروغ شب قدر عاجز است.

 

آري شب قدر شب گريه و زاري نيست شب شناختن و شب تفكر در تفكر خلفت خداست؛ زيرا به راستي اگر فاطمه (س) هدف خلقت است علي تفكر خلقت خداست.

 

شب قدر در يافتن و شناختن قرآن ناطق است و رسيدن به اين باور در آن دم كه با دستي قرآن به سر مي گيري بايد دست ديگرت در دست اهل بيت (ع) باشد و تجديد بيعت با ولي تا به اين باور برسي كه اگر انساني كه به راحتي بتواند سر عدالت علي را بشكافد، مي تواند خون خدا (ثارالله) را هم بريزد و سيلي بر گلگونه ياور خدا بزند.

 

واي بر بشريت و واي بر مردم كوفه كه نداست علي اين عدالت خداگر بود ديگر نبود ضجه هاي نبود عدالت در پس كوچه هاي تاريك دنياي بشريت كه اينك گوش فلك را كر كرده... اي كاهش مجالي بود براي علي (ع)....