کد خبر:۱۴۲۲۳۴۹
رحلت سیمیندخت وحیدی؛ خاموشی آسمان شقایق در پهنه ادبیات/ فقدانی بزرگ در پهنه ادبیات معاصر
جامعه فرهنگی و ادبی کشور با خبر درگذشت سیمیندخت وحیدی، شاعر فرهیخته و متعهد، روبهرو شد. ایشان که از چهرههای ماندگار ادبیات معاصر و از زنان پیشگام در عرصه شعر بانوان پس از انقلاب اسلامی بود، با رحلتی که با آیهای از قرآن کریم همراه شد، جای خالی خود را در حافظه فرهنگی ایران و ساحت ادبیات فارسی باقی گذاشت.
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، سیمیندخت وحیدی در سال ۱۳۱۲ هجری شمسی در شهر جهرم استان فارس متولد شد. مسیر هنری او از سن ۱۷ سالگی آغاز گشت. وی پس از گذراندن دوران تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه در زادگاه خود، به تهران مهاجرت کرد و با کسب مدرک کارشناسی در رشته ادبیات، پایههای علمی خود را برای ورود به دنیای پر رمز و راز کلام استوار ساخت.
آثار و اشعار بانو وحیدی بازتابدهنده تحولات تاریخی و عقیدتی عصر خویش است. رویکرد آثار وی را میتوان به دو دوره تقسیم کرد:
۱. دوران پیش از انقلاب:اشعار با محوریت مسائل سیاسی و اجتماعی سروده میشد.
۲. دوران پس از انقلاب:آثار ایشان با محوریت ارزشهای انقلاب اسلامی، ارادت به پیشوایان دینی و تجلیل از رزمندگان دفاع مقدس رنگ و بوی عرفانی و ایمانی به خود گرفت.
او نه تنها شاعری در خلوت بود، بلکه کلمه را از حاشیه امن به متن مسئولیت آورد؛ بهطوری که در دوران دفاع مقدس، با حضور در خطوط مقدم جبهه و شهرهای جنگزده، با شعرخوانی در کنار رزمندگان، روحیه معنوی آنها را تقویت میکرد.
بانوی فقید تنها در عرصه سرایش شعر نبود، بلکه در عرصههای مختلف فرهنگی نقش فعالی داشت:
آموزش و تربیت:سالیان متمادی در حوزههای آموزش و پرورش و تربیت معلم به خدمت رساند.
مدیریت فرهنگی:وی عضو رسمی حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، سردبیر ماهنامه «کوثر» و سرپرست انجمن ماهانه شعر بانوان بود.
هنرهای تجسمی:علاوه بر توانمندی در کلام، در زمینه نقاشی نیز مهارت و ذوق هنری داشت.
در کارنامه ادبی سیمیندخت وحیدی، مجموعههای ارزشمندی به چشم میخورد که از جمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
مجموعه اشعار: «هور»، «یک آسمان شقایق»، «حس میکنم زندگی را»، «موجهای بیقرار»، «در قاب گلها»، «چشم بیمار» و «از نگاه آینهها».
آثار منثور و منتخب:دو کتاب «منتخب ادبیات به نظم و نثر».
تجلیل از ایشان در سالهای پس از انقلاب، از جمله اهدای نشان درجه یک هنری، تنها بازتابی کوچک از منزلتی بود که در ضمیر اهل ادب و جامعه هنری استوار شده بود. ایشان از جمله معدود زنانی بود که با حضوری نجیبانه و مستمر، برای تثبیت و اعتلای جایگاه شعر بانوان در ایران کوشید.
درگذشت سیمیندخت وحیدی، فقدان چهرهای است که شعر را در متن زیست اخلاقی، تاریخی و ایمانی خود معنا کرد. وی از جهرم تا تهران، و از کلاس درس تا جبهههای دفاع مقدس، همواره با کلام خود بر پیوند میان هنر و ایمان تاکید داشت.
لینک کپی شد
گزارش خطا
