اروپا پناهگاه امن تروریست‌ها شده/ لزوم فشار بودجه‌ای عراق بر اقلیم کردستان

 به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، مهدی عزیزی کارشناس مسائل منطقه در خصوص رأی صادره از سوی اینترپل در قبال سران و اعضای شبه نظامیان مسلح کُردی مستقر در اقلیم کردستان عراق اظهارداشت: در این ارتباط باید گفت که آمریکایی‌ها نیز به این نتیجه رسیده‌اند که حضور این گروه‌ها برای استقرار و امنیت عراق و منطقه خطرناک است. ایران در ابتدا بیشتر بر تعهدات و توافق‌نامه‌های خود با اقلیم کردستان تمرکز داشت، اما پس از مشاهده تحولات و مشکلات پیش‌آمده، مستقیماً با دولت مرکزی وارد تعامل شد. این فرصت به دولت مرکزی عراق داده شد تا خود را بهتر مستقر کند و ما عملاً استقلال نظامی و سیاسی بیشتری به آن اعطا کردیم.

وی گفت: بنده زمانی که با آقای محمد شیاع السودانی، نخست‌وزیر وقت عراق، صحبت می‌کردم، بر لزوم برخورد جدی با این گروه‌ها تأکید داشتیم. فرماندهان و رهبران ارشد این گروه‌ها به کشور‌های اروپایی رفته و آنجا مستقر شده‌اند، در حالی که نیرو‌های رده میانی و پایین را در معرض خطر قرار داده‌اند. این افراد باید محاکمه شوند، به‌ویژه آنکه خود ملت کرُد نیز قربانی اقدامات آنها شده است.

این کارشناس مسائل منطقه تصریح کرد: ایران هیچ‌گاه حامی گروه‌های تروریستی مخالف تمامیت ارضی عراق نبوده و نیست و از همه جریان‌های سیاسی که تمامیت ارضی عراق را محترم می‌شمارند، حمایت می‌کند؛ اما متأسفانه اربیل به مرکزی برای تردد جاسوسان اسرائیلی و فعالیت مراکز موساد تبدیل شده است. مواد ۷ و ۸ قانون اساسی عراق این فعالیت‌ها را ممنوع کرده، اما برخی مقامات عراقی به‌ویژه جریان‌های ضد مقاومت و ضد ایرانی این قانون را صرفاً در برابر ایران اعمال می‌کنند.

عزیزی بیان کرد: وقتی ایران برای دفاع از حاکمیت خود به مقر‌های تروریستی موساد یا گروه‌های تجزیه‌طلب حمله می‌کند، برخی مقامات عراقی فوراً ایران را متهم می‌کنند، در حالی که حضور اسرائیل و فعالیت گروه‌های تجزیه‌طلب در خاک عراق را نادیده می‌گیرند. دولت مرکزی عراق باید با ابزار‌هایی مانند فشار بودجه‌ای بر مقامات اقلیم کردستان تأثیر بگذارد؛ زیرا بخش مهمی از بودجه اقلیم وابسته به دولت مرکزی است.

وی در خاتمه خاطرنشان کرد: درخواست‌های استرداد این افراد به کشور‌هایی مانند بلژیک، آلمان، فرانسه و سوئد نشان می‌دهد که این کشور‌ها نه تنها استرداد نمی‌کنند، بلکه به محلی امن برای پناه دادن به تروریست‌ها تبدیل شده‌اند. به اعتقاد من، تنها با فشار‌های دیپلماتیک از طریق سازمان ملل و بهره‌گیری از اهرم‌های تجاری و ارتباطی دولت عراق با این کشور‌ها می‌توان به نتیجه رسید.