دیپلماسی به سبک ترامپ جنایتکار؛ عمان را به‌خاطر مذاکره با ایران به بمباران تهدید کرد

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در گفت‌وگو با خبرنگار فاکس‌نیوز، با ادبیاتی تهدیدآمیز اعلام کرد اگر عمان در مسیر سیاست آمریکا درباره تنگه هرمز مانع ایجاد کند، آمریکا این کشور را بمباران خواهد کرد.

این تهدید در حالی مطرح شده که عمان نه در حال اقدام نظامی، بلکه در حال مذاکره با ایران برای یافتن سازوکاری جهت تأمین عبور ایمن کشتی‌های تجاری از تنگه هرمز است؛ موضوعی که واکنش ترامپ به آن، بار دیگر نشان می‌دهد کاخ سفید حتی تلاش‌های دیپلماتیک متحدان خود را نیز تنها تا جایی تحمل می‌کند که با خواسته‌های واشنگتن تعارض نداشته باشد.

تهران و مسقط در حال رایزنی درباره چارچوبی هستند که ضمن حفظ حاکمیت و حقوق دو کشور ساحلی، امکان تردد امن شناورهای تجاری را فراهم کند. با این حال، رئیس‌جمهور آمریکا به‌جای حمایت از این مسیر دیپلماتیک، زبان تهدید نظامی را علیه عمان به کار گرفته است.

تهدید اخیر ترامپ نخستین مورد از فشار مستقیم او علیه مسقط نیست. وی پیش‌تر نیز عمان را در ارتباط با همین مسئله به برخورد نظامی تهدید کرده بود؛ رفتاری که نشان می‌دهد سیاست خارجی دولت او در برابر کشورهای منطقه، حتی متحدان واشنگتن، به‌سرعت از مذاکره به تهدید و زور متوسل می‌شود.

تناقض در رفتار آمریکا زمانی پررنگ‌تر می‌شود که واشنگتن از یک سو خود را مدافع آزادی کشتیرانی و ثبات منطقه معرفی می‌کند و از سوی دیگر، رئیس‌جمهورش کشوری را که برای حل اختلاف از مسیر مذاکره وارد شده، صریحاً به بمباران تهدید می‌کند.

تنگه هرمز یکی از مهم‌ترین شریان‌های انتقال انرژی جهان است و تشدید تنش در این آبراه می‌تواند پیامدهای مستقیمی برای بازار جهانی نفت و قیمت سوخت داشته باشد. با این حال، ترامپ همزمان با افزایش فشارهای اقتصادی داخلی آمریکا، همچنان بر ادبیات نظامی و تهدیدآمیز خود پافشاری می‌کند.

رئیس‌جمهور آمریکا پیش‌تر نیز مدعی شده بود پس از پایان جنگ، تنگه هرمز را «قلمرو ایالات متحده» اعلام خواهد کرد؛ ادعایی که در کنار تهدید به بمباران عمان، تصویری روشن از نگاه سلطه‌جویانه دولت او به منطقه و آبراه‌های راهبردی آن ارائه می‌دهد.

در چنین شرایطی، تلاش مسقط برای دستیابی به یک تفاهم با تهران در برابر رویکردی قرار گرفته که پاسخ خود به اختلافات دیپلماتیک را نه گفت‌وگو، بلکه تهدید نظامی تعریف می‌کند؛ رویکردی که هزینه‌های آن پیش از هر چیز متوجه امنیت منطقه و اقتصاد جهانی خواهد بود.