بازار سیاه تئاتر؛ ورود برای همه پولدارها آزاد است!
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، چند هفتهای است که بالاخره دربهای سالنهای نمایش به روی علاقهمندان باز شده است. بعد از اینکه مدتی به دلیل جنگ خبری از تئاتر و نمایش نبود، آرامآرام صحنه جان دوبارهای گرفته است. حالا دوباره نام نمایشها در میان مردم شنیده میشود و سالنها میزبان مخاطبانی هستند که مدتها منتظر بازگشت تئاتر بودند. از «دایی وانیا» گرفته تا «پسران فریدون»، همگی سر و صدای زیادی به پا کردهاند.
ورود چهرهها به صحنه
ورود چهرهها و ستارگان سینما به صحنه، اقبال مخاطبان را بالا برده و هنردوستان سایتهای خرید بلیت را برای یک نمایش درست و درمان بالا و پایین میکنند. حضور بازیگران شناختهشده باعث شده بعضی از نمایشها خیلی زود مورد توجه قرار بگیرند و بلیتهایشان در مدت کوتاهی به فروش برسد.
تا اینجای کار همه چیز گل و بلبل است و جریان مثبتی در تئاتر در جریان است. سالنها دوباره پر شدهاند، مخاطبان برگشتهاند و هنرمندان نیز فرصت پیدا کردهاند تا بعد از یک دوره سخت، دوباره روی صحنه بروند.
دلمان میخواست اندکی از محتوا و فرم نمایشها بنویسیم و درباره کیفیت اجراها صحبت کنیم؛ اینکه کدام نمایش ارزش دیدن دارد، کدام بازیگر درخشان ظاهر شده و کدام اثر توانسته ارتباط بهتری با مخاطب برقرار کند. اما به دلایل مختلفی این کار برای ما میسر نشد. چرا که ما هم موفق به خرید بلیت در بازار سیاه نشدیم!
بازار سیاه خرید بلیت
اگر قصد خرید بلیت داشته باشید و رأس ساعتی که سایت برای خرید باز میشود مراجعه کنید، با تعداد زیادی صندلی پر و خریداریشده مواجه میشوید. اتفاقی که چندان قابل باور نیست. مخاطب دقیقاً در همان لحظهای که امکان خرید بلیت فراهم میشود، وارد سایت میشود، اما بخش قابل توجهی از صندلیها پیش از آنکه حتی فرصتی برای انتخاب به او داده شود، ناپدید شدهاند.
حالا اگر کمی اسکرول کنید و در فضای مجازی بچرخید، داستان عجیبتر میشود. همان بلیتهایی که چند دقیقه پیش در سایت رسمی نمایش ناپدید شده بودند، در صفحات مختلف با قیمتهایی چند برابر پیدا میشوند. کافی است پول بیشتری داشته باشید تا بتوانید همان بلیتی را که دیگران نتوانستهاند تهیه کنند، از دلالان بخرید و برای فرصتی که در اختیارتان گذاشتهاند تا نمایش مورد علاقهتان را ببینید، کمال تشکر و قدردانی را هم ابراز کنید!
مسئله فقط گران شدن چند بلیت نیست. وقتی بلیت یک نمایش در بازار سیاه چند برابر قیمت واقعی فروخته میشود، در واقع بخشی از مخاطبان تئاتر به دلیل ناتوانی مالی از دیدن یک اثر محروم میشوند. مخاطبی که شاید از مدتها قبل برای دیدن یک نمایش برنامهریزی کرده و پول بلیت را هم کنار گذاشته، در نهایت باید میان پرداخت چند برابر قیمت یا قید تماشای نمایش را زدن، یکی را انتخاب کند.
تئاتر برای چه کسانی است؟
ماهیت تئاتر لاکچری نیست، بلکه هنری است. نمایشها همیشه مخاطبانی از جنس دانشجو، هنردوست، جوانان و علاقهمندانی داشتهاند که شاید درآمد زیادی نداشته باشند، اما تئاتر را دوست دارند و برای دیدن یک اجرای خوب هزینه میکنند. طبیعی است که قیمت بلیت تئاتر باید بهگونهای باشد که هزینههای تولید اثر و دستمزد عوامل را پوشش دهد، اما قرار نیست تئاتر به تفریحی تبدیل شود که فقط عدهای خاص توانایی استفاده از آن را داشته باشند.
اگر قرار باشد برای تماشای یک نمایش موفق، علاوه بر رقابت با هزاران نفر در سایت فروش بلیت، با دلالان هم رقابت کنیم، در نهایت مخاطب واقعی بازنده این ماجرا خواهد بود.
تداوم بازار سیاه بلیت، پول بیشتری در جیب سودجویان میکند، اما در مقابل میتواند اقبال مخاطبان را از تئاتر و نمایش کم کند. مخاطبی که چند بار برای خرید بلیت تلاش کرده و هر بار با صندلیهای فروختهشده و قیمتهای چندبرابری در بازار آزاد مواجه شده، ممکن است به مرور عطای تئاتر را به لقایش ببخشد.
تئاتر برای زنده ماندن به مخاطب نیاز دارد؛ مخاطبی که بتواند وارد سالن شود، نمایش ببیند و دوباره برای دیدن یک اثر دیگر برگردد. اگر قرار باشد درهای سالنها باز باشد، اما بلیتها در بازار سیاه دستبهدست شوند، این درها عملاً فقط به روی کسانی باز خواهد بود که توان پرداخت قیمتهای چندبرابری را دارند.