تروثاوت بررسی کرد؛
کار آزاد دیجیتال، شریان حیاتی مردم غزه است که اسرائیل آن را قطع میکند
جنگ و محاصره اسرائیل، زیرساخت دیجیتال غزه را ویران کرده و هزاران جوان را از یکی از معدود راههای درآمدزایی مستقل محروم کرده است؛ از قطع برق و اینترنت تا نابودی لپ تاپها و دشواری دریافت دستمزد.
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو؛ کارگران مستقل در غزه با زیرساخت های ویران شده و محدودیت های خفه کننده رژیم اسرائیل مواجه هستند.وب سایت آمریکایی «تروثاوت» در گزارشی به این موضوع پرداخته است که جنگ و محدودیت های اسرائیل چگونه بخش کار آزاد در غزه را که منبع درآمد اصلی هزاران جوان بود، نابود کرده است؛ از طریق قطع برق و اینترنت، تخریب تجهیزات و فضاهای کاری و دشوار شدن دریافت پرداخت ها. این شرایط بسیاری از مردم را از یکی از آخرین راه های استقلال مالی در شرایط نرخ بالای بیکاری محروم کرده است.
پیش از آغاز جنگ غزه در سال 2023، کار آزاد به یک شریان حیاتی برای هزاران نفر از ساکنان غزه تبدیل شده بود. این کار یکی از معدود راه هایی بود که به آنها امکان می داد با جهان خارج ارتباط برقرار کنند و شغل هایی به دست آورند که درآمدشان چندین برابر بیشتر از درآمدهای موجود در داخل غزه بود. بر اساس آمار سازمان ملل، پیش از جنگ حدود 12 هزار نفر در غزه از طریق کار آزاد آنلاین امرار معاش می کردند.
با وجود قطعی های مکرر برق و ضعیف بودن خدمات اینترنت، مردم غزه انعطاف پذیری قابل توجهی از خود نشان دادند. این موضوع در رشد مراکز رشد کسب و کار نمایان شد؛ مراکزی که آموزش فشرده مهارت های مورد تقاضای بازار جهانی، از جمله برنامه نویسی، طراحی گرافیکی، تولید محتوا و بازاریابی دیجیتال را در اختیار جوانان فلسطینی در غزه قرار می دادند. این مراکز همچنین شرکت کنندگان را با پلتفرم های اصلی کار آزاد آشنا می کردند و به آنها امکان می دادند خدمات خود را به مشتریانی در سراسر جهان ارائه کنند.
شخصا این فرصت را داشتم که در سال دوم دانشگاه در یکی از این مراکز رشد، در یک برنامه آموزشی شرکت کنم. پس از پایان دوره، چندین قرارداد کار آزاد در زمینه نویسندگی با شرکت هایی در کشورهای خلیج فارس به دست آوردم. درآمدی که از این راه کسب کردم به من امکان داد هزینه تحصیل دانشگاهی خود را پرداخت کنم و در شرایطی که پیدا کردن یک شغل محلی تقریبا غیرممکن بود، به استقلال مالی برسم.
اکنون جنگ غزه ویرانی گسترده ای در این بخش ایجاد کرده و پایه هایی را که این فعالیت بر آنها متکی بود، نابود کرده است. از نخستین روزهای جنگ، مقامات اسرائیلی سوخت رسانی را قطع کردند و تنها نیروگاه برق غزه را از کار انداختند. بیشتر ساکنان اکنون برای تامین برق به پنل های خورشیدی باقی مانده و ژنراتورهای دیزلی خصوصی متکی هستند. با این حال، پنل های خورشیدی اغلب قادر به تامین انرژی کافی نیستند، به ویژه در فصل زمستان و دوره های هوای ابری. همزمان، برق تولیدشده توسط ژنراتورهای دیزلی به دلیل افزایش قیمت سوخت به شکل غیرقابل تحملی گران شده است؛ به طوری که قیمت هر کیلووات ساعت حدود 8 دلار است.
همچنین بر اساس اعلام وزارت ارتباطات و اقتصاد دیجیتال فلسطین، جنگ بیش از 50 درصد شبکه های اینترنت و خطوط ارتباطی غزه را تخریب کرده است. در نتیجه، خدمات اینترنت در سراسر غزه به طور فزاینده ای غیرقابل اعتماد شده و به صورت مکرر قطع می شود.
همزمان، مراکز اصلی فناوری و مراکز رشد کسب و کار به ویرانه تبدیل شده اند و تعداد بی شماری از لپ تاپ ها و تلفن های هوشمند نیز در جریان یورش های زمینی اسرائیل تخریب، سوزانده یا مصادره شده اند. محدودیت های اسرائیل برای ورود تجهیزات الکترونیکی به غزه نیز وضعیت را وخیم تر کرده است. اسرائیل بسیاری از تجهیزات الکترونیکی، از جمله تلفن ها، لپ تاپ ها و قطعات یدکی را در زمره مواد «دو منظوره» طبقه بندی می کند که ممکن است برای اهداف نظامی مورد استفاده قرار گیرند و به همین دلیل محدودیت های شدیدی برای ورود آنها به نوار غزه اعمال می شود.
محدودیت های اسرائیل بر انتقالات مالی بین المللی نیز رنج مردم را بیشتر کرده و دریافت مستقیم دستمزدها را برای کارگران مستقل در غزه تقریبا غیرممکن کرده است. در نتیجه، آنها برای دسترسی به درآمد خود مجبور شده اند به دفاتر انتقال پول متکی باشند؛ دفاتری که اغلب کارمزدهای بسیار بالایی دریافت می کنند و معمولا این کارمزد بین 15 تا 20 درصد مبلغ پرداختی است. این بدان معناست که کارگران مستقل بخش قابل توجهی از درآمد خود را صرفا به این دلیل از دست می دهند که کارفرمایان نمی توانند پرداخت ها را مستقیما به حساب های بانکی آنها منتقل کنند.
این چالش ها فعالیت در بخش کار آزاد را به شدت پیچیده کرده و موجب شده هزاران نفر از ساکنان غزه شغل خود را از دست بدهند؛ زیرا از ابزارهای اساسی لازم برای ادامه فعالیت در این حوزه محروم شده اند.
محمد سلطان، 22 ساله و برنامه نویس مستقل، به من گفت که پیش از آغاز جنگ در غزه، با شرکت های پیشرو فناوری در کشورهای خلیج فارس و اروپا قراردادهای کار آزاد داشته است:
«وقتی دانشجو بودم روی بیش از 10 پروژه کار کردم. در بعضی ماه ها درآمدم به 600 دلار می رسید و این درآمد به من کمک می کرد از خانواده ام حمایت مالی کنم.»
سلطان گفت جنگ اخیر در غزه تمام چیزهایی را که برای ساختن آنها به سختی تلاش کرده بود، نابود کرده است.
او روایت کرد:
«از نخستین روزهای جنگ، دیگر نمی توانستم برق یا اینترنت داشته باشم تا به کارم ادامه بدهم. فشار روانی شدیدی که متحمل شدم، از جمله از دست دادن خانه و پدرم و آوارگی های مکرر، مانع از آن شد که تمرکز و علاقه حرفه ای خود را حفظ کنم.
وقتی سرانجام در چادری در المواسی، در خان یونس، مستقر شدیم، در نزدیکی خود مکانی پیدا کردم که به برق و اینترنت مجهز بود. همچنین توانستم لپ تاپم را از زیر آوار بیرون بیاورم و صفحه نمایش شکسته آن را تعویض کنم؛ کاری که 200 دلار برایم هزینه داشت.
آماده بودم که به کار برگردم، بنابراین بلافاصله با شرکت ها و مشتریانی که پیشتر با آنها همکاری کرده بودم تماس گرفتم. اما متوجه شدم بسیاری از آنها به دلیل قطع طولانی مدت ارتباطات، پروژه های خود را با من لغو کرده اند.
مجبور شدم پروفایل و شبکه حرفه ای خود را واقعا از صفر بازسازی کنم. چاره ای جز ادامه تلاش نداشتم، به ویژه پس از آنکه پدرم، نان آور اصلی خانواده، را از دست دادم و همزمان با کمبود فرصت های شغلی محلی، به ویژه پس از جنگ، مواجه بودم.»
آیه ابو میصلح، 25 ساله، طراح گرافیک مستقل و نویسنده محتوا، نیز به من گفت که با وجود شرایط سختی که در طول جنگ تجربه کرده، مجبور بوده به کار آزاد خود ادامه دهد، زیرا به شدت به درآمد آن نیاز داشته است.
او گفت:«هر روز بیش از 2 کیلومتر پیاده می رفتم و کیف سنگینی حاوی لپ تاپ و تجهیزات دیگرم را حمل می کردم، فقط برای اینکه به نزدیک ترین محل کار برسم.
با وجود اینکه بخش بزرگی از درآمدم را به دلیل کارمزدهای بالایی که دفاتر انتقال پول برای دریافت پرداخت ها از طرف من دریافت می کردند از دست می دادم و همچنین مجبور بودم ماهانه 100 دلار برای استفاده از فضای کاری بپردازم، به کار ادامه دادم؛ چون این کار بهتر از نداشتن هیچ درآمدی بود. حداقل به من امکان می داد نیازهای اولیه را تامین کنم.»
اما ابو میصلح گفت پس از آنکه لپ تاپی که برای کارش به آن وابسته بود، به دلیل قطع برق هنگام شارژ به شکلی غیرقابل تعمیر آسیب دید و قطعات الکترونیکی داخلی آن از کار افتاد، شغل خود را برای همیشه از دست داد.
او به من گفت:«به محض اینکه لپ تاپم آسیب دید، احساس کردم زندگی ام ناگهان متوقف شده است. تلاش کردم یک لپ تاپ جدید بخرم، اما نتوانستم، زیرا لپ تاپ ها بسیار کمیاب و گران شده اند و قیمت برخی از آنها از هزار دلار فراتر می رود؛ مبلغی که بسیار بیشتر از توان مالی من است.
قلبم شکست وقتی تمام قراردادهایی را که به دست آورده بودم و منبع اصلی درآمدم را از دست دادم؛ درآمدی که به من و خانواده ام کمک می کرد زنده بمانیم، فقط به این دلیل که توان پرداخت هزینه جایگزین کردن لپ تاپم را نداشتم.»
ابو میصلح و سلطان نمونه ای از هزاران نفر در غزه هستند که فعالیت حرفه ای آنها در حوزه کار آزاد به دلیل جنگ مختل شده است.
با وجود بازگشایی دوباره برخی فضاهای کار اشتراکی و مراکز رشد کسب و کار در غزه و فراهم کردن منابع اساسی مانند اینترنت، برق و فضایی برای ادامه کار و ارتباط با مشتریان، این تلاش ها برای غلبه بر چالش های بزرگی که در نتیجه محدودیت های اسرائیل با آنها مواجه هستند، کافی نبوده است.
در بحبوحه بحران اقتصادی بی سابقه ای که غزه با آن مواجه است و در شرایطی که نرخ بیکاری به حدود 80 درصد رسیده، بسیاری از کارگران مستقل این محدودیت ها را تلاشی از سوی اسرائیل برای بستن یکی از معدود مسیرهای باقی مانده در برابر جوانان غزه می دانند؛ مسیری که به آنها اجازه می داد بر انزوای جغرافیایی خود غلبه کنند و به سطحی پایه ای از استقلال مالی دست یابند.
لینک کپی شد
گزارش خطا