در آستانه دهه مقاومت؛ خیابان چگونه میزبان یک روایت میشود؟
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، در روزهای پیشرو، ایران و محور مقاومت به استقبال بازهای میروند که با دومین سالگرد شهادت سید حسن نصرالله در ۶ مهرماه آغاز و به سومین سالگرد عملیات طوفانالاقصی در نیمه ماه جاری ختم میشود؛ بازهای که تحلیلگران آن را «دهه مقاومت» مینامند.
ریشههای ۲۵ ساله یک تقابل
آنچه امروز در قالب تنش میان ایران و آمریکا و اسرائیل در جریان است، نه رخدادی ناگهانی، بلکه نقطه اوج تقابلی است که دستکم به سال ۲۰۰۰ و پیروزی حزبالله لبنان در اخراج نیروهای اشغالگر از جنوب لبنان بازمیگردد. از آن زمان، جریان مقاومت در طول ربع قرن گذشته توانسته پروژههای راهبردی محور آمریکایی-صهیونیستی -از طرح خاورمیانه جدید تا معامله قرن و روند عادیسازی روابط با اسرائیل- را یکبهیک با چالش مواجه کند.
نقش محوری شهید سید حسن نصرالله
سید حسن نصرالله نه صرفاً یک نظریهپرداز، بلکه تجسم عملی اندیشه مقاومت بود. بهویژه پس از جنگ ۳۳ روزه سال ۲۰۰۶، او با تدبیر و آیندهنگری، زیرساختهای گسترش مقاومت در سطح منطقهای را بنا نهاد و این جریان را به بلوکی فعال در جغرافیای اسلامی تبدیل کرد.
طوفانالاقصی، نقطه عطف معادلات منطقه
عملیات طوفانالاقصی معادلات خاورمیانه را دگرگون کرد؛ هم روند عادیسازی روابط عربی-اسرائیلی را متوقف کرد و هم مسئله فلسطین را پس از سالها بایکوت، بار دیگر به کانون توجه جهانی بازگرداند.
خیابان، پیوندگاه ادراک عمومی با تاریخ مقاومت
در این میان، نهاد خیابان از این ظرفیت برخوردار است که صحنه پیوند توجه و ادراک شهروندان با تبار ربعقرنی مقاومت، تحولات هفتم اکتبر و میراث ماندگار شهید سید حسن نصرالله باشد. بازخوانی و تجلیل از تحولات ۲۵ سال گذشته مقاومت در فضای عمومی، میتواند تصویری خطی و منسجم از چرایی جنگ جاری، روند پیروزیها، انفعال کمپین آمریکایی و عقلانیت راهبردی مقاومت ارائه دهد.
از این منظر، خیابان تنها یک فضای عبور نیست، بلکه به بستری برای روایتگری تبدیل میشود؛ روایتی که در جامعترین نقطه هویتی آن، شخصیت شهید آیت الله سید حسن نصرالله و در کانونیترین موقف راهبردی آن، هفتم اکتبر و مقاومت فلسطین قرار دارد. با نزدیک شدن دهه پیشرو، این پرسش پیش روی جامعه قرار میگیرد که فضای عمومی کشور چگونه این میراث را در قالبی زنده و اثرگذار بازتاب میدهد.