رابطه استاد و دانشجو نباید به مرزهای رسمی محدود شود/سرمایه انسانی دانشگاه را باید حفظ کنیم

به گزارش گروه  دانشگاه خبرگزاری دانشجو،عباس سروش، رئیس دانشگاه تهران در مراسم یادبود شادروان «سیامک مرادیان»، استاد پیشکسوت دانشکده مهندسی پلیمر و رنگ این دانشگاه، با اشاره به همزمانی این مراسم با آغاز فصل پاییز و تنوع رنگ‌ها در طبیعت اظهار کرد: این همزمانی را می‌توان یک حسن تصادفی برای یادبود عزیزی دانست که تخصص و زندگی‌اش با رنگ پیوند داشته است.

وی با اشاره به کتابچه‌ای که به مناسبت یادبود مرادیان تهیه شده است، گفت: امروز با وجود مشغله زیاد، این کتابچه را تقریباً به طور کامل مطالعه کردم و مطالب آن برایم جذاب بود. در این کتابچه، دانشجویان و همکاران از ویژگی‌هایی مانند شاد بودن، خوش‌اخلاقی و تعامل، و همفکری با دانشجویان درباره ایشان مطالبی بیان کرده‌اند.

رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر با بیان اینکه شاید بخشی از این ویژگی‌ها ذاتی بوده باشد، افزود: ولی به نظر می‌رسد سر و کار داشتن دکتر مرادیان با موضوع رنگ و انواع رنگ‌ها در ویژگی‌های اخلاقی ایشان تأثیر داشته است.

سروش تهیه کتابچه‌های یادبود برای استادان و همکاران دانشگاه را اقدامی ارزشمند دانست و گفت: تهیه چنین آثاری کار بسیار خوبی است. البته اگر بتوانیم چنین مراسمی را در زمان حیات استادان نیز برگزار کنیم.

وی در ادامه با تأکید بر اهمیت سرمایه انسانی اظهار کرد: بار‌ها گفته‌ام که سرمایه اصلی ما، سرمایه انسانی است و این سرمایه در رأس سرمایه‌هایی قرار دارد که باید آن را حفظ و مراقبت کنیم.

رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر ادامه داد: من متأسفانه توفیق شناخت نزدیک دکتر مرادیان را نداشتم، اما همین کتابچه و نقل‌قول‌های صمیمانه و بی‌پیرایه دانشجویان و همکاران، مرا با ویژگی‌های اخلاقی ایشان آشنا کرد.

وی یکی از ویژگی‌های برجسته مرادیان را نحوه تعامل او با دانشجویان عنوان کرد و گفت: ایشان با دانشجویان به گونه‌ای تعامل داشتند که اگر فردی از بیرون وارد می‌شد، شاید به راحتی نمی‌توانست تشخیص دهد چه کسی استاد و چه کسی دانشجو است.

 سروش با بیان اینکه این ویژگی در شرایط فعلی اهمیت بیشتری دارد، افزود: به‌ویژه با توجه به خطراتی که جوانان ما را تهدید می‌کند و شرایطی که شاید بتوان آن را از بحرانی‌ترین شرایط دانست، نیاز به چنین ارتباطی میان استاد و دانشجو بیشتر احساس می‌شود.

رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر در ادامه با اشاره به جایگاه شغل معلمی گفت: اگر بخواهید محصولی را یک‌ساله برداشت کنید، کشاورز شوید، اگر محصولی را چندساله برداشت کنید، باغبان شوید و اگر بخواهید برای عمرتان محصول داشته باشید، معلم شوید. شاید حتی تعبیر دقیق‌تر این باشد که اگر می‌خواهید محصولی دائمی داشته باشید، معلم شوید.

 سروش ادامه داد: اوج لذت شغل معلمی نیز همین است که انسان احساس کند جریانی را ایجاد کرده که متوقف‌شدنی نیست؛ حتی اگر جسم او متوقف شود، جریانی که ایجاد کرده ادامه پیدا می‌کند و این لذتی است که با هیچ لذت دیگری قابل مقایسه نیست.

وی با اشاره به سابقه زندگی و تحصیل دکتر مرادیان اظهار کرد: به نظر می‌رسد ایشان حس وطن‌دوستی فوق‌العاده‌ای داشته است. کسی که از ۱۳ سالگی از کشور خارج شده و پس از پایان تحصیلات بلافاصله به کشور بازگشته و در ایران فعالیت کرده، با توجه به شرایطی که کشور داشته است، به نظر می‌رسد علاقه و پیوند عمیقی با وطن داشته است.

رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر خطاب به دانشجویان و جوانان حاضر در مراسم گفت: هر جا که هستید، چه داخل کشور و چه اگر به دلایل مختلف روزی از کشور خارج شدید، پیوند خود را با مادر میهن قطع نکنید. نمی‌گویم خارج کشور نروید، و تحصیل نکنید مهم این است که انسان رابطه خود را با کشور قطع نکند.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با ادای احترام به خانواده مرحوم مرادیان گفت برای روح ایشان از خداوند آرامش می‌خواهم و برای همکاران و شاگردانشان که واقعاً شاگردانی باوفا هستند، آرزوی موفقیت دارم.

رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر با تأکید بر ضرورت تداوم ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری دکتر مرادیان اظهار کرد: امیدوارم خلقیات و رفتار‌های پسندیده ایشان ادامه پیدا کند و شاگردان و کسانی که با ایشان سر و کار داشته‌اند، این مسیر را ادامه دهند.

سروش در بخش پایانی سخنان خود گفت: افتخار می‌کنیم که در دانشگاهی هستیم که محل خدمت و محل پرورش استادانی مانند مرادیان بوده است. استادانی که در این سالن حضور دارند، همگی برای من جایگاه استادی دارند و افتخار می‌کنم که علی‌رغم همه سختی‌هایی که این موقعیت و مسئولیت دارد، خداوند و دوستان و همکاران این فرصت را به من داده‌اند که در خدمت استادان و به‌ویژه جوانان و دانشجویان عزیز باشم.

وی با اشاره به نقش جوانان در آینده کشور اظهار کرد: علی‌رغم همه تلاطمات سیاسی، آینده این ملک، ملت و کشور به دست جوانان است. باید کاری کنیم که قدردان آنها باشیم، از آنها مراقبت کنیم، رفتارمان به گونه‌ای باشد که آنها را جذب کنیم و حرفشان را بشنویم.

رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر افزود: اولین قدم برای اینکه جوانان حرف ما را بشنوند این است که اگر اشتباهی کرده‌ایم، آن را بپذیریم، بعد از آن است که آنها به حرف‌های ما گوش می‌دهند.